บทที่ 85

มุมมองของริชาร์ด

ผมพาสองสาวออกมาจากเกาะมูนเลค ในหัวยังคงขบคิดเรื่องการเผชิญหน้ากับลิลเลียนไม่หยุด ความภาคภูมิใจที่ได้เห็นเคธี่ปกป้องน้องสาวปะทะกับความเดือดดาลที่ลิลเลียนกล้าทำอะไรแบบนั้น ไม่มีใครมีสิทธิ์มาซักไซ้ลูกๆ ของผม

“แด๊ดดี้คะ หนูหิวแล้ว” ลิลลี่ประกาศพลางดึงแขนเสื้อผม “เราจะไปกินข้าวเย็นที่ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ