บทที่ 43

ความเงียบในรถของริชาร์ดช่างน่าอึดอัด ฉันแทบจะรับรสได้ถึงความตึงเครียดที่ข้นคลั่กและขมขื่นติดลิ้น มือของเขากำพวงมาลัยไว้แน่น

ตอนแรกหัวใจฉันเต้นรัวอยู่ในอก ความวิตกกังวลแล่นพล่านไปทั่วร่าง แต่เมื่อเวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่าโดยไม่มีคำพูดใดๆ หลุดออกมาจากปากเราสองคน ความสงบอย่างน่าประหลาดก็เข้ามาแทนที่

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ