บทที่ 179

มุมมองของริชาร์ด

ผมจิบน้ำ พลางมองใบหน้าที่เดือดดาลของเอ็มม่าผ่านขอบแก้ว นิ้วที่ตกแต่งอย่างสวยงามของเธอกำโทรศัพท์แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด

“คุณกำลังเล่นเกมอะไรอยู่ ริชาร์ด” น้ำเสียงของเอ็มม่าต่ำลงอย่างน่ากลัว “ฉันต้องการคำตอบ เดี๋ยวนี้”

ผมวางแก้วลงอย่างเชื่องช้าจงใจ ละครฉากนี้มันยืดเยื้อมานานพอแล้ว บางท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ