บทที่ 163

มุมมองของริชาร์ด

บรรยากาศทั้งหมดตึงเครียด ไม่มีใครยอมเอ่ยปากพูดอะไรสักคำ

เอ็มม่าเดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง ใบหน้าประดับรอยยิ้มฝืนๆ “เคธี่ ลิลลี่ อยากกินผลไม้ไหมจ๊ะ เขาบอกว่าผลไม้ที่เก็บตอนบ่ายวันนี้ เราเอากลับบ้านได้นะ”

เคธี่กับลิลลี่ไม่สนใจเธอ แต่กลับหันมาหาผมแทน

“พ่อคะ เราต้องไปตามหาแม่กับแม็กซ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ