บทที่ 1 EP.1 แฟนเก่า
บ้านมหาเศรษฐี
หมู่บ้านที่ราคาแพงติดอันดับต้นของประเทศรวมพวกเศรษฐีและผู้ที่มียศถาบรรดาศักดิ์ ซึ่งมีสระว่ายน้ำส่วนตัวยังคงเป็นพื้นที่หวงห้ามที่มีการรักษาความปลอดภัยคุมเข้ม
"ซื้อน้ำเต้าหู้มาจากร้านไหน" ลูกชายเจ้าของบ้านเอ่ยถามหลังจากยกดื่มพร้อมกัดปาท่องโก๋หนึ่งคำ "ปกติไม่เคยซื้อรสชาตินี้"
"มีร้านใหม่มาเปิดตรงที่ป้าแวะไปหาเพื่อนแล้วคนละแวกนั้นบอกว่าอร่อยมาก ป้าเลยซื้อมาให้คุณหนูได้ชิมค่ะ อร่อยไหมคะ"
"อร่อยแต่.."
"มีอะไรหรือเปล่าคะคุณฮอต"
"เปล่า"
เขาวางน้ำเต้าหู้ในมือลง รสชาตินี้คุ้นลิ้นจนรู้สึกตะขิดตะขวงใจอยากทราบที่มาที่ไปจึงถามเส้นทางจากป้าแม่บ้าน จากนั้นก็รีบคว้ากุญแจรถเพื่อขับไปยังร้านน้ำเต้าหู้แห่งนั้น
ซอยสาม
"เสียดายจังมาซื้อประจำไม่น่าเลิกขาย" ลูกค้ามุงดูร้านเต้าหู้รถเข็นริมข้างทาง ต่างแสดงความเสียใจที่วันนี้ร้านจะเปิดเป็นวันสุดท้าย
"พอดีหนูต้องย้ายที่เรียนใหม่ก็เลยวุ่นวาย ทำให้ต้องปิดร้านนี้แล้วหางานเสริมอื่นทำค่ะ"
"ขอให้โชคดีนะมันแกว น่ารักเก่งแถมขยันแบบนี้อยู่ที่ไหนก็ไม่อดตายหรอกลูก"
"ขอบคุณพี่ๆ น้าๆ มากที่มาอุดหนุนหนูตลอด ไว้มีโอกาสเราคงจะได้เจอกันอีกนะคะ"
"จะย้ายบ้านไปอยู่ในเมืองเลยเหรอ"
"คงจะอยู่แถวรอบเมืองแต่ว่าต้องไปเรียนสะดวกด้วยค่ะ ค่ารถสมัยนี้แพง"
น้ำใจคนไทยยิ่งใหญ่ ลูกค้าที่มาอุดหนุนต่างยื่นเงินให้มากกว่าจำนวนน้ำเต้าหู้ที่ซื้อไป เพราะสาวน้อยที่ขายนั้นทั้งขยันและน่ารักเรียบร้อย
บรื้นนน
รถเก๋งสีน้ำเงินเหลือบดำจอดอยู่ไม่ไกล มองกลุ่มผู้คนที่รุมล้อมร้านขายน้ำเต้าหู้ทยอยเดินจากไปจึงเห็นใบหน้าของใครบางคนชัดเจน
"เธอจริงด้วยมันแกวนึกว่าตายห่าไปแล้ว!"
ฮอตจ้องมอง ใบหน้าสั่นเพราะโกรธเคือง มือที่จับพวงมาลัยบีบแน่นจนเส้นเลือดขอดไต่ขึ้นแขน เพราะรสชาติน้ำเต้าหู้นี้เขาคุ้นเคยเนื่องจากกินมาหลายปี ก่อนทุกอย่างกลายเป็นอดีต
ตึก ตึก ตึก
สาวน้อยเจ้าของร้านรถเข็นน้ำเต้าหู้ถือกะละมังน้ำเปล่าสะอาดเพื่อเดินข้ามถนนจะมาเทใส่ต้นไม้ที่อยู่อีกฟาก ไม่ทันสังเกตรถที่แล่นขับเข้ามาด้วยความเร็วสูง
'ว้ายยยยย!!'
เขว้ง!
กะละมังหล่นร่วงเทกระจาด น้ำเปล่าสะอาดสาดเข้าใส่เสื้อผ้าของผู้ที่ถือ ร่างบอบบางล้มลงกับพื้นถนนจนมีบาดแผลถลอกปอกเปิก
บรื้นๆ บรื้นๆ
นึกว่าคนขับจะลงมาดูเพราะเห็นว่าจอดอยู่ แต่กลับเหยียบคันเร่งถอยหลังมาอย่างรวดเร็ว
'กรี๊ดดดดด!!'
ตัวเล็กกลับตาปี๋กรีดร้องสุดเสียง ขาแพลงจึงลุกขึ้นไม่ไหว คิดว่าครานี้คงถึงคราวตาย เมื่อรถถอยหลังเข้ามาคล้ายกับมีเจตนาจะขับชนซ้ำ หัวใจกระตุกวูบภาพดับ
เอี๊ยดดดดด!!
บรื้นนนนน
ทว่ารถที่ถอยเบรกแบบเส้นยาแดงผ่าแปด จากนั้นก็เร่งความเร็วขับหายไป
ถนนหลวง
ติก'
ติก'
เสียงแจ้งเตือนข้อความในกลุ่มดังต่อเนื่อง ฮอตรีบคว้าหยิบขึ้นมาอ่านตัดความรำคาญปรากฏว่าเป็นเพื่อนสนิทในกลุ่มที่ส่งคำถาม
(ไฟแช็ก : ถามไปตั้งนานไม่ตอบวะไอ้ฮอต)
(หวังฉี : สรุปมึงจะไปไหมบาร์มูนคืนนี้)
(ฮอต : อย่าเพิ่งถามตอนนี้อารมณ์ไม่ดี แม่ง! กูไปเจอแฟนเก่ามา นึกว่าตายไปแล้ว)
(หวังฉี : มึงมีแฟนเก่าตั้งแต่เมื่อไหร่?)
(ไฟแช็ก : เออ ทำไมพวกกูไม่เคยรู้)
เพราะฮอตไม่เคยบอกใครแม้กระทั่งเพื่อนสนิทว่ามีผู้หญิงที่เคยคบหาด้วย ก่อนที่ทั้งคู่จะเลิกรากันไปได้สักพักใหญ่แถมจบกันไม่สวย
ขณะรถจอดติดไฟแดง เพื่อนก็ส่งข้อความมาถามด้วยความตื่นเต้นเพราะอยากรู้ แต่ฮอตไม่ตอบรีบพิมพ์หาเพื่อนอีกคนในแชตส่วนตัว
(ฮอต : อยู่ห้องไหม @แบ๋ม)
(แบ๋ม : เพิ่งอาบน้ำเสร็จมีอะไร?)
(ฮอต : เดี๋ยวไปหา)
คอนโดมิเนียม
แกร๊ก
"ไอ้สองตัวตามหาตั้งแต่เช้า ทำไมถึงไม่ตอบแชตพวกมัน แล้วมาหาฉันมี...อ๊ะ!" เพื่อนสาวคนเดียวในกลุ่มส่งคำถามแต่ไม่ทันได้รับคำตอบก็ถูกจับกดให้คว่ำใบหน้าลงแนบกับโต๊ะ
"อย่าพูดมาก!" ฮอตพูด
"เดี๋ยวดิ! ยังเช้าอยู่เลยนะ"
"กี่โมงก็เอาได้ทั้งนั้น เก็บปากไว้ครางอย่างเดียวอย่าถามให้น่ารำคาญ"
"ฮอต อ๊าาา!"
ชายหนุ่มหยิบถุงยางอนามัยขึ้นมาสวมใส่ แล้วกระทำเพื่อนสาวคนสนิทอย่างได้ใจ แต่ในสมองกลับผุดใบหน้าสวยหวาน สายตาที่แทบทำให้ใจระทวยแหลกเป็นผง
แม่งโคตรสะเทือนความรู้สึกฉิบหาย!!
กลับมาทำไม..ทั้งที่เป็นคนทิ้งไปแท้ๆ
วันเสาร์
คอนโดมิเนียม
"พวกนายจะไม่ให้ฉันพักเลยหรือไง! แม่งเรียงคิวเข้ามาเอาเหมือนอดอยากปากแห้ง" แบ๋มตะคอก "ฮอตเพิ่งเสร็จไปเองเมื่อกี้"
"อย่าบ่นได้ไหมแบ๋มหนวกหู" ไฟแช็กตอบโต้
"เออ มีหน้าที่นอนให้เอาเหนื่อยตรงไหน" หวังฉีพูดพร้อมพ่นควันบุหรี่โขมง
"ว่าแต่ไอ้ฮอตมันหงุดหงิดไรนักหนา"
