บทที่ 3 EP.3 บาดเจ็บ

"ฮะ?! เคยมีแฟนเก่าด้วย"

"ช่างมันเถอะค่ะ ขอบคุณนะที่พี่มาช่วย"

"ไม่ได้อยากช่วยเว้ยแค่บังเอิญผ่านมา!"

"ว่าแต่พี่ไปต่อยมวยเถื่อนมาอีกแล้วเหรอ"

"เสือกกก"

พูดจบชายหนุ่มที่ใบหน้ามีแต่แผลโยนเงินให้ แล้วบอกเอาไว้ซื้อกับข้าว ก่อนจะเดินหายไปในความมืดเมื่อเห็นว่ารถแท็กซี่กำลังผ่านมาทางนี้

ไม้เมือง เป็นพี่ชายต่างแม่ของมันแกว ซึ่งแม่ของเธอไปแย่งสามีแม่ของเขามา หลังจากพ่อตายเธอก็เหลือตัวคนเดียว แต่ยังดีที่มีพี่ชายคอยแวะเวียนมาดูแลบ้าง ถึงแม้ปากจะบอกว่าเกลียดนักหนาเพราะแม่มันแกวทำลายครอบครัว แต่ไม้เมืองก็ยังคอยดูแลปกป้องไม่ห่าง เพราะตั้งแต่ยังเด็กพ่อมักจะพาลูกทั้งสองคนมาพบเจอกันเสมอ สายเลือดย่อมมีพันธะผูกพัน

ห้องเช่า

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

เสียงเคาะประตูดังสนั่น มันแกวรีบคว้าไม้ที่วางเอาไว้แนบชิดกายเพราะเป็นผู้หญิงคนเดียวอยู่ในห้องแถวลำพัง พยายามฟังเสียงจากด้านนอก ปรากฏว่ามีคนมาแจ้งเรื่องพี่ชาย

โรงพยาบาล

สี่ทุ่ม

"ทำไมพี่เจ็บหนักขนาดนี้ ฮึก" เห็นสภาพพี่ชายก็ร้องไห้สะอื้นเพราะตาบวมแก้มฟกช้ำ

"ไอ้เสี่ยชัยมันบังคับให้ฉันไปทวงหนี้แต่เจ้าหนี้ดันเป็นผู้หญิงใครจะทำลง มันบอกว่าฉันต้องได้รับโทษให้เป็นเยี่ยงอย่างก็เลยโดนซ้อมเนี่ย!"

"ทำไมพี่ถึงรับงานแบบนี้รู้ไหมว่ามันอันตรายมาก! แล้วนี่พี่จะไปไหนคะ"

"ก็ต้องไปหาเงินสิวะ! ใกล้จะถึงวันจ่ายหนี้ที่พ่อกู้เอาไว้แล้วนะ ชื่อคนรับผิดชอบคือฉัน อัก~ถ้าไม่หาเงินมาส่งดอกก็ติดคุกสิ"

ความดื้อรั้นของพี่ชายยังเป็นนิสัยที่แก้ไม่หาย แต่มันแกวไม่ยอมให้ลุกรีบเรียกบุรุษพยาบาลมาจับไว้ ก่อนจะสั่งห้ามไม่ให้ออกไป

"หนูจะเป็นคนหาเงินมาจ่ายหนี้งวดนี้เอง" ตัวเล็กพูด "ถ้าพี่ออกไปจากโรงพยาบาลตอนนี้หนูจะโกรธและไม่คุยกับพี่จริงๆ นะคะ!!"

"เดี๋ยวนี้เธอกล้าสั่งฉันแล้วหรือไง!"

"ก็พี่ไม้เมืองดื้อตลอด"

"เธอจะไปหาเงินมากขนาดนั้นจากไหน"

"หนูจัดการเองค่ะ พี่นอนรักษาตัวอยู่ที่นี่ให้หายดีก่อนแล้วเราค่อยว่ากัน"

สาวน้อยกำชับพยาบาลว่าห้ามให้พี่ชายออกไปพร้อมกับให้เบอร์โทรเอาไว้ว่าถ้าอีกฝ่ายหนีให้รีบโทรตามในทันที ก่อนที่จะเดินจากไป

ริมถนน

ชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งโคตรเศร้าหมองตั้งแต่ผู้เป็นพ่อนั้นลาลับ ส่วนแม่ก็ป่วยเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเรียนไม่จบประถมด้วยซ้ำ เสียงสะอื้นร้องไห้ดังก้องยามวิกาล ก่อนจะผุดใบหน้าของใครบางคนขึ้นมา และเขาคือทางออกสุดท้าย

คลับเฮ้าส์

มันแกวเดินหาใครบางคนอยู่นานเกือบชั่วโมง จนถึงละแวกสถานบันเทิงชื่อดัง ก่อนจะเห็นเขาออกมายืนสูบบุหรี่แล้วกลับเข้าไปในร้าน

โต๊ะกลาง

"ไปไหนมาวะไอ้ฮอต" หวังฉีถาม

"สูบบุหรี่"

"วันนี้มึงมีเรื่องเครียดหรือเปล่ากูเห็นมึงออกไปดูดบุหรี่หลายรอบละ"

"เปล่า"

"ตอแหล! หน้ามึงบอกว่ากำลังเครียด"

ฮอตไม่ตอบกลับเพื่อนสนิทคว้าแก้วเหล้ากระดกดื่มเนื่องจากในใจร้อนผ่าวด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ที่ได้รู้ว่าแฟนเก่าสุดแสนจะน่ารักเรียบร้อยมีแฟนท่าทางเป็นนักเลงคนนั้น

"หนูขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมคะพี่ฮอต" เสียงเล็กพูดแทรกกลางวง ซึ่งมีผู้ชายหลายคนนั่งล้อมอยู่อีกทั้งผู้หญิงขนาบแนบข้าง แต่ความน่ารักทำให้ทุกคนหันมองอย่างพร้อมเพรียงกัน

"ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเธอ" ฮอตตอบกลับ

"หนูมีเรื่องสำคัญมากจะคุยกับพี่นะคะ"

"แต่เธอไม่ใช่คนสำคัญของฉันแล้วมันแกว ไสหัวไป น่ารำคาญ!!" พูดจบมือไม้ของฮอตก็โอบผู้หญิงที่พามา จมูกโด่งสูดดมพรมจูบไหล่

เขาแสดงท่าทีเจ้าชู้มากมายทั้งมือไม้ลูบไล้ เธอจึงรู้ว่าผู้ชายที่เคยรักไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป ทุกอย่างไม่เหมือนแต่ก่อน

"หนูต้องการใช้เงินเร่งด่วนมาก จึงอยากถามพี่ๆ ในโต๊ะนี้ว่ามีใครอยากนอนกับหนูไหมคะ หนูพร้อมจะแก้ผ้าตอนนี้เลยนะคะ!!" 

ฟู่~

เหล้าพุ่งออกจากปากฮอต

"โดนกูเต็มๆ!" ไฟแช็กยกมือเช็ดใบหน้า ชายหนุ่มทั้งโต๊ะอึ้งแต่ก็รีบยกมือขึ้นพร้อมกันเพื่อแสดงเจตนา ว่าอยากจะร่วมหลับนอนกับเธอ

ฮอตยืนหยัดเต็มความสูงตะโกนใส่หน้า

"เป็นเหี้ยอะไรของเธอวะมันแกว!!"

หน้าร้าน

"หนูเจ็บนะคะ!" ตัวเล็กถูกกระชากลากแขนออกมายืนนอกร้าน "พี่ฮอต"

"เชื้อร่านมันลามขึ้นสมองหรือไงถึงเสนอตัวให้ผู้ชายคนอื่นขนาดนั้น หรือเป็นบ้า?!"

"หนูไม่ได้เป็นบ้าแต่หนูอยากคุยกับพี่แต่พี่ก็ไม่ยอมออกมาคุยด้วย หนูไม่มีทางเลือก"

"เหอะ~แล้วผัวเธอไปไหน"

"คือ..."

"ช่างแม่งเถอะไม่ใช่เรื่องของฉัน แล้วที่บอกต้องใช้เงินด่วนไม่ทราบว่าใครตายฮะ"

"พี่ไม้เมืองค่ะ ก็..ผู้ชายที่พี่เจอ เขาโดนทำร้ายจนต้องเข้าโรงพยาบาลไม่มีเงินจ่ายหนี้"

"อ๋อ เร่ขายตัวช่วยผัวนี่เอง! แม่งโคตรเจ๋ง"