บทที่ 84 17/1

หญิงสาวแหงนหน้าขึ้นมองเขา ยกมือขึ้นวางทาบแก้มสาก

“ขอโทษนะคะ”

“ขอโทษทำไมคะ”

“ก็ที่ทำให้คุณอักข์เป็นห่วง”

ชายหนุ่มยิ้มหวาน กดจูบบนปลายจมูกโด่งเล็ก “ต้องห่วงสิคะก็วราสำคัญมากนี่นา” รอยจูบพร่างพรมทั่วใบหน้านวล กิริยาเหล่านี้ช่วยเรียกเลือดฝาดได้ดีนัก จุมพิตแผ่วเบาประทับลงบนเรียวปากอิ่ม “คุณอักข์รักวร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ