บทที่ 7 EP.7 แรดร่าน!

 คอนโดมิเนียม Yes Me

ระหว่างทางกลับมาที่พักทั้งคู่ทะเลาะกันตลอด จนกระทั่งกลับถึงห้องตัวเล็กก็ถูกเหวี่ยงจนร่างบอบบางแทบจะทรุดลงกับพื้น

"แรดร่าน!!" ฮอตด่ากราด

"หนูไปทำอะไรตอนไหนคะ"

"ก็ไปอ่อยไอ้ผู้ชายเมื่อกี้ไง! ถ้าเธอไม่ไปคุยกับมัน มันจะกล้าเข้ามาพร้อมกับยื่นผ้าพันคอให้เหรอ คงออกไปล่อเหยื่อมาสินะ"

"หนูเปล่านะคะ พูดไปล้านครั้งแล้ว!"

แม้เธอจะปฏิเสธแต่เขาก็ไม่รับฟังตั้งท่าจะด่าทอเท่านั้น คนตัวสูงยืนเท้าสะเอวเอียงใบหน้าหล่อส่งสายตาเย้ยหยัน พ่นคำเหยียดหยาม

"ไม่มีพ่อแม่สั่งสอนสันดานก็เสียแบบนี้แหละ"

"พี่ฮอต!!"

"พ่อตายไปแล้วเลยร่านได้ไม่อายว่างั้น มีลูกสารเลวอย่างเธอพ่อคงตายตาไม่หลับ"

เพียะ!

ฝ่ามือของมันแกวตบเข้าที่ใบหน้าของฮอตอย่างจัง แต่แทนที่เขาจะตอบโต้ด้วยการด่าแต่กลับกระชากท้ายทอยดึงเข้ามาจูบ

"อ๊ะะะ!" มันแกวผลักออก

เพียะ!

ความเจ็บยังคงไม่จางหาย ตัวเล็กฟาดฝ่ามือตบเข้าที่ใบหน้าของเขาอีกครั้งอย่างไม่เกรงใจ

ริมฝีปากหนาก็พุ่งจูบแต่ครั้งนี้สอดลิ้นเข้าใส่อีกทั้งดูดดึงจนความเจ็บปวดโลดแล่น

มันแกวใช้แรงผลักเขาออกอย่างแรง ง้างมือจะตอบโต้แต่ต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงพูดเขา "ถ้าตบอีกครั้งจะไม่ใช่แค่จูบ จะดูดเม็ดที่อยู่ในรูเธอให้หลุดติดปากออกมาเลย ลองดูสิ..! ฉันจะไม่ปรานีให้ผู้หญิงแรดร่านอย่างเธออีกแล้ว"

"พี่ไม่รู้อะไรก็อย่าพูดดีกว่า ฮึก~"

"งั้นก็บอกมาสิว่าทิ้งฉันทำไมวะ"

"เพราะพี่ดีเกินไป"

"อย่าตอแหล มึงทิ้งกูไปทำไม!! ฮึก~"

แม้จะพยายามอดทนอดกลั้น แต่น้ำเสียงของชายหนุ่มก็สะอึกคล้ายกำลังจะร้องไห้ ก็เธอคือผู้หญิงคนแรกและคนเดียวในชีวิตที่เขารักแต่สุดท้ายก็ถูกทิ้งไป โดยที่ไม่ถามความสมัครใจใดๆ

แต่เหตุผลที่เธอบอก เขารู้ดีว่าไม่ใช่ความจริง

"เอาเป็นว่าหนูไม่มีอะไรจะพูดนอกจากคำว่าขอโทษค่ะ"

"ฉันไม่ให้อภัย!! แล้วจำใส่หัวเอาไว้ด้วยนะมันแกว ต่อจากนี้ไปคนที่ต้องเจ็บปวดแสนสาหัสและต้องชดใช้กรรมกับทุกสิ่งก็คือเธอ"

ความเคียดแค้นพุ่งทะยานขึ้นสุดขีดถ้าอยู่ตรงนี้เขาอาจจะพลั้งเผลอทำร้ายผู้หญิง ฮอตรีบคว้ากุญแจรถแล้วออกจากห้องปิดประตูเสียงดังโครมคราม ปล่อยให้เธอนั่งร้องไห้อยู่ลำพัง

สุดท้ายมันแกวตัดสินใจนำเงินที่มีมาเช่าหอพักราคาถูกแถวมหาวิทยาลัย เพราะตอนนี้ใกล้ก็จะเปิดเทอมใหม่จึงจัดเตรียมซื้อเสื้อผ้าของจำเป็นทุกอย่าง เพราะเรียนเก่งจึงได้ทุนเรียนฟรี แต่สังคมหรูหราก็ไม่ได้สวยงาม กดขี่ข่มเหงทางสายตาตั้งแต่ย่างก้าวเข้ามา คงเพราะกระเป๋าที่ใช้ก็ไม่แบรนด์เนมแถมยังไม่มีรถรับส่ง

จึงไม่มีใครอยากผูกมิตรด้วย

มหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง

สองสัปดาห์ผ่านไป

หลังจากเปิดภาคเรียนใหม่ก็มีกิจกรรมรับน้องมากมายจึงไม่ได้สนใจอะไรรอบตัว มันแกวเลือกเรียนคณะ นิเทศศาสตร์ สาขาสื่อสารมวลชน เพราะมีความใฝ่ฝันอยากเป็นนักข่าว เธอถึงมุ่งมั่นตั้งใจเป็นอย่างมาก

ตึก ตึก ตึก 

'กรี๊ดดดดด!~'

เสียงกรีดร้องฮือฮาดังสนั่น เมื่อกลุ่มสุดฮอตของมหาวิทยาลัยทั้งสามหนุ่มมารวมตัวกัน ถึงแม้จะเรียนคนละคณะแต่เพราะเที่ยวจนสนิทสนมเป็นเพื่อนรักมากจนทำให้เสียงกระฉ่อน

ทั้งความหล่อความรวยเป็นที่ประจักษ์ แต่มีแค่คนเดียวที่ไม่ให้ความสนใจก็คือมันแกวซึ่งรู้อยู่แล้วว่าพวกเขาเรียนที่นี่ แต่ก็ไม่คิดว่าจะมาเจอกันยังใต้ตึกกลางของมหาลัย

"แฟนเก่ามึงเรียนที่นี่ด้วยว่ะ!" ไฟแช็กสะกิดฮอต "แต่น่าจะเป็นเด็กทุนเพราะตอนนี้มหาวิทยาลัยเราเปิดรับเด็กทุนด้วย"

"ก็คงอย่างนั้น" ฮอตตอบเชิงไม่สนใจ

ไฟแช็กกอดคอหวังฉีที่ยืนอยู่ใกล้

"ตอนใส่ชุดธรรมดาก็ว่าน่ารักแล้ว พอใส่ชุดนักศึกษาแม่งโคตรน่าเอา!" ไฟแช็กยิ้มร้าย

"เบา! เดี๋ยวไอ้ฮอตก็หัวร้อนอีกหรอก" หวังฉียิ้มกริ่มมองหน้าเพื่อน "มันยิ่งหวงๆ หึ"

"กูไม่ได้หวง!!" ฮอตตอบโต้กลับ

"งั้นกูจีบ" ไฟแช็กแซว

"ไอ้..."

"กูล้อเล่น! ยังไม่ทันได้ลองจีบก็จ้องจะซัดหน้ากูแล้วไอ้ฉิบหาย ฮ่าๆ บอกไม่หวงแต่อาการออกชัดเจนเลยนะครับเพื่อนรัก"

ไฟแช็กแซวแต่ยังคงสงสัย "ถามจริง เลิกกันทำไม?"

"มันแกวบอกกูดีเกินไป"

"มึงเนี่ยนะโดนบอกเลิกเพราะดีเกินไป กูว่าแฟนเก่ามึงไม่โดนผีสิงก็สมองมีปัญหา! อย่างมึงด่าว่าเหี้ยกูยังสงสารเหี้ยเลย"

"สัด! ด่าขนาดนี้มาต่อยกันให้จบเลยดีกว่า เพื่อนเหี้ย!"

"ก็ถูกแล้วไง กูเป็นเพื่อนมึงครับ!"

"แต่ถึงยังไงกูก็ไม่เชื่อหรอกเหตุผลแบบนี้"

"ก็ไม่น่าเชื่ออยู่แล้วปะ ฮ่าๆ"

ขณะที่กำลังกวนตีนโต้เถียงกันไปมา ไฟแช็กเหลือบมองมุมโต๊ะพูดขึ้น

"เชี่ย..ไอ้คนที่เจอมันในผับตอนนั้น! เออกูไปสืบมาแล้วนะ มันเป็นลูกชายของสัตวแพทย์ชื่อดังเปิดคลินิกใหญ่โตอยู่กลางเมือง ฐานะครอบครัวร่ำรวยเป็นตระกูลเก่าแก่"

"คนที่มึงเล่าให้กูฟังเหรอ" หวังฉีถาม

"ใช่ ไอ้คนที่เหยียบถึงถิ่น แต่เรียกพรหมลิขิตได้หรือเปล่าวะ มันจีบแฟนเก่าไอ้ฮอตที่ผับแล้วยังวนมาเจอกันที่นี่อีก ทรงนี้น่าจะเป็นรุ่นพี่"

"มึงดูจากอะไร?"

"หนังหน้า!!"

"เออ ฮ่าๆ มีเหตุผล"

ฮอตที่ยืนอยู่แน่นิ่งไม่พูดอะไร แต่เผลอกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว ทำไมโลกถึงเหวี่ยงให้ต้องมาเจอกันอีกครั้ง แถมชักพาผู้ชายเข้ามารายล้อมเธอเต็มไปหมด

ก็แค่แฟนเก่า..แต่ทำไมต้องรู้สึกหวงแหนขนาดนี้ด้วยวะ!