บทที่ 16

มุมมองของเอเลน่า

“ได้ผลด้วย” ฉันพึมพำกับตัวเอง ความรู้สึกโล่งอกแผ่ซ่านไปทั่วร่าง “อย่างน้อยคืนนี้เขาก็จะได้หลับสบายเสียที”

ฉันดึงมือกลับ พลังแห่งการเยียวยาที่เรืองรองจางๆ ยังคงติดอยู่ที่ปลายนิ้ว ฉันสูดหายใจลึก พยายามปลอบหมาป่าในตัวซึ่งปั่นป่วนเมื่อได้เข้าใกล้อดีตคู่ของมัน

เมื่อมองร่างของริชาร์ดที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ