บทที่ 7 ตอนที่5.1 ปั่นป่วนหัวใจ1

ตอนที่5 ปั่นป่วนหัวใจ

เพทายเดินกลับมาที่ห้องนอน

มาหยุดหน้าห้องแต่งตัว ดึงกระดุมเสื้อออกแรงๆ ก่อนจะถอดเสื้อเชิ้ตเปียกน้ำโยนใส่ตะกร้าผ้าด้วยแรงอารมณ์

ใช่ เวลานี้เขาโกรธ เขาหงุดหงิดมากกับเรื่องที่เพิ่งเกิดไปเมื่อครู่

ทีแรกตั้งใจจะเข้ามาดูเมียตัวร้ายว่าเป็นอย่างไรบ้าง แต่กลับต้องมาเห็นชุดเจ้าสาวถูกถอดกลางห้อง เขาได้ยินเสียงน้ำไหลมาจากห้องน้ำ

ที่จริงเขาไม่จำเป็นต้องเดินไปเลย ก็รู้กันอยู่ว่าแพรดาวกำลังทำอะไร แต่เพราะความอยากรู้อยากเห็นพฤติกรรมของแพรดาวขึ้นมานั่นล่ะ เขาจึงตัดสินใจเดินไปที่บานประตู

ไม่คิดว่าเธอจะไม่ปิดประตู แถมยังจะยืนลูบไล้สบู่ไปตามเรือนร่างด้วยท่วงท่าอ่อนช้อย ไม่ว่าจะเอนตัวไปทางไหน ไม่ว่าจะลากไล้ฟองสบู่ตรงจุดไหนก็สะกดตาเขาให้จ้องมองอย่างลืมตัว

ด้วยเพราะเป็นผู้ชาย เพทายไม่อาจปฏิเสธได้ว่าแพรดาวเป็นผู้หญิงที่สวยสดงดงาม รูปร่างของเธอสมส่วน อกเป็นอก เอวเป็นเอว โดยเฉพาะกับสะโพกที่ดูกลมกลึงจนน่าบีบขย้ำ

อ่าา... น่าบีบห่าอะไรล่ะ!

น่าตีน่าฟาดให้ก้นขึ้นลายนิ้วมือเสียมากกว่า

ชายหนุ่มถอนลมหายใจออกมาแรงๆ พยายามจะข้ามความคิดเรื่องรูปร่างแพรดาวไปยังจุดอื่น

แต่เขาก็เลี่ยงได้ไม่นานก็ต้องวกกลับมาต่อจากจุดเดิม

เพราะเธอยืนถูสบู่ไม่เลิกนั่นล่ะ เขาจึงนึกมันเขี้ยวส่งเสียงขัดจังหวะ แล้วดูคนที่เคยชอบจะแก้ผ้าให้เขาดูอยู่บ่อยๆ เมื่อมีโอกาสก็กลับสะดุ้ง ทำสะดิ้งราวกับหญิงสาวที่ไม่เคยใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นยั่วเขามาก่อนเสียอย่างนั้น

'

ฉันไม่ใช่แพรดาว!'

จู่ๆ คำนี้ก็ดังขึ้นในหัวเขาเหมือนจงใจจะย้ำให้เขาระลึกว่าเธอไม่ใช่คนเก่า

และถึงเขาจะเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ของแบบนี้ก็ต้องพิสูจน์

เพราะเธออยากเป็นแพรดาวคนใหม่ เขาก็ต้องเล่นตามเธอ เหมือนอย่างที่ตั้งใจไว้ทีแรก

เพทายยืนซ้อนอยู่ข้างหลังเธอ พอเธอตกใจก็รีบหมุนตัวกลับมา ทีแรก เขาคิดว่า นั่นไงเธอหลุดนิสัยเดิมๆ ออกมาแล้ว ไม่มียางอาย ชอบโชว์ ชอบยั่ว แต่ที่ไหนแล้ว เขากลับคิดผิด

แพรดาวทำหน้าตื่นๆ รีบยกมือปกปิดร่างกาย เห็นแล้วก็นึกขำ ปิดบน แต่ลืมล่าง แล้วช่วงล่างนี่ล่ะ ที่ทำเอาเขามองตาวาวอย่างลืมตัวอีกหน

สวย ขนน้อย น่าลูบ และก็น่า...

ห่า! จะมาน่าอะไรนักหนา! นี่ขนาดเขาออกจากสถานการณ์นั้นได้แล้ว ก็ยังไม่วายมีความรู้สึกวาบหวิวนั้นอยู่

แม่แพรดาวนี่เล่นทำของต่ำใส่เขาหรือเปล่าวะ

พอมองทีไรก็เหมือนจะหยุดไม่ได้ ประกอบกับที่เธอออกปากไล่เขาราวหมูราวหมานั่นอีก บอกตามตรงมันทำให้หัวใจเขาเต้นคร่อมจังหวะเป็นครั้งแรกเลยกับเธอคนนี้

เพทายพยายามข่มอารมณ์ แล้วนึกย้อนไปถึงในห้องน้ำนั่นต่อ

แพรดาวทำให้เขาแปลกใจหลายๆ อย่าง นอกจากจะกลัวเขาเห็นเรือนร่างแล้ว เธอยังจะรังเกียจที่เขา 'ล้วงเล่น' ส่วนนั้นของเธอด้วย

แต่มันก็น่าแปลกดี พอเธอดีดดิ้นไม่ยินยอม เขากลับยิ่งสนุก อยากล้วงให้ลึกมากขึ้นไปอีก และเขาคงได้ทำเช่นนั้นแล้ว ถ้าเธอจะไม่พูดประโยคนั้น

'

ถ้าคุณไม่หยุดจนเลยเถิดมีอะไรกับฉันขึ้นมา คุณคิดว่าปานประดับจะยังรู้สึกดีกับคุณอยู่อีกไหม'

แค่ประโยคแรกก็จุกอกขึ้นมาแล้ว ยังมีคำพูดเสริมตามมาอีก ที่ฟังทีไรเป็นต้องปวดในอกเมื่อนึกถึงหน้าของปานประดับ ผู้หญิงคนเดียวที่เขารักหมดหัวใจ

แพรดาวรู้ได้ยังไงว่าเขาคิดกับปานประดับมากกว่าน้องสาว

'คุณรักเธอ'

'

คุณอยากแต่งงานกับเธอไงล่ะ'

โครม!

เพราะคำพูดเธอมันทิ่มแทงใจดำ เพทายถีบโต๊ะตัวเล็กจนกระเด็น เขาขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน สองมือกำเป็นหมัดแน่นจนมันสั่นไปทั่วทั้งท่อนแขน

เรื่องนี้เขาไม่เคยบอกใคร แม้แต่ปานประดับเองก็ตามเถอะ

ชายหนุ่มพยายามสูดลมหายใจเข้าออก เดินมาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา รินเหล้าลงแก้วแล้วสาดลงคอด้วยความฉุนเฉียว

"หึ ทำเป็นรู้ดีว่าฉันรักใคร แต่ก็ยังคิดจะเอาฉันมาเป็นผัว ผู้หญิงอย่างเธอนี่...สงสัยจะชอบเล่นกับไฟ"

เพทายนึกมันเขี้ยวแม่คนอวดดีนั่นนัก เขาหลับตาลง แทนที่จะเห็นภาพเธอตอนชอบโวยวายและขยันยั่วเขาต่างๆ นานา กลับกลายเป็นภาพตอนเธออาบน้ำ ลูบไล้สบู่อย่างมีความสุขขึ้นมาเสียได้

"ห่าเอ้ย!"

ชายหนุ่มสบถอย่างหัวเสีย เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน สาบานได้เลยว่านี่ครั้งแรก ครั้งแรกที่คิดอยากขย้ำเธอไว้ใต้ร่าง!

"ทนไม่ไหวแล้วเว้ย!"

เพทายหงุดหงิดเต็มประดา ก่อนหุนหันลุกเดินดุ่มๆ เข้าห้องน้ำ ปิดประตูดังโครม ตามมาด้วยเสียงเปิดน้ำแรงๆ ที่มีอีกเสียงหนึ่งชวนซู่ซ่าในอารมณ์แทรกซ้อนออกมาด้วย