บทที่ 50

หลังจากที่ผมใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงปลอบโยนเธออย่างอ่อนโยน ในที่สุดผมก็กล่อมให้เคธี่หลับลงได้ เธอร้องไห้จนหมดแรง ร่างเล็กๆ ในอ้อมแขนของผมจึงค่อยๆ ผ่อนคลายลง ผมวางเธอลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา จัดท่านอนให้ดี แล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวให้ ปลายนิ้วของผมยังคงอ้อยอิ่งอยู่บนแก้มของเธอ เช็ดคราบน้ำตาหยดสุดท้ายให...