De Vuile Kleine Slet van de Mafia(18+)

"Je bent zo verdomd nat." Hij beet zachtjes in mijn huid en trok me omhoog om me over zijn lengte te laten zakken.

"Je gaat elke centimeter van me nemen." Hij fluisterde terwijl hij naar boven stootte.

"God, je voelt zo verdomd goed. Is dit wat je wilde, mijn pik in je?" vroeg hij, wetende dat ik hem vanaf het begin had verleid.

"J...ja," hijgde ik.


Brianna Fletcher was haar hele leven op de vlucht geweest voor gevaarlijke mannen, maar toen ze na haar afstuderen de kans kreeg om bij haar oudere broer te blijven, ontmoette ze daar de gevaarlijkste van allemaal. De beste vriend van haar broer, een maffiabaas. Hij straalde gevaar uit, maar ze kon niet bij hem uit de buurt blijven.

Hij weet dat het zusje van zijn beste vriend verboden terrein is, en toch kon hij niet stoppen met aan haar te denken.

Zullen ze in staat zijn om alle regels te breken en troost te vinden in elkaars armen?

De deur achter me ging open. Alpha Adrian glimlachte, kijkend naar de man die nu voor ons stond, maar zijn gezicht betrok zodra zijn ogen op mij vielen, schok en afkeer vulden zijn blik.

"Alpha Koning Rhys." Adrian probeerde zijn afkeer te verbergen. "Mijn excuses. Deze dwaze dienaar besefte niet dat we hier zouden vergaderen."

Ik knikte bedeesd. Dit was de Alpha Koning. Niets goeds kon voortkomen uit mijn aanwezigheid hier.

Adrian greep me ruw bij de schouders en begon me weg te duwen. "Ze gaat nu weg."

"Ze kan voor zichzelf spreken." De aura van de Alpha Koning deed ons beiden verstijven. "Wat is je naam, meisje?"


Grace had haar hele leven doorgebracht in een roedel die haar niet waardeerde en op elke mogelijke manier misbruik van haar maakte. Haar vader, destijds de Alpha, liet het gebeuren en sloot haar uiteindelijk zelfs op.

Toen haar vader stierf, werd het in plaats van beter alleen maar erger. Haar stiefzus en zwager maakten haar leven tot een hel. Ze zag nooit een uitweg omdat ze wolvenloos en stom was; niet spreken was veiliger dan wel spreken. Maar ze is niet zo zwak als ze denkt dat ze is.

Wanneer Alpha Koning Rhys op bezoek komt in de hoop een bruid te vinden, verandert haar hele leven. Niets wat ze wist, is zoals het leek, en nu ontrafelt ze de puinhoop die haar is nagelaten. Met de hulp van de Alpha Koning begint ze zichzelf stukje bij beetje te vinden.

Maar is ze slechts een pion in zijn spel? Hij heeft anderen voor haar gehad. Is zij degene op wie hij heeft gewacht? Zal ze de chaos overleven waarin ze is achtergelaten, of zal ze instorten voordat ze ooit de antwoorden vindt die op haar wachten?

Ze zit er nu te diep in, en als ze ten onder gaat, zou ze de Alpha Koning met zich mee kunnen nemen...

In mijn leven als serveerster heb ik, Sephie - een gewoon persoon - de ijzige blikken en beledigingen van klanten doorstaan terwijl ik probeerde de kost te verdienen. Ik geloofde dat dit voor altijd mijn lot zou zijn.

Maar op een noodlottige dag verscheen de Koning van de Onderwereld voor mij en redde me uit de klauwen van de zoon van de machtigste maffiabaas. Met zijn diepblauwe ogen op de mijne gericht, sprak hij zachtjes: "Sephie... afkorting van Persephone... Koningin van de Onderwereld. Eindelijk heb ik je gevonden." Verward door zijn woorden stamelde ik een vraag: "P..pardon? Wat betekent dat?"

Maar hij glimlachte alleen maar naar me en streek met zachte vingers mijn haar uit mijn gezicht: "Je bent nu veilig."


Sephie, vernoemd naar de Koningin van de Onderwereld, Persephone, ontdekt snel hoe ze voorbestemd is om de rol van haar naamgenoot te vervullen. Adrik is de Koning van de Onderwereld, de baas der bazen in de stad die hij bestuurt.

Ze was een ogenschijnlijk normaal meisje, met een normale baan, totdat alles veranderde op een nacht toen hij door de voordeur liep en haar leven abrupt veranderde. Nu bevindt ze zich aan de verkeerde kant van machtige mannen, maar onder de bescherming van de machtigste onder hen.

"Alsjeblieft, deze kant op, mijn dame," zegt de stem van een dienstmeisje terwijl ik voorzichtig een trap op word geleid die naar een herenhuis leidt.

Verstijfd volg ik haar, plotseling nerveus.

"Geen zorgen, de meesters wachten al op uw komst sinds het telefoontje," is alles wat ik hoor terwijl ik het herenhuis binnenstap, waar ik begroet word door drie knappe mannen. Mijn keel is nu droog.

"Welkom thuis, prinses," zegt een van de stemmen.

"Het is een tijdje geleden, il mio tesoro (mijn schat)," zegt een ander.

"Kom, laten we je thuis verwelkomen, Agapi (liefde)," zegt de laatste stem, terwijl al mijn drie stiefbroers nu voor me staan. Verdorie, is het hier warmer geworden of ligt het aan mij?

======================================
Ella, de jongste dochter van de familie Knight, wordt langzaam weer geïntegreerd nadat haar ouders zijn overleden. Nog geen 18, wordt Ella naar haar stiefbroers gestuurd, mensen die ze niet heeft gezien sinds ze 8 jaar oud was.

Reece, Dylan en Caleb zijn Ella's oudere stiefbroers. Nu 28, vinden Reece en zijn broers zichzelf al snel zorgend voor hun bijna volwassen zus. Maar wanneer ze arriveert, voelen ze zich onmiddellijk tot haar aangetrokken en zijn ze bereid alles te doen om haar altijd bij zich te houden.

Molly's leven was perfect. Ze was getrouwd met haar jeugdliefde, omringd door haar vrienden en familie, en ze keek uit naar de toekomst. Maar dat alles eindigt op een tragische nacht wanneer haar hele wereld op zijn kop wordt gezet.
Die noodlottige nacht leidt ertoe dat Molly en haar beste vriend Tom een geheim dicht bij hun hart houden, maar het bewaren van dit geheim kan ook betekenen dat elke kans op een nieuwe toekomst voor Molly wordt vernietigd.
Wanneer Tom's oudste broer Christian Molly ontmoet, is zijn afkeer voor haar onmiddellijk en hij doet weinig moeite om het te verbergen. Het probleem is dat hij net zo aangetrokken tot haar is als hij haar niet mag, en wegblijven van haar begint een strijd te worden, een strijd waarvan hij niet zeker weet of hij die kan winnen.
Wanneer Molly's geheim onthuld wordt en ze gedwongen wordt om de pijn uit haar verleden onder ogen te zien, kan ze dan de kracht vinden om te blijven en door de pijn heen te werken, of zal ze wegrennen van alles wat ze kent, inclusief de enige man die haar hoop geeft op een gelukkige toekomst? Hoop waarvan ze nooit had gedacht dat ze die weer zou voelen.

Vijf jaar geleden raakte ze ongehuwd zwanger en werd ze uit huis gezet, waardoor ze gedwongen werd naar het buitenland te gaan. Vijf jaar later keerde ze triomfantelijk terug met haar drie kinderen. Ze had geen idee dat haar kinderen nog slimmer waren dan zij; ze vonden hun biologische vader en haalden hem over om mee naar huis te komen.
"Mama, we hebben papa teruggebracht!" riepen de drie kleintjes uit.
Meneer Hall, starend naar de drie mini-versies van zichzelf, verklaarde: "Drie is niet genoeg. Ik wil een heel voetbalteam met jou!"
Alice antwoordde bits: "Vergeet het maar. Ik mag je niet eens. Waarom zou ik meer kinderen met je krijgen?"
Meneer Hall, met onwankelbaar zelfvertrouwen, reageerde: "Ik zal ervoor zorgen dat je verliefd op me wordt, wacht maar af!"

"Blijf weg, blijf weg van mij, blijf weg," schreeuwde ze keer op keer. Ze bleef schreeuwen, ook al leek het alsof ze niets meer had om te gooien. Zane was meer dan een beetje geïnteresseerd om precies te weten wat er aan de hand was. Maar hij kon zich niet concentreren met de vrouw die zo'n kabaal maakte.

"Hou je bek!" brulde hij naar haar. Ze viel stil en hij zag tranen in haar ogen opwellen, haar lippen trilden. Oh shit, dacht hij. Zoals de meeste mannen, maakte een huilende vrouw hem doodsbang. Hij zou liever een vuurgevecht aangaan met honderd van zijn ergste vijanden dan met één huilende vrouw te moeten omgaan.

"En jouw naam is?" vroeg hij.

"Ava," antwoordde ze met een dunne stem.

"Ava Cobler?" wilde hij weten. Haar naam had nog nooit zo mooi geklonken, het verraste haar. Ze vergat bijna te knikken. "Mijn naam is Zane Velky," stelde hij zichzelf voor, terwijl hij een hand uitstak. Ava's ogen werden groter toen ze de naam hoorde. Oh nee, niet dat, alles behalve dat, dacht ze.

"Je hebt van me gehoord," glimlachte hij, hij klonk tevreden. Ava knikte. Iedereen die in de stad woonde kende de naam Velky, het was de grootste maffiagroep in de staat met zijn centrum in de stad. En Zane Velky was het hoofd van de familie, de don, de grote baas, de enorme honcho, de Al Capone van de moderne wereld. Ava voelde haar paniekerige brein uit de hand lopen.

"Kalmeer, engel," zei Zane tegen haar en legde zijn hand op haar schouder. Zijn duim gleed naar beneden voor haar keel. Als hij zou knijpen, zou ze moeite hebben met ademhalen, realiseerde Ava zich, maar op de een of andere manier kalmeerde zijn hand haar geest. "Dat is een braaf meisje. Jij en ik moeten praten," zei hij tegen haar. Ava's geest verzette zich tegen het genoemd worden van meisje. Het irriteerde haar, ook al was ze bang. "Wie heeft je geslagen?" vroeg hij. Zane verplaatste zijn hand om haar hoofd opzij te kantelen zodat hij naar haar wang en vervolgens naar haar lip kon kijken.

******************Ava wordt ontvoerd en wordt gedwongen te beseffen dat haar oom haar heeft verkocht aan de Velky-familie om van zijn gokschulden af te komen. Zane is het hoofd van het Velky-familie kartel. Hij is hard, brutaal, gevaarlijk en dodelijk. Zijn leven heeft geen ruimte voor liefde of relaties, maar hij heeft behoeften zoals elke warmbloedige man.

Trigger waarschuwingen:
Gesprekken over seksueel geweld
Lichaamsbeeldproblemen
Lichte BDSM
Gedetailleerde beschrijvingen van aanvallen
Zelfbeschadiging
Grof taalgebruik

"Wat doe je als de liefde van je leven iemand anders wil liefhebben?"
"Ik wil een open huwelijk. Ik wil seks. En dat kan ik gewoon niet meer met jou doen."
"Hoe kun je me dit aandoen, Tristan? Na alles wat we hebben meegemaakt?"
Sophia's hart breekt wanneer haar man, Tristan, na twaalf jaar huwelijk aandringt op een open huwelijk, zeggend dat haar leven als huisvrouw en moeder hun vonk heeft gedood. Wanhopig om hun twaalfjarige band te behouden, stemt Sophia met tegenzin toe.
Maar wat erger is dan het open huwelijk, is hoe snel haar man zich in de datingpool stort, zelfs zo ver gaand dat hij hun afgesproken grenzen schendt.
Gekwetst en boos vlucht Sophia naar haar kunstacademie, waar ze Nathaniel Synclair ontmoet, een charmante nieuwe sponsor die een vuur in haar ontsteekt. Ze praten, en Nathaniel stelt een wild idee voor: hij zal doen alsof hij haar nep minnaar is om haar man terug te pakken voor zijn dubbele standaarden.
Verstrikt in de liefdesdriehoek tussen haar gebroken huwelijk en Nathaniel's aantrekkingskracht, aarzelt Sophia, wat een mix van verlangen, leugens en waarheid ontketent die alles opschudt wat ze weet over liefde, vertrouwen en wie ze werkelijk is.

"Ik, Amelie Ashwood, wijs jou, Tate Cozad, af als mijn partner. IK WIJS JE AF!" schreeuwde ik. Ik nam het zilveren mes, gedoopt in mijn bloed, naar mijn partnerteken.
Amelie wilde altijd een eenvoudig leven leiden, weg van de schijnwerpers van haar Alpha-bloedlijn. Ze dacht dat ze dat had gevonden toen ze haar eerste partner ontmoette. Na jaren samen bleek haar partner niet de man te zijn die hij beweerde te zijn. Amelie wordt gedwongen om het Afwijzingsritueel uit te voeren om zichzelf vrij te maken. Haar vrijheid komt met een prijs, een lelijke zwarte litteken.

"Niets! Er is niets! Breng haar terug!" schreeuw ik met alles wat ik in me heb. Ik wist het al voordat hij iets zei. Ik voelde haar in mijn hart afscheid nemen en loslaten. Op dat moment straalde een onvoorstelbare pijn door tot in mijn kern.
Alpha Gideon Alios verliest zijn partner op wat de gelukkigste dag van zijn leven had moeten zijn, de geboorte van zijn tweeling. Gideon heeft geen tijd om te rouwen, achtergelaten zonder partner, alleen en een pas gescheiden vader van twee babydochters. Gideon laat zijn verdriet nooit zien, want dat zou zwakte tonen, en hij is de Alpha van de Durit Garde, het leger en de onderzoeksarm van de Raad; hij heeft geen tijd voor zwakte.

Amelie Ashwood en Gideon Alios zijn twee gebroken weerwolven die het lot samen heeft gebracht. Dit is hun tweede kans op liefde, of is het hun eerste? Terwijl deze twee voorbestemde partners samenkomen, komen sinistere complotten tot leven om hen heen. Hoe zullen ze samenkomen om te beschermen wat ze het meest dierbaar vinden?

"Geen vrouw verlaat zijn bed levend."
"Maar ik zal overleven."
Ik fluisterde het naar de maan, naar de kettingen, naar mezelf—totdat ik het geloofde.
Ze zeggen dat Alpha Koning Maximus een monster is — te groot, te bruut, te vervloekt. Zijn bed is een doodvonnis, en geen vrouw heeft het ooit levend verlaten. Dus waarom koos hij mij?
De dikke, ongewenste omega. De omega die mijn eigen roedel als afval aanbood. Eén nacht met de meedogenloze Koning zou mijn einde moeten zijn. In plaats daarvan heeft het me geruïneerd. Nu hunker ik naar de man die zonder genade neemt. Zijn aanraking brandt. Zijn stem beveelt. Zijn lichaam vernietigt. En ik blijf terugkomen voor meer. Maar Maximus doet niet aan liefde. Hij doet niet aan partners. Hij neemt. Hij bezit. En hij blijft nooit.
"Voordat mijn beest me volledig opslokt—heb ik een zoon nodig om de troon over te nemen."
Helaas voor hem… ik ben niet het zwakke, zielige meisje dat ze weggooiden. Ik ben iets veel gevaarlijkers — de enige vrouw die zijn vloek kan verbreken… of zijn koninkrijk kan vernietigen.

"Voordat we verder gaan met onze zaken, moet je nog wat papierwerk ondertekenen," zei Damon plotseling. Hij haalde een vel papier tevoorschijn en schoof het naar Violet toe.

"Wat is dit?" vroeg ze.

"Een schriftelijke overeenkomst voor de prijs van onze transactie," antwoordde Damon. Hij zei het zo kalm en nonchalant, alsof hij niet net een miljoen dollar bood voor de maagdelijkheid van een meisje.

Violet slikte moeizaam en haar ogen begonnen over de woorden op dat papier te glijden. De overeenkomst was vrij duidelijk. Het stelde in feite dat ze akkoord ging met de verkoop van haar maagdelijkheid voor het genoemde bedrag en dat hun handtekeningen de deal zouden bezegelen. Damon had zijn deel al ondertekend en het hare was nog leeg.

Violet keek op en zag Damon haar een pen aanreiken. Ze was deze kamer binnengekomen met het idee om zich terug te trekken, maar na het lezen van het document veranderde Violet van gedachten. Het was een miljoen euro. Dit was meer geld dan ze ooit in haar leven zou kunnen zien. Eén nacht vergeleken met dat bedrag zou verwaarloosbaar zijn. Men zou zelfs kunnen beweren dat het een koopje was. Dus voordat ze zich weer kon bedenken, nam Violet de pen uit Damons hand en zette haar naam op de stippellijn. Precies toen de klok middernacht sloeg die dag, had Violet Rose Carvey zojuist een deal gesloten met Damon Van Zandt, de duivel in eigen persoon.

"Niet zo snel, rooie. Het feest is net begonnen," zei Alex. "Je bent net een klein ongedierte... waarom worden we altijd naar jou toegetrokken?" vroeg Austin.
"Dat ben ik zeker," glimlachte Alex. Nu stond ik tussen hen in, mijn hart bonkte zo snel dat ik dacht dat ik zou flauwvallen.
"Laat me met rust!" schreeuwde ik en probeerde weg te rennen. Maar ik zat vast. Voordat ik het doorhad, drukte Austin zijn lippen op de mijne. Mijn hoofd leek te exploderen. Ik had nog nooit iemand gekust.
Ik voelde Alex, die achter me stond, zijn hand onder mijn borst duwen en mijn borst omvatten met zijn grote hand terwijl hij kreunde. Ik vocht met al mijn kracht.
Wat was er aan de hand? Waarom deden ze dit? Haten ze me niet?


Stormi, ooit een omega die door niemand gewild werd, bevond zich plotseling in het middelpunt van een verhaal gesponnen door de maangodin. Vier beruchte wolven, bekend om hun slechte jongensgedrag en haar pestkoppen, waren voorbestemd om haar partners te zijn.