บทที่ 49 ปริม-เธียร 6

“หยุดคิดมากได้แล้วปริม แกต้องทำงานนะ”

ฉันตบหน้าตัวเองเบาๆ เพื่อเรียกสติเมื่อสมองมันเอาแต่นึกฟุ้งซ่านถึงจูบแรกของฉันกับคุณเธียร 

กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของเขายังติดอยู่ที่ปลายจมูกไม่เลือนหายไปไหน

จูบที่นิ่มนวลและดูดดื่ม หะ…ให้ตายเถอะ! พอคิดถึงเรื่องนี้ทีไรแล้วทำไมหัวใจถึงเต้นแรงขนาดนี้นะ 

คุณเธียรคนนั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ