บทที่ 128

มุมมองของเอเลน่า

ฉันไม่อยากใช้เวลาอีกแปดปีเพื่อช่วยเธอ

คำพูดทิ้งท้ายของเอ็มม่าดังก้องอยู่ในหัวฉันซ้ำไปซ้ำมาเหมือนตกร่อง

เธอหมายความว่ายังไงกัน แปดปี?

ฉันขยับตัวอย่างอึดอัด พลางนิ่วหน้าเมื่อความเจ็บปวดแล่นแปลบไปทั่วช่องท้อง ความคิดในหัวฉันสับสนวุ่นวาย

โธ่เว้ย ฉันอยากกินน้ำ

ทันใดนั้นฉันก็รู้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ