บทที่ 39

ฉันกดผ้าขนหนูเย็นๆ ลงบนแก้มที่บวมเป่ง ความเจ็บปวดแล่นปราดไปทั่วใบหน้า ฝ่ามือของผู้หญิงคนนั้นหนักกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะ เสียงสะอื้นเบาๆ เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากของฉันโดยไม่ตั้งใจ

“เจ็บไหมคะ”

ฉันหันไปก็พบว่าเคธี่กำลังยืนอยู่ที่ประตูห้องน้ำ ร่างเล็กๆ ของเธอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ดวงตาของเธอจับจ้องอยู่ที่ใบห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ