บทที่ 9 ตอนที่6.1 เก่งแต่ลากนักนะ!1
ตอนที่6 เก่งแต่ลากนักนะ!
เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน
ในช่วงเวลาที่ร่างแผนในใจออกมาบนหน้ากระดาษจบ แพรดาวก็นอนไม่หลับ เธออยากให้เช้าวันใหม่มาถึงเร็วๆ แต่ทว่า ดินฟ้าอากาศไม่ใช่สิ่งที่จะกำหนดได้ สุดท้ายจำต้องเดินออกมาหน้าระเบียง
ถึงห้องนี้จะเป็นชั้นสอง แต่ก็มีสิ่งมีชีวิตบางประเภทที่ชอบกระโดดเก่ง พุ่งพรวดมาที่หน้าระเบียง
"อุ้ย!"
แพรดาวสะดุ้งตกใจหลังเห็นแมวตัวอวบอ้วนกระโจนขึ้นมาจากตรงไหนสักแห่งเข้ามายังลานระเบียง พอเท้าเหยียบพื้นได้ มันก็จ้องตาเธอแป๋ว ส่งเสียงร้องเมี้ยวๆ อยู่สองสามครั้งอย่างกับต้องการจะคุยกับเธอเสียอย่างนั้น
"นี่เจ้าหนู ทำไมไม่นอนมาเที่ยวเล่นอะไรแถวนี้ เดี๋ยวก็โดนงูลากไปกินหรอก"
รู้ว่าคุยไปแมวมันก็ไม่รู้เรื่อง แต่พอเธอจะเข้าไปจับ เจ้าแมวหน้ามึนก็กระโดดหนี แพรดาวไม่ใช่คนรักสัตว์เท่าไหร่ แต่ก็ไม่ใช่คนใจร้าย เธอกลัวนักว่ามันจะตกใจเพราะเธอจนกลิ้งตกช่องระเบียงลงไป
"มานี่ อย่าไปยืนตรงนั้น"
เจ้าแมวหันมองมา หางของมันแกว่งไกว ดวงตาในกรอบยาวรีทอแสงรับกับท้องฟ้าที่ใกล้จวนเจียนจะสว่าง
เห็นแล้วก็ชักมันเขี้ยว จากจะไม่ค่อยอยากสนใจมันนัก ก็เกิดอยากจะจับมันให้ได้ สุดท้ายจึงกลายเป็น 'แมววิ่งไล่จับหนู' เธอแมว ส่วนมันคือหนูที่วิ่งหนีเธอไม่คิดชีวิต
แล้วสุดท้ายเป็นไรเล่า...
ฟุบ!
"ตายแล้ว!"
แพรดาวใจหายใจคว่ำไม่คิดว่าที่เธอกลัวมันจะตกราวระเบียง จะกลายมาตกลงในกระถางต้นไม้แล้วเสียหลักกลิ้งหลุนๆ ลงไปข้างล่าง
แพรดาวใจเต้นตึกๆ รีบชะโงกลงไปดู เธอไม่เห็นอะไรเลย นอกจากเสียงร้องของมัน
ด้วยความตกใจกลัวมันจะตาย แพรดาวรีบพุ่งพรวดออกจากห้อง ตรงดิ่งออกมานอกบ้าน เธอวิ่งไปยังจุดหมายนั้นทันที
แต่พอไปถึงกลับพบว่ามีผู้ชายคนหนึ่งอุ้มแมวออกมาจากพุ่มไม้
"คุณ..."
ตกใจสิ วิ่งมาหาแมว แต่กลับเจอคนเพิ่มเข้ามา แถมเขาก็ดูหน้าตาดีไม่ใช่เล่น แม้จะสวมหมวกจนมองเห็นหน้าไม่ค่อยชัด แต่เท่าที่เห็นโครงหน้าก็ดูออกล่ะว่าหล่อเหลาเอาการอยู่
"ตามหาคุณนายทองคำเหรอ"
เขาถามเธอ แต่เธองง คุณนายทองคำอะไร เห็นก็มีแค่แมว
แต่พอเขายิ้มมาแล้วมองกลับไปยังแมวในอ้อมแขน เธอก็ถึงบางอ้อ ที่แท้เจ้าเหมียวหนีเก่งก็ชื่อ 'คุณนายทองคำ'
เอ๊ะ? ชื่อคุ้นๆ แหะ หรือว่ามันจะเป็นแมวของ...
"น้องชายฉันนี่ ชอบทิ้งขวางคุณนายทองคำอยู่เรื่อย"
น้องชายที่ว่า หมายถึงเพทายอย่างนั้นหรือ?
ถ้าอย่างนั้น เขาคนนี้ก็คือ...
"คุณเพชร"
พอแพรดาวเรียกชื่อนั้นออกไป เจ้าของชื่อก็ส่งยิ้มมา ยิ้มของเขาจะหวานอะไรขนาดนี้ เห็นแล้วละมุนละไมชวนใจสั่นเหลือเกิน อีกทั้งท่าอุ้มแมวของเขาก็ดูถนอมมากเสียจนเธอรู้สึกว่ามือไม้ตัวเองกระด้างขึ้นมาเลยเชียว
เดี๋ยวนะ ขอนึกก่อน
จำได้ว่าในนิยายนางร้ายไม่ค่อยชอบพี่ชายของเพทาย เหตุผลที่คุณไรท์สร้างไว้ก็ไม่ระบุแน่ชัดว่าไม่ชอบเพราะอะไร ส่วนคุณเพชรที่ว่านี่ เขาก็ไม่ค่อยได้เจอกันกับนางร้ายนักหรอก แต่ถึงเจอก็คุยกันแทบนับคำได้
มากไปกว่านั้น คนหล่อคนนี้ก็ช่างอาภัพนัก นอกจากไม่ค่อยมีบทบาทในเรื่องแล้ว เขายังไม่ค่อยลงรอยกับเพทายด้วย แต่เหตุผลที่ไม่ถูกกันนั้นก็ไม่แน่ชัดอีกว่าเรื่องอะไร
"นอนไม่หลับเหรอ"
เสียงหวานลื่นหูฉุดใจแพรดาวให้มองเขาตอบ คนอะไรหนอ ตาสวยเป็นบ้า แถมยังจะมองเธอเหมือนจะกลืนกินอีกด้วย
แพรดาวชักใจสั่น ถึงนี่จะเป็นเพียงนิยายที่เธอทะลึ่งทะลุมิติเข้ามา แต่ก็ใช่ว่าจะมาใจสั่นเรี่ยราดให้กับคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็น 'พี่สามี' ได้
