บทที่ 41

มุมมองของแม็กซ์

คืนนั้นหลังจากแม่เข้ามาส่งเราเข้านอนและลงไปทำงานต่อข้างล่าง ผมรอจนเสียงฝีเท้าของเธอเงียบหายไป หัวใจผมเต้นรัวขณะนับหนึ่งถึงร้อยเพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะไม่กลับขึ้นมาอย่างกะทันหัน จากนั้นผมก็ค่อยๆ สอดตัวออกจากใต้ผ้าห่ม เท้าเปล่าเหยียบลงบนพื้นไม้อย่างเงียบกริบ

ผมดึงนาฬิกาสื่อสารที่ซ่อนไว้...