บทที่ 145

มุมมองของริชาร์ด

ผมเดินเข้าไปในชั้นบนสุดของแบล็ควู้ดทาวเวอร์ แม้จะเป็นเวลาเย็นแล้ว แต่ชั้นบนสุดยังคงสว่างไสว และห้องประชุมก็เต็มไปด้วยผู้คน

ผมเดินตรงผ่านโต๊ะทำงานของอีธาน เมินเฉยต่อสีหน้าตกตะลึงของเขาและกองเอกสารด่วน ประตูห้องทำงานของผมปิดตามหลังพร้อมเสียงคลิกที่น่าพอใจ หลังจากชงกาแฟให้ตัวเองหนึ่ง...