บทที่ 78 15/5

อักข์โยกตัวไปมาเบา ๆ ห้องทั้งห้องเงียบกริบ เขากดจมูกลงกับกลุ่มผมนุ่มเป็นระยะ

“เหมือนฝันเลย”

“แต่รู้ใช่ไหมว่ามันเป็นเรื่องจริง”

เขาเย้าและเธอก็หลุดหัวเราะออกมา “พี่หนูวีสิคะที่เผาวราให้คุณอักข์ฟังเนี่ย”

“คุณนายก็ด้วยค่ะ!”

เราสองหัวเราะขึ้นแทบจะพร้อมกัน วราลีเงยหน้าขึ้นมองสบตากับคนที่กอดเธอไว้ มื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ