แฟนเก่าเลวคลั่งรัก

บ้านมหาเศรษฐี

หมู่บ้านที่ราคาแพงติดอันดับต้นของประเทศรวมพวกเศรษฐีและผู้ที่มียศถาบรรดาศักดิ์ ซึ่งมีสระว่ายน้ำส่วนตัวยังคงเป็นพื้นที่หวงห้ามที่มีการรักษาความปลอดภัยคุมเข้ม

"ซื้อน้ำเต้าหู้มาจากร้านไหน" ลูกชายเจ้าของบ้านเอ่ยถามหลังจากยกดื่มพร้อมกัดปาท่องโก๋หนึ่งคำ "ปกติไม่เคยซื้อรสชาตินี้"

"มีร้านใหม่มาเปิดตรงที่ป้าแวะไปหาเพื่อนแล้วคนละแวกนั้นบอกว่าอร่อยมาก ป้าเลยซื้อมาให้คุณหนูได้ชิมค่ะ อร่อยไหมคะ"

"อร่อยแต่.."

"มีอะไรหรือเปล่าคะคุณฮอต"

"เปล่า"

เขาวางน้ำเต้าหู้ในมือลง รสชาตินี้คุ้นลิ้นจนรู้สึกตะขิดตะขวงใจอยากทราบที่มาที่ไปจึงถามเส้นทางจากป้าแม่บ้าน จากนั้นก็รีบคว้ากุญแจรถเพื่อขับไปยังร้านน้ำเต้าหู้แห่งนั้น

ซอยสาม

"เสียดายจังมาซื้อประจำไม่น่าเลิกขาย" ลูกค้ามุงดูร้านเต้าหู้รถเข็นริมข้างทาง ต่างแสดงความเสียใจที่วันนี้ร้านจะเปิดเป็นวันสุดท้าย

"พอดีหนูต้องย้ายที่เรียนใหม่ก็เลยวุ่นวาย ทำให้ต้องปิดร้านนี้แล้วหางานเสริมอื่นทำค่ะ"

"ขอให้โชคดีนะมันแกว น่ารักเก่งแถมขยันแบบนี้อยู่ที่ไหนก็ไม่อดตายหรอกลูก"

"ขอบคุณพี่ๆ น้าๆ มากที่มาอุดหนุนหนูตลอด ไว้มีโอกาสเราคงจะได้เจอกันอีกนะคะ"

"จะย้ายบ้านไปอยู่ในเมืองเลยเหรอ"

"คงจะอยู่แถวรอบเมืองแต่ว่าต้องไปเรียนสะดวกด้วยค่ะ ค่ารถสมัยนี้แพง"

น้ำใจคนไทยยิ่งใหญ่ ลูกค้าที่มาอุดหนุนต่างยื่นเงินให้มากกว่าจำนวนน้ำเต้าหู้ที่ซื้อไป เพราะสาวน้อยที่ขายนั้นทั้งขยันและน่ารักเรียบร้อย

บรื้นนน

รถเก๋งสีน้ำเงินเหลือบดำจอดอยู่ไม่ไกล มองกลุ่มผู้คนที่รุมล้อมร้านขายน้ำเต้าหู้ทยอยเดินจากไปจึงเห็นใบหน้าของใครบางคนชัดเจน

"เธอจริงด้วยมันแกวนึกว่าตายห่าไปแล้ว!"

ฮอตจ้องมอง ใบหน้าสั่นเพราะโกรธเคือง มือที่จับพวงมาลัยบีบแน่นจนเส้นเลือดขอดไต่ขึ้นแขน เพราะรสชาติน้ำเต้าหู้นี้เขาคุ้นเคยเนื่องจากกินมาหลายปี ก่อนทุกอย่างกลายเป็นอดีต

ตึก ตึก ตึก

สาวน้อยเจ้าของร้านรถเข็นน้ำเต้าหู้ถือกะละมังน้ำเปล่าสะอาดเพื่อเดินข้ามถนนจะมาเทใส่ต้นไม้ที่อยู่อีกฟาก ไม่ทันสังเกตรถที่แล่นขับเข้ามาด้วยความเร็วสูง

'ว้ายยยยย!!'

เขว้ง!

กะละมังหล่นร่วงเทกระจาด น้ำเปล่าสะอาดสาดเข้าใส่เสื้อผ้าของผู้ที่ถือ ร่างบอบบางล้มลงกับพื้นถนนจนมีบาดแผลถลอกปอกเปิก

บรื้นๆ บรื้นๆ

นึกว่าคนขับจะลงมาดูเพราะเห็นว่าจอดอยู่ แต่กลับเหยียบคันเร่งถอยหลังมาอย่างรวดเร็ว

'กรี๊ดดดดด!!'

ตัวเล็กกลับตาปี๋กรีดร้องสุดเสียง ขาแพลงจึงลุกขึ้นไม่ไหว คิดว่าครานี้คงถึงคราวตาย เมื่อรถถอยหลังเข้ามาคล้ายกับมีเจตนาจะขับชนซ้ำ หัวใจกระตุกวูบภาพดับ

เอี๊ยดดดดด!!

บรื้นนนนน

ทว่ารถที่ถอยเบรกแบบเส้นยาแดงผ่าแปด จากนั้นก็เร่งความเร็วขับหายไป

ถนนหลวง

ติก'

ติก'

เสียงแจ้งเตือนข้อความในกลุ่มดังต่อเนื่อง ฮอตรีบคว้าหยิบขึ้นมาอ่านตัดความรำคาญปรากฏว่าเป็นเพื่อนสนิทในกลุ่มที่ส่งคำถาม

 (ไฟแช็ก : ถามไปตั้งนานไม่ตอบวะไอ้ฮอต) 

 (หวังฉี : สรุปมึงจะไปไหมบาร์มูนคืนนี้) 

 (ฮอต : อย่าเพิ่งถามตอนนี้อารมณ์ไม่ดี แม่ง! กูไปเจอแฟนเก่ามา นึกว่าตายไปแล้ว) 

 (หวังฉี : มึงมีแฟนเก่าตั้งแต่เมื่อไหร่?) 

 (ไฟแช็ก : เออ ทำไมพวกกูไม่เคยรู้) 

เพราะฮอตไม่เคยบอกใครแม้กระทั่งเพื่อนสนิทว่ามีผู้หญิงที่เคยคบหาด้วย ก่อนที่ทั้งคู่จะเลิกรากันไปได้สักพักใหญ่แถมจบกันไม่สวย

ขณะรถจอดติดไฟแดง เพื่อนก็ส่งข้อความมาถามด้วยความตื่นเต้นเพราะอยากรู้ แต่ฮอตไม่ตอบรีบพิมพ์หาเพื่อนอีกคนในแชตส่วนตัว

 (ฮอต : อยู่ห้องไหม @แบ๋ม) 

 (แบ๋ม : เพิ่งอาบน้ำเสร็จมีอะไร?) 

 (ฮอต : เดี๋ยวไปหา) 

คอนโดมิเนียม

แกร๊ก

"ไอ้สองตัวตามหาตั้งแต่เช้า ทำไมถึงไม่ตอบแชตพวกมัน แล้วมาหาฉันมี...อ๊ะ!" เพื่อนสาวคนเดียวในกลุ่มส่งคำถามแต่ไม่ทันได้รับคำตอบก็ถูกจับกดให้คว่ำใบหน้าลงแนบกับโต๊ะ

"อย่าพูดมาก!" ฮอตพูด

"เดี๋ยวดิ! ยังเช้าอยู่เลยนะ"

"กี่โมงก็เอาได้ทั้งนั้น เก็บปากไว้ครางอย่างเดียวอย่าถามให้น่ารำคาญ"

"ฮอต อ๊าาา!"

ชายหนุ่มหยิบถุงยางอนามัยขึ้นมาสวมใส่ แล้วกระทำเพื่อนสาวคนสนิทอย่างได้ใจ แต่ในสมองกลับผุดใบหน้าสวยหวาน สายตาที่แทบทำให้ใจระทวยแหลกเป็นผง

แม่งโคตรสะเทือนความรู้สึกฉิบหาย!!

กลับมาทำไม..ทั้งที่เป็นคนทิ้งไปแท้ๆ 

  วันเสาร์

คอนโดมิเนียม

"พวกนายจะไม่ให้ฉันพักเลยหรือไง! แม่งเรียงคิวเข้ามาเอาเหมือนอดอยากปากแห้ง" แบ๋มตะคอก "ฮอตเพิ่งเสร็จไปเองเมื่อกี้"

"อย่าบ่นได้ไหมแบ๋มหนวกหู" ไฟแช็กตอบโต้

"เออ มีหน้าที่นอนให้เอาเหนื่อยตรงไหน" หวังฉีพูดพร้อมพ่นควันบุหรี่โขมง

"ว่าแต่ไอ้ฮอตมันหงุดหงิดไรนักหนา"