บทที่ 46

มุมมองของเอเลน่า

ความตื่นตระหนกแผ่ซ่านในใจฉัน แต่ฉันบังคับตัวเองให้สงบ ดึงลิลี่เข้ามาใกล้พร้อมกับขยับตัวไปยืนขวางระหว่างริชาร์ดกับแม็กซ์ ห้องนี้พลันรู้สึกเล็กและน่าอึดอัดจนหายใจไม่ออก

“แกมันน่ารังเกียจ วินเทอร์” ริชาร์ดถ่มคำพูดออกมา น้ำเสียงเจือด้วยพิษสง สายตาของเขาสลับมองระหว่างแม็กซ์กับใบหน้าของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ