วรรณกรรม

ความรู้สึกที่เปลี่ยนไปของเขา ทำให้เขาคิดว่า..ถ้าเปลี่ยนสถานะจากเพื่อนเลื่อนขั้นมาเป็นแฟนมันจะดีไม่น้อย
"ไอ้บ้าเฟิล หอมแก้มฉันทำไมเนี่ย" ณิชาเอามือลูบแก้มตัวป้อยๆ ด้วยใบหน้าร้อนผ่าว เมื่อเพื่อนคนตัวสูงเอนตัวยื่นหน้าหอมแก้มของเธอฟอดหนึ่ง
"หอมแก้มเมีย เมียน่ารักดูแลผัวดีจริงๆ"
"พูดผัวๆ เมียๆ อะไรของนายเนี่ย อย่ามาพูดแกล้งฉันแบบนี้นะ"
"ฉันไม่ได้แกล้ง แต่ฉันพูดความจริง"
"อมแล้วก็เรียกว่าผัวเมียปะ"
-...

อดีตที่เธอไม่อยากจดจำ แต่เขากลับจำเธอไม่ลืม เมื่อเขาได้เจอเธออีกครั้ง เขาจึงจองจำเธอด้วยสถานะ 'เมีย '
“ปล่อย!..”
“ไหนเธอบอกกับพี่ว่าอยู่คอนโด แล้วทำไมถึงได้มายืนแรด อ่อยผู้ชายคนอื่นอยู่ที่นี่ได้!”
“ฉันจะแรดอยู่ที่ไหน หรือจะอ่อยใครมันก็สิทธิ์ของฉัน พี่ไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายกับชีวิตฉันได้ป่ะ”
“เธอเป็นเมียพี่ ถ้าจะให้พี่เลิกยุ่งกับเมียตัวเอง พี่คงทำไม่ได้”
“สถานะเมียของพี่...ฉันไม่ต้องการและไม่อยากเ...

"อิจฉาผมเหรอ?" ริมฝีปากบางเหยียดยิ้มหยัน "อิจฉานักก็ท้องสิ"

เพลงเพลินก้มหน้างุด เขาเองก็ 'ท้องได้' แต่จะให้ท้องกับสามีที่ไม่เคยแม้แต่แตะตัวเขาเลย มาตลอดสองปี...มันน่าขันไหมล่ะ

ราณีเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่นตามคำสั่งของพ่อบุญธรรมที่อ้างว่าส่งเธอมาติดต่อธุรกิจเพื่อพยุงฐานะของครอบครัวที่กำลังสั่นคลอน แต่ทันทีที่เธอได้พบกับ อัศวเมศ หรือ เรียว ชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่มีนัยน์ตาเย็นชาดุจน้ำแข็ง เธอกลับถูกเขาต้อนจนมุมและยัดเยียดข้อหาที่เธอไม่เคยรู้เห็น
"ฉันจะไม่ยอมเป็นของเล่นของคุณ!" ราณีตวาดก้อง ร่างกายสั่นเทาด้วยความกลัวผสมความขุ่นเคือง "ไม่...เธอไม่ใช่ของเล่น แต่เป็นสัตว์เลี้...

"ไม่เคยคิดบ้างเหรอ ว่าสักวันเธอจะตั้งท้องลูกของฉัน"