De Plus Size Stedelijke Menselijke Partner van de Alpha

Ji’lahni’s POV:

Mina! "Waar zijn we in hemelsnaam? We zitten midden in nergens." schreeuwde ik. "We gaan hier in dit verdomde bos verdwijnen!" klaagde Shawna vanaf de achterbank. "Ji’lahni, ik zweer dat dit is waar het adres dat je me gaf ons naar toe bracht. Ik heb precies gevolgd wat die Google-dame me vertelde." zei Mina, die er verward en een beetje bang uitzag. We rijden al sinds vier uur vanochtend en het is nu bijna zeven uur 's avonds en we zijn nog steeds niet aangekomen bij het Crystal Wolf Lake Reserve. Ik ben er vrij zeker van dat mijn benen gevoelloos zijn en mijn kont is vier uur geleden gestorven. We zouden moeten optreden voor een paarfeest en ook iets plannen dat ze een paarceremonie noemen voor onze goede vriendin Lateri Crystal. Ze nam zes maanden geleden onze danslessen om haar liefdesleven op te fleuren. Ze was zestig jaar oud, maar ze verouderde prachtig; ze zag er minstens vijfenveertig uit. Ze had lang, mooi, krullend bruin haar, hazelnootkleurige ogen die van kleur veranderden wanneer ze opgewonden of blij was, wanneer ze een moeilijke dansbeweging onder de knie kreeg, of een compliment kreeg als ze de choreografie onthield. Ze had een prachtige gebruinde huid die een gouden gloed leek te hebben. We werden haar instant dochters; ze belde ons elke woensdagavond op hetzelfde tijdstip en we zouden urenlang praten. Ze is echt belangrijk voor ons geworden, aangezien we de enige familie zijn die we hebben. Onze ouders stierven zeven jaar geleden tijdens Kerstmis bij een ongeluk met vuur; Mina was zestien, ik en Shawna waren achttien en we zijn sindsdien samen gebleven. Het is vreemd dat ze het een paarceremonie noemen in plaats van gewoon een bruiloft, maar ach, met het geld dat ze ons betalen kunnen ze het noemen zoals ze willen. Ik en mijn nichten zijn de eigenaren en exploitanten van JMS Wedding Planning en ook eigenaren van JMS Dance Studio voor BBW vrouwen zoals wij. We dansen meestal op sexy sensuele, hip-hop, r&b en zelfs wat popmuziek. We hebben elk onze specialiteit. Mina doet hip-hop r&b; Shawna doet r&b en pop, en wat mij betreft, ik doe sensueel en r&b. We hebben ook zelfverdedigingslessen toegevoegd met onze beste vriendin Lynn, die overal een kei in is: kruisboog, schieten, zwaardvechten en vechtsporten, en ja, zij is ook BBW. We ontmoetten haar op de universiteit en we trainen al vijf jaar met haar.

Ja, we kunnen het allemaal. We moeten twee keer zo hard werken, en we hebben onze grenzen, maar we zeiden altijd: werk slimmer, niet harder. Dus moesten we leren hoe we onze vaardigheden anders konden gebruiken. We trainen elke dag en hoewel we niet zo goed zijn als Lynn, begrijp alsjeblieft dat we haar zeker kunnen laten struikelen. En dat zegt veel aangezien ze zwart en Aziatisch was en sinds haar geboorte heeft getraind. Ze zou bij ons in dit verdomde bos zijn, maar ze had familiezaken, dus ze komt pas morgen. Maar we hebben haar speelgoed in de kofferbak voor het geval we hier wat rotzooi moeten opruimen. We zouden hier de komende drie weken blijven tot de bruiloft omdat we zo ver weg wonen en ze ons zo goed betaalden dat we langer zouden blijven als ze dat vroegen. De bruid is Lateri's aanstaande schoondochter, waarvan ik niet denk dat ze haar zo goed mag. Want terwijl ze onze les volgde, rolde ze met haar ogen bij het noemen van haar schoondochter, en ik denk niet dat ze ons ooit haar naam heeft verteld totdat ze ons vroeg om de paringsceremonie te doen. Maar ze hield van haar zoon en sprak elke keer over Makahi Crystal als we praatten. Ze zei dat het tijd was dat hij zich settelde en een gezin begon, en aangezien hij en de naam die we niet kunnen noemen al drie jaar aan het daten zijn, was het tijd dat ze de deal bezegelden, zelfs als ze haar "arrogante kont" niet mag. Haar woorden, niet de mijne. Ze hoopte dat hij zijn Luna zou vinden, noemde ze het. En vraag me niet wat dat betekent, want ik weet het niet, maar aangezien dit een paringsceremonie is, beschouw ik het als een cultureel ding. Ze leek een aards type persoon die buiten blootsvoets loopt en liever buiten op de grond slaapt en van het land leeft, om zo te zeggen. Heel anders dan onze zuidelijke konten. Begrijp me niet verkeerd, we zijn landelijk en weten zeker hoe we moeten boeren, koken, tuinieren en dingen bouwen om te overleven. Dat leerden we van onze grootouders en ouders, maar dat was een andere tijd voor hen en hoewel wij op die manier leefden, evolueerden we ook, dus we doen geen van dat overlevingsgedoe tenzij we moeten. Zoals bij een apocalyps of zoiets. Maar ongeveer drie maanden geleden belde Lateri me en vroeg of we de bruiloft van haar zoon, sorry paring, konden doen en voor haar jubileum konden optreden. We wezen het in principe af, omdat ze halverwege het land was en we geld zouden verliezen als we dat tegen onze tarieven zouden plannen. Maar ze wilde geen nee accepteren en bood ons bijna wat we in een jaar zouden verdienen. Dus hier zijn we, we vlogen zo ver als we konden en huurden een auto om de rest van de weg te reizen, wat is waar we nu zijn, verdwaald als de pest. "Kijk, stop even zodat we Lynn's wapens uit de kofferbak kunnen halen, want het wordt donker en hoewel ik doodsbang zal zijn zelfs met een wapen, zal ik nog steeds doodsbang zijn, maar hopelijk zal angst me de trekker doen overhalen en niet bevriezen en worden verscheurd door een beer of een verdomde poema. Dat zou een verdomd iets zijn voor drie zwarte vrouwen om in een verdomd bos te worden gedood, je weet verdomd goed dat zwarte mensen 's nachts geen bos doen, zelfs niet overdag als we denken dat er grote dieren in zitten." Mina stopte en ik sprong eruit om Lynn's tassen te pakken. "En pak ook de messen, we gaan hier Tomb Raider spelen." zei Shawna. Mina keek naar Shawna via de achteruitkijkspiegel en fronste.

"En wat ga je in vredesnaam doen met die messen, ja je weet hoe je ze moet gebruiken, maar je weet verdomd goed dat je geweld van welke aard dan ook haat." plaagde Mina. Shawna haatte conflicten, ze was stil en terughoudend en vermeed ruzies en drama. Mina daarentegen had een grote mond en kon dat waarmaken. Wat mij betreft observeer ik en spreek alleen als ik aangesproken word, je krijgt dezelfde energie terug die je mij geeft. Ik hou niet van vechten, maar ik zal het doen als je de grens overschrijdt, en we beschermen elkaar altijd, wat er ook gebeurt. Terug in de auto gaf ik Shawna de tas met spullen en zei: "Hier, ik heb gewoon de hele tas gepakt. Ik ga daar niet lang staan om die spullen te zoeken." "Verdomme, die tas is zwaar. Lynn is van plan om ons kapot te werken. Ik dacht dat we een kleine pauze van drie weken zouden krijgen, maar ze heeft bijna alles uit haar studio meegenomen." Shawna zuchtte diep. "Je weet het al, Lynn geeft ons geen enkele pauze. Weet je nog wat er vorig jaar gebeurde toen we een week vakantie namen naar de Bahama's? We gingen bijna dood toen we terugkwamen in de studio, vooral omdat we onze lessen deden en daarna dachten dat we in haar studio konden trainen." Ik huiverde bij de herinnering aan de pijn in elk deel van mijn lichaam, zelfs mijn vingernagels. We kropen letterlijk elke dag twee weken lang ons appartement binnen. Ik denk dat we minstens twee van die nachten gewoon bij de voordeur hebben geslapen tot na twee uur 's nachts. Dacht ik bij mezelf. Na nog een half uur was ik ingedommeld omdat ik uitgeput was. We zijn letterlijk drie dagen achter elkaar wakker geweest om ons voor te bereiden, plannen te maken en te organiseren voor deze reis. Mina sloeg me en zei: "Hé, kijk, ik denk dat ik iets zie dat eruitziet als een soort wachthuisje." Ik sprong op volle alertheid en bad dat we eindelijk aangekomen zijn. "Godzijdank, ik hoop dat we op de juiste plek zijn of dat ze ons kunnen vertellen waar we naartoe moeten. Shawna, ritst de wapens half dicht, voor het geval je snel moet bewegen als ze proberen ons te ontvoeren." zei ik half serieus, want je weet maar nooit in deze verdomde bossen. Maar hier gaan we dan. Ik weet niet waarom, maar ik heb het gevoel dat dit iets vreemds gaat worden waar we niet aan gewend zijn. Ik hoop dat we niet terechtkomen in een soort hippie-gedoe, waar mensen rondlopen met hun kont, borsten en geslachtsdelen uit en seks hebben met iedereen en iedereen. Ik mag dan ruimdenkend zijn en respect hebben voor mensen hun cultuur, maar denk niet dat ik meedoe aan die onzin, ook al zouden Mina en Shawna het zeker overwegen omdat ze verdomd hitsige trutten zijn. Maar goed, hier gaat niets.