Derde Kans Partner

Proloog

Een derde kans op een partner is nog nooit gehoord, totdat Astrid Stephnie Jones twee van haar partners verliest en door iedereen wordt gemeden omdat ze geen wolf en geen partner heeft. Ze verliest de hoop op geluk en gelooft dat ze alle tegenslagen die op haar pad komen verdient, maar het lot heeft andere plannen voor haar.

Terwijl ze door haar ouders werd geveild, ontdekte ze dat ze voorbestemd was met een "Derde Kans Partner," de Vampierkoning Rafael, die bekend staat om zijn meedogenloosheid en gebrek aan genade.

Niemand weet echter dat de beruchte Vampierkoning al decennia wachtte op zijn partner. Wat zal er gebeuren wanneer hij Astrid via een veiling in handen krijgt? Wat gebeurt er als hij ontdekt dat zijn langverwachte partner probeert van hem te vluchten? Zal ze opnieuw in de problemen komen, of zal ze verliefd worden en zichzelf een nieuwe kans geven? Of zal hij, de wrede vampier waar iedereen over spreekt, haar leven verder verwoesten?

Toen zijn vinger langs mijn keel naar mijn borst gleed, slikte ik.

Ik drukte mezelf nog verder tegen de muur.

"Je hebt geen idee hoe graag ik je bloed nu wil," mompelde hij schor in mijn oor, waardoor er kippenvel op mijn huid verscheen.

"Waarom probeer je het dan niet?" vroeg ik, terwijl ik me van hem afwendde.

"Ik wil je geen pijn doen. Ik weet niet waarom ik je bloed wil. Ik zou walgelijk moeten vinden om het bloed van mijn Partner te willen. Het is tegen mijn natuur om naar je bloed te verlangen," zei hij, maar het leek alsof hij zichzelf tegenhield om dichterbij te komen.

Ik verstrengelde zijn handen met de mijne, plaatste een hand op zijn ontblote borst en hield hem daar.

"Het voelt alsof ik geen hartslag heb," vervolgde hij, terwijl hij in mijn ogen keek, die door het staren naar mij rood waren geworden.

"Maar jij laat me dingen voelen die ik niet eens in woorden kan uitdrukken; jij laat me me levend voelen," voegde hij eraan toe, terwijl hij me bewonderend aankeek.

Ik voelde me plotseling tot hem aangetrokken.

"Probeer je me te overtuigen?" vroeg ik.

"Nee, mijn koningin, dat zou ik niet doen," antwoordde hij geïrriteerd. "Ik kan iedereen om me heen dwingen," zei hij, "maar mijn dwang zal niet op jou werken."

"Alsjeblieft," smeekte ik.

"Alsjeblieft wat?" vroeg hij, zijn handpalm rustend op mijn keel.

"Voed je van mij," zei ik.

"Weet je het zeker?" vroeg hij, terwijl hij me sceptisch aankeek.

"Ja," zei ik, knikkend.

Hij staarde me in de ogen en begon naar me toe te buigen.

Hij nam mijn geur in zich op terwijl hij zijn hoofd in de holte van mijn nek begroef.

Ik kantelde mijn hoofd om hem beter toegang te geven. Hij likte mijn gevoelige plek en streek zijn hoektanden over mijn nek.

Ik schrok toen ik zijn tanden mijn huid voelde doorboren.

Ik beefde terwijl ik een ondraaglijke pijn door mijn lichaam voelde stromen, alsof ik in brand stond.

Het voelde alsof ik naar een onbekende locatie was geteleporteerd. Het was alsof er stukjes kool op mijn lichaam regenden.

Plotseling voelde ik een ijskoude sensatie door mijn arm stromen, wat me echt kalmeerde.

Toen zag ik hem, hij hield me in zijn armen en glimlachte naar me.

"Je kunt het, Astrid. Er is niets wat je niet kunt bereiken," moedigde hij me aan, en ik had het gevoel dat ik terug naar de realiteit werd geteleporteerd, maar de pijn ging niet weg.

Ik zag mijn bruine haar geel worden en daarna wit, en tatoeages begonnen zich op mijn armen te ontwikkelen. Het waren vreemde ontwerpen die ik niet kon begrijpen, maar ze leken een verhaal te vertellen.

Ik zal het later uitzoeken, maar nu is niet het moment om me zorgen te maken over mijn partner, waarvan ik niet eens weet of hij nog leeft.

Ik stond op met mijn mankende gestalte.

"Nee, dit kan niet gebeuren. Onze Koning kan niet sterven," riepen de mensen om me heen uit.

Ik duwde iedereen opzij en haastte me naar mijn Partner, die levenloos op de grond lag.

Ik probeerde hem te schudden, maar hij stond niet op.

Ik schreeuwde en riep zijn naam, maar het was tevergeefs.

Ik werd woedend en liet een grom los die de omgeving deed schudden.

"Je kunt niet aan me sterven," riep ik, en iedereen bedekte hun oren omdat de felheid te veel voor hen was.

Ik was in ontkenning over hoeveel pijn ik had. In plaats daarvan was ik gefocust op mijn dode Partner.

Iedereen hapte naar adem van schrik en vluchtte van me weg toen ik mijn ogen opende.

Ik voelde een golf van energie in me. Terwijl ik om me heen keek, zag ik dat ik een ombré van licht uitstraalde die mijn Partner en mij omringde en ons van de rest van de wereld scheidde.

Het leek mijn energieën uit te putten, en ik had het gevoel dat mijn leven uit mijn ziel werd getrokken.

Al snel zakte ik naast hem op de grond.

Hallo, mijn Engelen! Als je nieuw bent hier, wil ik jullie allemaal van harte welkom heten.

Trouwens, als je me nog niet volgt, wil ik je laten weten dat dit mijn tweede boek op Dreame is. Voel je vrij om mijn andere boek te bekijken. Je kunt ook een miljardair-romance lezen met een prachtig, ongehoord plot.

Je kunt verbonden blijven door me te volgen op sociale media.

Saphoenix.writes op Instagram.

Saphoenix Angels is een Facebook-groep.

Dagelijkse updates beginnen op 1 maart, en tot die tijd zal ik je nog een of twee hoofdstukken aanbieden.

Blijf op de hoogte. Ik hou van jullie allemaal.