บทที่ 36

ฉันกอดตุ๊กตาผ้าของฉันไว้แน่นขณะเดินเข้าห้องเรียน บางทีถ้าฉันทำตัวเงียบๆ วันนี้อาจจะไม่มีใครสังเกตเห็นฉันก็ได้

ความหวังนั้นพังทลายลงทันทีที่ฉันก้าวผ่านประตู เสียงกระซิบกระซาบเริ่มขึ้นในบัดดล

“ดูสิว่าใครกลับมา” เด็กผู้หญิงผมเปียคนหนึ่งพูดเสียงดังพอให้ฉันได้ยิน “ยัยเด็กประหลาดที่ไม่เคยพูดนั่นไง”

“ฉั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ