บทที่ 25 ออกอาการ

“พี่ขอตัวกลับก่อนนะ เอาไว้พรุ่งนี้จะมาเยี่ยมใหม่”

เหมือนตินเองก็รู้สึกได้ว่าเป็นส่วนเกิน เพียงแค่เห็นสายตาก็รู้ได้ทันทีว่ารามิลยังคงรักปรางมาก เขาจึงรีบขอตัวกลับเพื่อที่จะให้ปรางและรามิลได้ใช้เวลาอยู่ร่วมกัน

“ขอบคุณพี่ตินมากนะคะที่อุตส่าห์แวะมาเยี่ยมเด็กๆ เดี๋ยวปรางเดินไปส่งที่รถค่ะ”

“…..” ตินยิ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ