บทที่ 30 คลี่คลาย 1.3

“รู้แล้ว คนหลับที่ไหนขมวดคิ้วเหมือนกำลังวางแผนทำไรสักอย่าง” 

เธอตักซุปขึ้นเป่าแล้วส่งช้อนให้ เขารับถ้วยมาถือเอง คราวนี้มือไม่สั่นเหมือนเมื่อสองสัปดาห์ก่อน

“ฉันกินเองได้”

“เออ รู้ แต่ถ้าหกฉันไม่เช็ดให้”

เธอพูดเช่นนั้น ทว่ากลับเลื่อนผ้ารองมาวางบนตักเขาเรียบร้อย แม็กซ์กินไปครึ่งถ้วยโดยมีเธอนั่งตรวจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ