บทที่ 45 ปริม-เธียร 2

“อย่าเพิ่งรีบกลับเลยปริม รอเป่าเค้กอวยพรให้พี่เธียรก่อนสิ”

“…..” ร่างบางหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิมอย่างไม่เรื่องมาก ทั้งๆ ที่ทำเหมือนว่ารำคาญเธอนักหนาแต่ทำไมถึงอยากให้เธออยู่ต่อ

“ตอนนี้สองทุ่มครึ่งแล้ว รอแป๊บนึงนะคะ เดี๋ยวธารไปเตรียมเค้กมาให้พี่เป่า”

“เดี๋ยวเราไปช่วยนะ”

“ไม่เป็นไรปริม แกนั่ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ