บทที่ 46 ปริม-เธียร 3

-หลังเลิกเรียน-

“จ๊ะเอ๋! มายืนทำอะไรลับๆ ล่อๆ อยู่แถวนี้ย่ะ”

ร่างเล็กสะดุ้งด้วยความตกใจในขณะที่กำลังยืนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย

“ตกใจหมดเลยสายธาร! เรามายืนรอปาลินน่ะ เห็นบอกว่ากำลังมาแต่ยังมาไม่ถึงสักทีเลยเนี่ย” ปาลิดาบ่นหน้างอพลางก้มมองนาฬิกาข้อมือ จนแล้วจนเล่าก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของน้องสาว

“งั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ