Alpha Dom at ang Kanyang Human Surrogate

Ella

“Pasensya na, Ella.” Sabi ng doktor ko nang mahinahon. “Sa kasamaang-palad, kakaunti na lang ang natitirang viable na itlog mo. Sa totoo lang, karaniwan kong nakikita ang ganitong mga numero sa mga babaeng sampu o labinlimang taon ang tanda sa’yo.”

“Ano?” Bulong ko, hindi makapaniwala sa narinig. Ilang taon na akong nagtatangkang mabuntis. Trenta pa lang ako, dapat marami pa akong itlog.

“Sa usaping fertility, kaunti na lang ang oras na natitira sa’yo.” Patuloy niya. “Kung gusto mong magkaanak, kailangan mo itong gawin bago magsimula ang susunod mong cycle.”

“Ang susunod kong cycle?” Ulit ko, nakabuka ang bibig sa pagkabigla. Mahal ko ang mga bata higit sa lahat, at kahit hindi ito ambisyon ng lahat, wala akong ibang pinapangarap kundi maging ina.

Kailangan kong umuwi at sabihin ito sa boyfriend ko, at wala nang oras na dapat sayangin.

Nakaabot ako sa bahay nang mabilis, binuksan ang pinto at handa nang tawagin si Mike, pero natigilan ako. Pagpasok ko, nakita ko ang isang pares ng mataas na takong at isang handbag sa tabi ng pinto – hindi akin ang mga iyon.

Pinakinggan ko ang kwarto, at kumulo ang tiyan ko nang marinig ko ang hindi mapagkakamalang tunog ng ungol, kasabay ng tuluy-tuloy na thump thump thump, habang bumabangga ang kama sa dingding. Mas masahol pa sa pag-alam na may ibang babae si Mike sa kwarto, ay ang pag-alam kung sino ang kasama niya. Kilala ko ang handbag na iyon, at kilala ko ang mga sapatos – kay Kate, ang aking matalik na kaibigan.

“Gago, ang tanga talaga ni Ella.” Tawa ni Mike, “kaya mo bang paniwalaan na inaasahan niyang magkaanak kami?”

Humalakhak si Kate, “ilusyonada siya. Hindi ko alam kung paano mo siya natiis nang ganito katagal.”

“Kung hindi siya maganda, hindi ko siya papansinin.” Sabi ni Mike. “Buti na lang, araw-araw kong binibigyan siya ng plan B kaya hindi siya nabuntis kahit kailan.”

“Ang morning after pill?” Tanong ni Kate, “paano mo nagawa iyon nang hindi niya nalalaman?”

“Nilalagay ko sa kape niya tuwing umaga.” Tawa ni Mike, tila sobrang proud sa sarili.

Nagpula ang paningin ko habang lahat ay nagiging malinaw. Bigla kong naintindihan kung bakit hindi ako nabuntis, kahit ilang beses kaming nagtalik nang walang proteksyon sa loob ng maraming taon. Malinaw din kung paano ako nagkaroon ng mga itlog ng isang 45-anyos, kung ang kasuklam-suklam kong partner ay palihim na pinapakain ako ng emergency contraceptives araw-araw – hindi ko alam kung ano pang pinsala ang nagawa nito sa aking reproductive system.

Bago ko pa man maisip na mas mabuti, hinila ko ang smoke alarm sa dingding, gustong takutin at parusahan ang dalawa sa kwarto nang matindi na natatakot akong saktan sila paglabas. Agad na bumuhos ang tubig mula sa sprinkler system sa kisame habang pumailanlang ang matinis na sirena, at narinig kong sumigaw sina Mike at Kate sa gulat.

Ilang sandali pa, nagmamadali silang lumabas ng kwarto, natigilan nang makita akong nakatayo sa pintuan. Nanlaki ang mga mata ni Mike, “Bakit ka maagang umuwi?” May lakas ng loob pang magalit na sinorpresa ko siya, samantalang siya ang palihim na kumakalantari sa likod ko kung sino-sino. Napagtanto niyang mukhang kahina-hinala na sila ni Kate ay nakatayo roon na naka-underwear lamang, kaya mabilis niyang idinagdag, “Pumunta si Kate para tulungan akong magplano ng sorpresa para sa kaarawan mo, pero natapon namin ang kape sa aming mga damit kaya kinailangan naming magpalit.”

Nag-aapoy ang dugo ko, talaga bang iniisip niyang tanga ako para maniwala sa ganitong kahina-hinalang dahilan.

Patunay sa napakababa nilang tingin sa akin na pinaniwalaan nila ang aking palabas, at nangangako akong maghihiganti sa kahit anong paraan. Hindi ko maisip na nasayang ko ang napakaraming taon – ang pinakamagagandang taon ko – sa taong ito. At ngayon, maaaring sinira niya rin ang aking kinabukasan. Sa sandaling pumasok ang ideyang iyon sa aking isip, alam kong hindi ko na dapat sayangin ang kahit isang sandali pa kay Mike, marami pa akong mas mahalagang bagay na dapat asikasuhin.

Nagpaalam ako at nagmadali na naman sa kabilang bahagi ng bayan sa ikalawang pagkakataon ng hapon na iyon, patungo sa mga nakakaaliw na yakap ng aking kapalit na kapatid, si Cora. Hindi lang kami lumaki nang magkasama sa ampunan, kundi naging isang OBGYN siya at ngayon ay nagtatrabaho sa pinaka-eksklusibong sperm bank sa lungsod. Hindi ako kailanman lumapit sa kanya noon dahil palagi kong iniisip na magkakaanak din kami ni Mike sa natural na paraan, pero malinaw na hindi na iyon isang opsyon ngayon.

Kahit pa makahanap ako ng lalaking handang magkaanak sa akin sa tamang oras, hindi ako sabik na magtiwala sa kahit sino pagkatapos ng pagtataksil ni Mike. Kailangan kong gawin ito mag-isa, at alam kong matutulungan ako ni Cora. Hindi ako mayaman, pero may sapat akong ipon para bayaran ang insemination, lalo na't isa lang ang pagkakataon ko.

Pagdating ko, lahat ng plano kong malinaw at maayos na ipaliwanag kay Cora ang aking sitwasyon ay nawala, dahil sa sandaling makita ko ang aking kapatid ay bumigay ako. Niyakap at hinalikan niya ako hanggang humupa ang aking mga luha, dahan-dahang kinukuha ang kwento sa akin piraso-piraso. Nang marinig niya tungkol kina Mike at Kate, nagalit siya nang husto, pero wala iyon kumpara sa kanyang reaksyon nang ipaliwanag ko ang tungkol sa aking fertility.

“Ang walang kwentang iyon! Papapatayin ko siya!” Galit na sabi niya, habang tinitingnan ako ng may pag-aalala. “Ella, kung tama ang doktor mo, ibig sabihin nito ay isa lang ang pagkakataon mong magkaanak.”

“Alam ko.” Sabi ko habang sumisinghot. “At kung ito na ang magiging nag-iisang anak ko, ayokong magkamali. Gusto ko ang pinakamahusay na donor na maaari nating mahanap.”

“Huwag kang mag-alala tungkol doon.” Tiniyak ni Cora, “Mayroon kaming mga donasyon mula sa mga artista, modelo, siyentipiko – puro mga pinakamahusay lang dito.” Tumingin siya sa pinto at binaba ang boses. “Hindi mo ito narinig sa akin, pero pati si Dominic Sinclair nagpadala ng kanyang sample dito para sa testing.”

“Dominic Sinclair?” Ulit ko, “yung bilyonaryo?” Nakikita ko ang lalaki sa paligid ng bayan, pero hindi kami magka-level. Nakatira siya sa parehong lugar ng aking mayamang amo at madalas na bumabati sa mga batang inaalagaan ko, pero palagi siyang napapalibutan ng mga bodyguard at sobrang nakakatakot na kinikilabutan ako sa tuwing naiisip ko siya.

“Diyos ko!” Takip ni Cora ang kanyang bibig. “Hindi ko dapat sinabi iyon! Hindi ko alam kung ano ang iniisip ko. Mukhang hindi rin siya estranghero sa mga isyu sa fertility, at nagtiwala siya sa amin na hawakan ang kanyang samples kaysa sa kahit anong lab sa bansa. Nasa kabilang silid ang kanyang sperm sa mismong sandaling ito.” Nag-aalala siya, “Pero Ella, hindi mo ito pwedeng sabihin kahit kanino, kailangan mong mangako sa akin.”

“Siyempre!” Agad akong sumang-ayon. “Alam ko kung gaano kahalaga ang pagiging kumpidensyal dito.”

“Salamat,” huminga si Cora. “Ngayon, bibigyan kita ng dossier ng aming mga kliyente para makapili ka ng donor, at kapag napili mo na, gagawin nating buntis ka bago ka pa makapagkurap.”

Hindi madaling desisyon, pero sa huli pinili ko ang isang gwapong surgeon na halos magpa-swoon sa akin ang larawan. Umalis si Cora sa silid para ihanda ang sample, at kahit mukhang medyo naguguluhan siya nang bumalik, mabilis at propesyonal niyang tinapos ang insemination, hawak ang kamay ko matapos ang proseso. “Lahat ayos na, Ella.” Pina-ngako niya, “Pwede kang bumalik sa loob ng sampung araw para malaman kung nagtagumpay tayo.”

Sampung araw. Iniisip ko nang parang lutang. Sampung araw para magdesisyon sa buong kinabukasan ko.

Kung alam ko lang na sa pagtatapos ng sampung araw na iyon, ang kinabukasan ko ay hindi na magiging akin – kundi kay Dominic Sinclair mismo.