Best มนุษย์หมาป่า Stories & Novels Collection

"ฉันอยากเล่นเกม ผูกมือและขาไว้- คุณไม่สามารถเร่ง, บังคับ, หรือหยุดสิ่งต่างๆ ได้

ตอนนี้ หลับตาซะ" อัลฟ่าบอก เซธตัวสั่นเมื่อได้ยินคำสั่งนั้น

สักพักห้องก็เงียบลง
สิ่งเดียวที่เซธได้ยินคือเสียงหายใจเร็วของเธอ
เธอยังรู้สึกตื่นเต้นแต่ก็กลัว

"ลูเซียโน่ ได้โปรด" เธอครางออกมา

"ว่าไง, ลูกแมว?"

"หยุดเถอะ ฉันอยากรู้สึกถึงคุณ การยั่วเย้านี้มันทรมานฉัน"

"มันไม่ใช่แบบนั้น"
ชายคนนั้นวางมือบนก้นของเธอและวางเ...

“ไม่มีหมาป่า ไม่มีครอบครัว ไม่เป็นพิษเป็นภัย แถมยังใช้ประโยชน์ได้ พอข้าจัดการนางเสร็จ ตำแหน่งลูน่าก็เป็นของเจ้า”

ไอรา ครอว์ฟอร์ดได้ยินถ้อยคำเหล่านั้นผ่านประตูห้องทำงานของสามี

ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา นางเป็นคู่แห่งชะตาที่เซบาสเตียน เฮลปกปิดไว้ในเงามืด นางดูแลเรือนของเขา รับรองญาติพี่น้องของเขา เก็บกวาดปัญหาที่เขาก่อ และดำรงชีวิตอยู่ด้วยเงินสามพันดอลลาร์ต่อเดือนที่เขาโยนให้ราวกับทำทาน แม้แต่การจะซื้อเส...

ชีวิตที่ดูเหมือนสมบูรณ์แบบของฉันพังทลายลงในคืนเดียว

อาเธอร์ คนรักที่คบกันมาสามปีและว่าที่เดลต้า คือผู้ชายที่ฉันเคยเชื่อว่าจะได้ใช้ชีวิตชั่วนิรันดร์ร่วมกัน ฉันทนรับอคติไม่รู้จบและสายตาเย็นชาจากผู้คนรอบข้าง เกาะเกี่ยวอยู่กับความหวังว่า หากอดทนมากพอ สักวันหนึ่งฉันจะได้รับคำขอแต่งงานจากเขา และได้พบตอนจบอันแสนสุขของตัวเอง

แต่ทุกช่วงเวลาที่ฉันทุ่มเทให้ความสัมพันธ์ครั้งนี้กลับกลายเป็นเพียงคำลวงที่ถูกสร...

“เธอไม่เคยเป็นของฉันอย่างแท้จริง”

ถ้อยคำโหดร้ายเหล่านั้นจากร็อคโค อัลฟ่าของฉัน ทำลายทุกสิ่งที่ฉันเคยเชื่อมั่นเกี่ยวกับความรักและความภักดีจนแหลกสลาย ฉันไม่เคยคาดคิดเลยว่าชายผู้ประทับรอยตีตราฉันจะเป็นผู้ชักใยอยู่เบื้องหลังการล่มสลายของครอบครัวฉันมาตั้งแต่ต้น หรือกระทั่งว่าจะต้องมาพบว่าเขานอกใจฉัน

การทรยศครั้งนั้นไม่เพียงแค่ทำให้ใจฉันสลาย แต่มันยังกระตุ้นอาการป่วยร้ายแรงที่กำลังคร่าชีวิตฉันไปอย่างช...

หนึ่งราตรี. หนึ่งความผิดพลาด. หนึ่งชีวิตที่ต้องชดใช้.

ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี

โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระค...

“ไม่ ข้าไม่ต้องการสิ่งนี้... ข้าไม่ต้องการเจ้า”

แม้คำพูดจะหลุดออกจากปาก ทว่ามือของโรแนนกลับเคลื่อนไหวโดยปราศจากคำสั่ง นิ้วของเขาขยุ้มลงบนเสื้อเชิ้ตผ้าลินินของดิมิทรี ราวกับจะดึงอีกฝ่ายเข้ามาใกล้แทนที่จะผลักไสออกไป

มือของดิมิทรีเคลื่อนไปตามสัญชาตญาณสู่ท้ายทอยของโรแนน ดึงเขาเข้ามาใกล้ และขณะที่ริมฝีปากของพวกเขาสัมผัสกันแผ่วเบา ดิมิทรีก็รู้สึกถึงบางสิ่งที่ดิบเถื่อนและเป็นสัญชาตญาณดั้งเดิมพลุ่งพล่าน...