บทที่ 21 เด็กหญิงปาลิน

“พี่หะ…หายใจไม่ออก” เด็กหญิงยกมือขึ้นกุมหน้าอกข้างซ้ายเมื่อรู้สึกถึงอาการผิดปกติที่กำลังเกิดขึ้นกับตน

เธอกำลังนั่งทานอาหารเช้าเพื่อเตรียมตัวไปโรงเรียนอย่างเช่นทุกวัน

“ปริมเป็นไร?” เมื่อเห็นท่าไม่ดีน้องสาวจึงหันไปถามด้วยความเป็นห่วง

“หายใจมะ…ไม่ออก เจ็บตรงนี้” 

ปัก! ปัก! กำปั้นน้อยๆ ทุบลงบนอกอย่าง...