บทที่ 48 11/2

แค่ได้ยินคุณหญิงก็เหมือนถูกเปลี่ยนแบต จากซึม ๆ หงอย ๆ เหมือนหมาป่วยก็เงยหน้ายิ้มหวาน

“ค่ะลูกวรา มีอะไรจะพูดกับหญิงแม่พูดมาได้เลยนะคะ หญิงแม่รอฟังอยู่”

วราลียิ้มเหมือนจะร้องไห้ เริ่มตงิด ๆ ใจแล้วละว่าท่าทางคุณหญิงเหมือนกับอักข์ไม่มีผิดเพี้ยน!

“ค่ะ” ยิ้มหวานสดใส ท่าทางมึนซึมลงเมื่อถูกขัดใจ “คุณแม่”...