บทที่ 157

มุมมองของเอเลน่า

ฉันเดินไปเดินมาในห้องแล็บของเอ็มม่า มือไม้สั่นเทาด้วยความโกรธและความวิตกกังวลที่ผสมปนเปกัน ทุกวินาทีรู้สึกราวกับเป็นนิรันดร์ขณะที่รอผลซึ่งอาจจะยืนยันความกลัวที่เลวร้ายที่สุดของฉัน

"เอ็มม่า บอกฉันทีเถอะนะ เธอเจออะไรบ้างไหม" ฉันไม่สามารถซ่อนความสิ้นหวังในน้ำเสียงของตัวเองได้เลย

เอ็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ