บทที่ 36 ขอเวลา

-เช้าวันต่อมา-

แกร๊ก~ บานประตูห้องทำงานถูกเปิดออกพร้อมกับน้องปริมที่เดินเข้ามาหาผู้เป็นพ่อ

“ว่าไงน้องปริม?” รามิลละสายตาจากจอคอมพิวเตอร์ก่อนจะยกยิ้มให้ลูกสาวอย่างนึกเอ็นดู

“แม่ให้มาตามพ่อไปทานข้าวค่ะ”

“พ่อขอเวลาเคลียร์งานอีกสิบนาทีนะ”

“หนูขอนั่งรอตรงนี้ได้ไหมคะ สัญญาว่าจะเป็นเด็กดีไม่กวนพ่อเลย...