บทที่ 4 EP.4 ไม่มีสิทธิ์เรียกร้อง

ฮอตกับมันแกวเคยคบหากันมาเกือบปี ตั้งแต่มันแกวเรียนอยู่มัธยมปลาย แต่เพราะไม่เคยพูดถึงพี่ชายเนื่องจากมักได้พบเจอสมัยยังเด็กและห่างหายไปเพราะพ่อย้ายที่อยู่

อีกทั้งมันแกวยังรู้สึกผิดที่ผู้เป็นแม่ไปแย่งพ่อมาจึงไม่อยากพูดเรื่องนี้ให้ใครฟัง ทำให้ฮอตคิดว่าเธอเป็นลูกสาวคนเดียวมาตลอด

"เพื่อนพี่ยกมือกันหมดแล้วหนูจะเลือกยังไง" ตัวเล็กได้แต่เก็บความน้อยเนื้อต่ำใจจากคำพูดดูถูกเอาไว้ พยายามคิดเรื่องใช้หนี้ก่อน

"ยังจะกล้าพูดเรื่องนี้อีกเหรอมันแกว!! ผู้หญิงเรียบร้อยแสนดีที่ฉันรู้จักมันตายห่าไปไหน"

"แล้วผู้ชายแสนดีที่ไม่เคยต่อว่าดูถูกหนูคนนั้นอยู่ที่ไหนคะ ฮึกกก~หนูรู้ว่าพี่โกรธ แต่ช่วยใช้คำพูดรักษาน้ำใจกันกว่านี้สักหน่อยได้ไหม"

"ผู้ชายแสนดีคนเดิมที่เธอถามถึง มันได้ตายห่าไปตั้งแต่ถูกเธอทิ้งแล้วมันแกว"

สองสายตาจ้องมองกันด้วยความปวดร้าว เขายังไม่รู้ถึงเหตุผลที่เธอทิ้งไปอย่างไร้เยื่อใย ส่วนเธอก็ไม่อยากรื้อฟื้นอะไรให้มากมาย

เพราะสุดท้ายก็กลับไปแก้ไขไม่ได้อยู่ดี

"นอนกับฉันเธอคิดเท่าไหร่" ฮอตจ้องหน้าด้วยความเกลียดชังพูดด้วยอารมณ์เหยียดหยาม "อยากรู้ว่าผัวเธอสอนลีลาให้เด็ดสักแค่ไหน หรือมันจะห่วยจนฉันต้องสอนให้ใหม่ หึ"

"สามหมื่นค่ะ" มันแกวกัดฟันตอบกลับ

"เรตสูงเท่ากับดาราไอดอลแถวหน้าเลยนะ แต่ก็ถือซะว่าช่วยคนเคยรู้จักแล้วกัน"

"หนูรู้ว่าพี่คงไม่อยากให้หนูยืมเงิน"

"เออสิ! คนที่ทิ้งไปไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรทั้งนั้น อยากได้เงินเยอะขนาดนี้ก็ต้องแลก นอกจากร่างกายก็คงไม่มีอะไรที่ฉันอยากได้ เพราะหัวใจของเธอมันไร้ค่า"

ม่านรูด 24.ชั่วโมง

ขับรถมาถึงห้องในด้านใน ฮอตเปิดตู้เย็นคว้าเบียร์ที่โรงแรมชั่วคราวเตรียมไว้ให้ กระดกดื่มลงคอจนลูกกระเดือกแหลมขยับ ใบหน้าหล่อยังคงตราตรึงใจ สายตาเฉียบคมจ้องมองตัวเล็กที่นั่งก้มหน้าก่อนจะพูดเสียงดัง

"ที่ฉันไม่พาไปโรงแรมเพราะที่นี่มันใกล้กว่า อีกอย่างสถานที่กระจอกก็เหมาะสมกับผู้หญิงกระจอกอย่างเธอแล้ว ไม่ต้องนอนโรงแรมหรูให้เปลืองเงิน!"

"ขอบคุณนะคะที่ยอมช่วย"

"ฉันแค่เอาเงินเศษมาแลกตัวเธอไม่ได้คิดจะช่วยเหลืออะไรอย่าเข้าใจผิด หึ"

"ถึงอย่างนั้นก็ต้องขอบคุณค่ะ"

"หุบปากแล้วถอดเสื้อผ้าซะอย่าชักช้า!"

หมับ!

มันแกวถูกกดดันทั้งแววตาและคำพูด จึงคว้าเบียร์กระป๋องตรงหน้ากระดกดื่มจนหมด เพราะนิสัยเรียบร้อยอ่อนหวานจึงไม่กล้าพอที่จะแก้ผ้าต่อหน้าผู้ชาย จำต้องหาตัวช่วยผ่อนคลาย

พรึ่บ

สักพักรีบถอดเสื้อผ้าจนร่างกายเปลือยเปล่า ผิวขาวหุ่นดีสะกดหัวใจชายหนุ่มที่ปวดร้าว

"เธอนี่มันเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังส้นตีนเลยจริงๆ แม่งร่านโคตร" ฮอตกระตุกยิ้มคว้าแขนกระชากตัวเล็กมานั่งแล้วจับแหกขา "ตอนนั้นที่ฉันตกเบ็ดให้ขนยังน้อยๆ อยู่เลย"

"ยะ~อย่าพูดนะคะ! จะทำอะไรก็รีบทำ"

"อายเหรอ..มีผัวมาแล้วจะอายทำไม"

"พี่อย่าพูดมากได้ไหมคะ ฮึก~"

"ได้เดี๋ยวจัดให้!"

ร่างบอบบางถูกยกอุ้มวางบนเตียงขนาดหกฟุต ผ้าปูสีขาวยิ่งสะท้อนให้เห็นความสวยงามเนื้อผิว ฮอตถอดเสื้อเขวี้ยงลงพื้นอย่างหัวร้อน จับล็อกสองขาเรียวพาดวางบนบ่า สองมือช้อนสองก้นเนียนจนลอยโด่งแลบลิ้นยาวเลียลากชิมรสชาติกลีบอูมที่มีขนปกคลุมเพียงบางๆ แนบลิ้นตะบี้ตะบันกดเม็ดเล็กสีละมุมให้จมแล้วดูดมันกลับขึ้นมาอีกครั้ง

ความเสียวปนความเจ็บแปลบแล่นเข้าความรู้สึกอย่างจังจนเอวบางแดดิ้นพล่าน

'อืออออ~อ๊ะ! อ๊าส์!'

เสียงครวญครางดังลั่น แต่ยิ่งเธอแสดงความรู้สึกมากแค่ไหนเขาก็มอบความเสียวสะท้าน สะบัดใบหน้าหล่อที่มุดหว่างขาไปมา เร่งความเร็วจังหวะของปลายลิ้นที่เลียซดน้ำเมือก

ซู้ดดดด~

"พะ~พี่ฮอต!!" มันแกวใช้มือผลักศีรษะของเขาเพราะทนไม่ไหว น้ำเมือกสีใสทะลักพุ่งราวกับเป็นฉี่แต่ไม่ใช่ มันข้นหนืดกลิ่นดีใช้ได้

"ครางชื่อฉันอีกสิ" เขาสั่งเสียงกระเส่า

"หนูไม่ไหว~ฮึก~ไม่ไหวแล้ว"

"ไม่ไหวก็ต้องทน!! แค่เลียก็ทำเธอเสียวจนขาดใจ แล้วถ้ายัดไปทั้งดุ้นไม่ช็อกตายหรือไง!"

"หนู..มะ..ไม่..เคย"

เสียงประโยคแผ่วเบาจนอีกฝ่ายไม่ได้ยินเพราะมัวแต่เลียกลีบร่องจนน้ำลายผสมน้ำเมือกไหลหลั่ง เขาซดดื่มกลืนเหมือนสุนัขเลียจานอาหาร เอวที่ลอยเคว้งคว้างกลางอากาศสะบัดร่อนไปมาพร้อมมือที่จับคว้าผ้าปูขยำ

"แม่งงง!" ฮอตวางร่างที่ยกลอยลง ยืนหยัดเต็มความสูง ถอดกางเกงงัดอาวุธคู่กายออกมา

"!!!!" มันแกวตกใจหนักมาก

"ตาค้างเลยเหรอ"

"พี่ป่วยหรือเปล่าคะ..ทำไมมันใหญ่ขนาดนี้"

"ก็แค่64' ต้องใช้ถุงยางชนิดพิเศษ แต่เธอไม่ต้องห่วงหรอกนะ เพราะต่อให้มันจะใหญ่แค่ไหนก็เล็กกว่าปากกับรูของเธอทั้งนั้น มันก็แค่อาจจะฉีกเล็กน้อยตอนพรวดเข้าไปครั้งแรก"

ท่อนเอ็นสีเนื้อชมพูเข้มพันรอบด้วยเส้นเลือดขอดเส้นหนา มันตั้งหัวชี้เด่บวมเป่งพร้อมมีน้ำสีใสปริ่มจากตรงกลางรูขีด ขนาดยาวใหญ่ยิ่งกว่าของช้างของม้า นี่มันปกติจริงๆ ใช่ไหม?!

หมับ!

'อ๊ะะะ~'

เห็นใบหน้าสวยหวานหวั่นกลัวก็ยิ่งย่ามใจ จับท่อนลำยาวใหญ่ฟาดเข้าที่แก้มก่อนพุ่งน้ำกามสีขาวขุ่นออกมา อารมณ์ที่กักเก็บไว้เกินจะต้านทาน เขาไม่สามารถทนรอได้อีกต่อไป

"พี่จะทำอะไรคะ?!"

มันแกวตกใจ เมื่อเห็นเขาคว้าถุงยางอนามัยขึ้นมาพร้อมกับสวมใส่มันลงไปตรงหัวของขวดเบียร์ซึ่งเทแอลกอฮอล์ด้านในทิ้ง

"รูร่านๆ ต้องเพิ่มความร้อนแรง กระแทกด้วยดุ้นแข็งคงไม่สะใจเท่าขวดเบียร์หรอก"

"พะ~พี่ฮอต อย่านะคะ กรี๊ดดด!!"

บทก่อนหน้า
บทถัดไป