ไม่รัก...ก็แค่หย่า

บทที่ 1

เห็นม่านหมอกเป็นใครอีกคน

ปี 2018

มธุรากูลหรือพี่เมฆ อกหักโดนแฟนสาวบอกเลิกไป ทำให้เขาเสียใจมาก เพราะเขาคาดหวังกับรักในครั้งนี้มาก ถึงขั้นจะแต่งงานกัน จึงทำให้เขาดื่มแอลกอฮอล์ทุกวัน จนทำให้เขาเมาไม่ได้สติ เขาทำให้พ่อแม่ของเขาเป็นห่วงอย่างมาก พวกท่านร้อนใจเป็นอย่างมากที่โทรไปหากี่สายก็ไม่ยอมรับสักที คนเป็นพ่อแม่ใจไม่ดี แต่ไม่สามารถปลีกตัวไปดูแลลูกชายได้ เพราะพ่อกำลังเดินทางอยู่ต่างจังหวัดทางภาคเหนือ เนื่องจากเซลส์ขายยาตามโรงพยาบาลและคลินิกแถวนี้ได้ลาออกไป พ่อจึงต้องไปแทน ส่วนแม่ที่เป็นหมอสูตินารีเวช ไม่มีเวลาที่จะปลีกตัวไปเลยสักนิด ไหนจะงานคลินิกของตัวเอง ไหนจะงานที่โรงพยาบาล ท่านทิ้งคนไข้ไปไม่ได้จริง ๆ ยิ่งตอนนี้มีคนมาคลอดหลายเคสติดต่อกัน ท่านแทบไม่มีเวลาได้พักผ่อน จนต้องไหว้วานให้มนสิชาหรือน้องม่านหมอก ช่วยไปดูให้ลูกชายของตนเองให้หน่อย  

สามเดือนก่อนหน้านี้ เธอเอาแต่หลบหน้าของพี่เมฆอย่างเดียว เขาเรียกก็ทำเป็นไม่ได้ยิน ทำเป็นมองไม่เห็นเพราะเธอก็อกหักเสียใจ ที่ได้รับรู้ว่าเขามีแฟนสาวที่คบหากันตั้งแต่เขาเรียนปีหนึ่ง ซึ่งก่อนหน้านี้เธอไม่รู้เลยว่าเขามีแฟนแล้ว เพื่อนทุกคนในมหาวิทยาลัยก็ไม่รู้ ต่างยังเชียร์เธอกับเขาอยู่เลยและเพื่อน ๆ ยังรู้ว่าเธอแอบชอบเขา ยิ่งเขาดูแลเธอดีมากกว่าลูกศิษย์กับอาจารย์ด้วยแล้ว หัวใจของเธอยิ่งหวั่นไหวมาก ยิ่งเขาดูแลเอาใจใส่เป็นพิเศษ หัวใจของเธอก็ยิ่งหวั่นไหวเป็นพิเศษ แต่ความจริงแล้ว ที่เขาดูแลเธอดีเป็นพิเศษมากกว่าใคร ๆ เป็นเพราะว่าเห็นมธุรากูลเห็นเธอเป็นแค่น้องสาว ยิ่งเธอเป็นน้องสาวข้างบ้านที่อยู่ในหมู่บ้านเดียวกันด้วยยิ่งดูแลเป็นพิเศษมาก ๆ ไม่ได้คิดเกินเลยไปมากกว่าคำว่าน้องสาวอย่างแน่นอน มีเพียงแต่น้องม่านหมอกเท่านั้น ที่คิดเลยเถิดไปไกลเอง เพียงเท่านี้เธอก็เจ็บปวดมากพอแล้ว แต่ทว่าตอนนี้มนสิชากลับต้องมาดูแลคนเมาที่อกหักแฟนสาวทิ้งไป ทั้งที่ในใจเจ็บปวดไม่เบา

เธอตามดูแลเขามาเกือบเดือนแล้ว เขาเอาแต่ออกไปกินจนเมา พูดจาไม่รู้เรื่อง จนเธอต้องแบกเขากลับคอนโดอยู่เป็นประจำ จนหลัง ๆ เมฆสงสารคนแบกกลับจึงซื้อเครื่องดื่มมาดื่มที่คอนโดของเขาแทน แต่ม่านหมอกก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ตามเข้ามาดูแลคนเมาถึงคอนโดเป็นประจำทุกวัน แถมในค่ำคืนนี้ฝนยังตกหนักอีกด้วย คนเมาอย่างเขาก็พูดอะไรไม่รู้เรื่อง เธอที่เดินหายไปในห้องน้ำครู่เดียวออกมาก็ไม่เห็นเขานั่งดื่มอยู่ที่ห้องโถงแล้ว

“พี่เมฆ…พี่เมฆคะ” เธอเรียกเขาด้วยความเป็นห่วง พลางกวาดสายตามองดูไปทั่วห้องโถง แต่ไม่พบพี่เมฆของเธอเลยสักนิด

หญิงสาวเลยเดินเรียกเขาทั่วทั้งห้อง เดินเข้าไปดูอีกห้องนอนของเขาก็ไม่เจอ จนเหลือห้องนอนของเขาเองที่เธอยังไม่ได้เข้าไปดู หญิงสาวจึงเคาะประตูห้องนอนเรียกเขาก่อน

“พี่เมฆคะ พี่เมฆอยู่ในห้องไหมคะ” เธอเคาะห้องนอนไปก็เรียกชายหนุ่มไปด้วย แต่ไม่ได้รับการตอบรับอะไรกลับมา หญิงสาวจึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปเลย

ม่านมองเดินมองไปที่เตียงนอนก็ไม่พบเขาที่นอนอยู่บนเตียงเลย ที่นอนยังไม่มีร่องรอยของคนมานอนเลยสักนิดหญิงสาวเดินไปที่ระเบียงของห้องนอนก็ยังไม่พบเขา เหลือเพียงแต่ห้องน้ำเท่านั้น ที่เธอยังไม่ได้เดินเข้าไปดู

“พี่เมฆอยู่ในห้องน้ำไหมคะ พี่เมฆ” เธอเรียกเขาด้วยความร้อนใจ แต่ไม่ได้ยินเขาตอบกลับมา จึงถือวิสาสะเปิดประตูห้องน้ำที่เขาไม่ได้ล็อกเข้าไป

ม่านหมอกตกใจเป็นอย่างมาก เมื่อเปิดประตูเข้ามาเห็นเขานอนคว่ำหน้าที่อ่างอาบน้ำ

“พี่เมฆ!” เธอเรียกเขาเสียงดัง รีบเดินเข้าไปกระชากเขาขึ้นมาทันที โดยที่เธอไม่ทันได้ระวังสะดุดลื่นพื้นน้ำที่เปียกด้านล่างจนร่างกายของเธอลงไปที่อ่างน้ำกับเขาด้วย

“ทำอะไรม่านหมอก” เขาถามเสียงดุ

“หมอกต้องถามพี่เมฆไหมคะว่ากำลังทำอะไรอยู่ จะฆ่าตัวตายหรือไง”

“ฆ่าตัวตายอะไร พี่แค่ร้อนเลยเข้ามาอาบน้ำดับร้อน” เขาว่าไปแล้วก็หยิบกระป๋องแอลกอฮอลล์ที่ถือติดเข้ามาด้วยหลายกระป๋องยกขึ้นมาดื่มราวกับคนกระหายน้ำ

“แล้วใครจะไปรู้ เห็นพี่นอนคว่ำหน้าแบบนั้น หมอกก็นึกว่าพี่จะคิดสั้นสิ”

“หึ” เขาแค่มีเสียงออกมาในลำคอเท่านั้น แล้วก็ยกกระป๋องเครื่องดื่มพลางมองไปที่เธอด้วยสายตาแดงกลำด้วย สายตาของเขาเอาแต่มองไปที่เธอ แม้ว่าจะเมาแต่สายตาของเขามันก็อดที่จะมองเรือนร่างของเธอไม่ได้

มนสิชาใส่เสื้อสีขาวลายเส้นตรงสีดำ ตรงขอบเสื้อและหน้าอกของเธอแต่งด้วยลายลูกไม้เป็นริ้ว ๆ แต่ที่เขาสนใจมองมากที่สุดเพราะคอเสื้อของเธอมันกว้างแถมตอนนี้เสื้อผ้าของเธอยังเปียกน้ำ จึงทำให้เห็นเรือนร่างอวบอิ่มของเธอด้านใน ยิ่งเขาเห็นก็ยิ่งดื่มเครื่องดื่มเข้าไปราวกับว่าต้องการดับความร้อนรุ่ม ที่มันอยู่ภายในกายของเขาให้ดับลง แต่ทว่าเหมือนเขายิ่งดื่มเขาไป มธุรากูลยิ่งรู้สึกร้อนยิ่งกว่าเดิมเสียอีก ทั้งที่เขาไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้กับน้องสาวข้างบ้านมาก่อนทว่าครั้งนี้เขากลับก็อดใจที่จะไม่มองไม่ได้ แถมมองไปมองมาตาของเขาก็เริ่มจะตาลายเห็นม่านหมอกเป็นใครอีกคน