บทที่ 65

เมื่อลืมตาขึ้นเต็มที่และตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป ความอับอายก็แล่นปราดไปทั่วร่างราวกับไฟลามทุ่ง ฉันจูบเขา—แค่ที่แก้มก็เถอะ แต่มันก็ยัง...

ตอนที่โทรศัพท์ของเขาดังขึ้นมาทำลายช่วงเวลาที่น่ากระอักกระอ่วนลง ฉันก็มุดเข้าไปใต้ผ้าห่มอย่างอับอาย ฉันดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมศีรษะ ใบหน้าของฉันร้อนผ่าว ฉันได้ยินเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ