บทที่ 40 เติบโต

“โกรธเหรอ?” ฉันถามคนข้างๆ ที่จู่ๆ ก็นั่งเงียบไป

“ไม่ได้โกรธ เข้าใจว่ามันคือร่างกายและชีวิตของเธอ ฉันไม่มีสิทธิ์ไปโกรธด้วยซ้ำ”

“เห็นเงียบไปนึกว่าโกรธกันแล้วซะอีก”

“แค่รู้สึกช็อคนิดหน่อย เพราะเคยคิดไว้ว่าอยากได้ผู้ชายอีกสักคนสองคน” รามิลถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ เขาคงคาดหวังแต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ