บทที่ 120

มุมมองของเอเลน่า

ฉันนั่งอยู่คนเดียวในห้อง จ้องมองฝ่ามือที่เลือดไหลของตัวเองด้วยสายตาเลื่อนลอย รอยจิกลึกรูปพระจันทร์เสี้ยวจากเล็บยังคงมีเลือดซึมออกมา แต่ฉันแทบไม่รู้สึกเจ็บเลย ในหัวฉันคิดวนเวียนอยู่แต่เรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นในสวน

ริชาร์ดปกป้องฉัน... ต่อหน้าพ่อของเขาเอง แถมยังเตะวิกตอเรียจนล้มลงกับพื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ