บทที่ 17 5/1

อักข์ก็หัวเราะอย่างใสซื่อ หันไปหยิบกระดาษชำระมาเช็ดปากเพราะมันเลอะ

“คุณอักข์เตือนแต่วรา ดูสิตอนแรกนึกว่าจะเปื้อนนิดเดียว ที่ไหนได้”

วราลีตาปรอย...

เมื่อกี้ไม่ได้อ่อยใช่ไหม รถอ้อยไม่ได้คว่ำใช่หรือเปล่า ทำไมไอ้ท่าเช็ดปากของเขาเมื่อครู่มันถึงให้ความรู้สึกเหมือนจูบทางอ้อม แถมยังดูเซ็กซี่ จนฝังลงไปในซ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ