บทที่ 92 18/4

“วราเหนื่อย แต่วราอยากกอดคุณอักข์แบบนี้ได้ไหมคะ” ร่างเล็กซุกตัวเข้าหา อักข์กดจูบกับกระหม่อมทุยเลื่อนลูบผมยาวสยายที่กระจายเต็มแผ่นหลังบอบบาง

“ทำไมอ้อนเก่งจังคะ”

ใบหน้าหวานแหงนเงยขึ้นมอง “เบื่อที่วราอ้อนแล้วเหรอ”

“ใครว่าคะ”

เขาหัวเราะจับปลายจมูกโด่งเล็กบีบเบา ๆ

“หลงวราจะตายอยู่แล้วค่ะ อยาก...” รอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ