Omkoperij van de Wraak van de Miljardair

Liesl keek voor wat voelde als de honderdste keer naar haar telefoon en fronste bij het zien van de tijd op het display. Het was vreemd dat haar moeder de hele dag niet had gereageerd op haar sms'jes. Nog vreemder was dat haar man van vijf jaar ook niet had gereageerd. Ze waren beiden altijd attent en liefdevol naar haar toe, dus vond ze hun stilte vreemd. Bovendien was haar man Merlin te laat. Als hij te laat was, belde of sms'te hij haar altijd. Dit voelde niet goed en haar maag draaide zich weer nerveus om.

Ze stond op van de bank waar ze had geprobeerd haar zenuwen te bedwingen met Netflix op haar laptop, toen ze de deur hoorde opengaan. Ze liep naar de rand van de studeerkamer en zag Merlin binnenkomen met een sombere uitdrukking.

"Hé schat, je bent laat en je hebt mijn berichten niet beantwoord. Is alles oké?"

"Nee," hij schudde zijn hoofd. "Kun je naar mijn kantoor komen?" Hij gebaarde dat ze hem moest volgen naar wat ze vaak zijn binnenste heiligdom noemde.

Gezien het feit dat hij de avond ervoor urenlang de liefde met haar had bedreven, had zijn koude houding nu, terwijl hij de weg leidde zonder zelfs maar te stoppen om haar gedag te kussen, haar grondig in verwarring gebracht. Hij gebaarde dat ze plaats moest nemen in de stoel tegenover zijn bureau en ze sperde haar ogen wijd open.

"Merl, je maakt me bang. Wat is er aan de hand?"

"We gaan scheiden," zei hij bot.

Ze lachte. Er was geen manier dat hij serieus was, gezien in de acht jaar dat ze samen waren, waarvan vijf getrouwd, hij nooit zijn stem had verheven en ze nooit een echte ruzie hadden gehad. Hun grootste ruzie ooit was die ene keer dat hij vergat de toiletbril omlaag te doen en zij midden in de nacht in het toilet viel. Zelfs toen had hij zo uitvoerig zijn excuses aangeboden nadat ze was gestopt met freaken, dat ze uiteindelijk geweldige make-up seks hadden onder de douche waar ze was gegaan om zich schoon te maken. Ze stopte met lachen en staarde hem aan. "Sorry, wat?"

"Scheiden. Ik heb alleen je handtekening nodig op deze papieren," hij schoof een stapel over het bureau. "Je mag natuurlijk met een advocaat praten. Het prenup dat we hebben getekend blijft staan. Jij krijgt het huis, je mag je auto houden en je krijgt vijf jaar lang een maandelijkse toelage."

"Ik begrijp het niet."

Hij hield een ander document in zijn hand, "dit is een vaderschapstest."

"Wat heeft dit met mij te maken?" Ze fronste terwijl ze keek naar de manier waarop zijn vingers lichtjes trilden. "Wat is er aan de hand?" Ze begon nu zelf te trillen.

"Ik had een indiscretie op je zus' bruiloft in Turks en Caicos zes weken geleden."

"Je hebt me bedrogen?" ze stond op het punt te braken. "Op de bruiloft van mijn zus?"

"Ja."

Ze stond op van haar stoel en sloeg haar armen om haar middel. "Dit gebeurt niet."

"Ik heb het verpest en te veel gedronken en ik heb geen condoom gedragen. Ze is zwanger. Ik heb een spoedtest laten doen voor het vaderschap. Het is van mij teruggekomen."

"Je hebt me verteld dat je geen kinderen wilde voor nog drie jaar!" Ze draaide zich boos naar hem om.

"Dat heb ik inderdaad gezegd en ik sta nog steeds achter wat ik zei. Het is helaas een voldongen feit. Ik heb een beoordelingsfout gemaakt, maar ik kan niet toestaan dat een andere man mijn kind opvoedt. We gaan scheiden en ik ga trouwen met de moeder van mijn kind."

"Hoe kun je hier zo koud zitten en me dit vertellen?"

"Denk je dat dit makkelijk voor me is?"

"Het lijkt er verdorie niet op dat het al te moeilijk is, gezien hoe kil je bent! Ik ben niet een van je multi-miljoen dollar zakelijke transacties, Merl, waar je simpelweg de emotie uit de vergelijking haalt. Ik ben je vrouw! Je vrouw!" Ze had altijd gedacht dat de manier waarop hij emoties kon verwijderen tijdens een onderhandeling sexy en krachtig was, maar nu, aan de ontvangende kant van zijn harde, berekenende manier van doen, voelde het als een martelende wreedheid.

"Niet na dat je dit tekent."

"Als ik dat teken, ga je nu meteen weg."

Hij knipperde met zijn ogen bij haar woorden, "nu?"

"Zei je niet dat ik het huis krijg?"

"Je zult toch zeker naar Janka of Elsie willen gaan terwijl de zaken worden geregeld?"

"Ze kunnen hier komen. Ik ben niet degene die vreemdging. Jij kunt vertrekken."

"Mijn kantoor is hier en ik moet het opruimen."

“Je kunt in het weekend komen met een verhuiswagen en de inhoud van dit kantoor meenemen, evenals je kleding en toiletartikelen, maar de rest, al het meubilair, de borden, elke verdomde prullaria, mes, vork, lepel, blijft in dit huis bij mij.”

　　“Ik begrijp dat je boos bent, Liesl. Ik probeer respectvol te zijn. Ik vraag hetzelfde van jou.”

　　“Respectvol? Je hebt iemand anders geneukt!” schreeuwde ze uit volle borst, happend naar adem terwijl haar gedachten draaiden. “Op de bruiloft van mijn zus en je hebt haar zwanger gemaakt. Acht jaar. Acht jaar heb je me nooit zonder condoom aangeraakt, en je vergat het?” Ze greep haar buik terwijl ze moeite had om de inhoud niet over zijn geliefde kantoor te verspreiden. “Oh mijn God,” ze had een gedachte en staarde hem boos aan, “we hadden elke dag seks toen we daar waren, soms twee keer. Heb je mij geneukt nadat je haar had geneukt?”

　　“Liesl, het spijt me,” zei hij zachtjes zonder zijn stenen façade te breken, “het was niet de bedoeling dat dit zo zou gebeuren en de beste manier waarop ik dit kan oplossen is door eerlijk tegen je te zijn en je de waarheid te vertellen. Er is geen zin in het verlengen van dingen. Ik kan niet hebben dat mijn kind als bastaard geboren wordt. Ze moeten mijn naam hebben. Het testament van mijn grootvader was specifiek. Elk kind dat buiten het huwelijk geboren wordt, krijgt niets. Dit betekent dat het miljoen dollar in trust voor mijn kind niet mag worden aangeraakt. Ik kan een kind niet straffen voor de overtredingen van hun vader.”

　　“En deze vrouw wil ook met je trouwen? Ze is helemaal enthousiast, hè?”

　　“Ze is niet enthousiast over het vooruitzicht, maar toen ik het geld en de voordelen uitlegde, was ze meer open. Ze laat haar man vanavond weten, waarschijnlijk op dit moment, en we zullen binnen zes weken trouwen, tenzij er complicaties zijn.”

　　“Hoe kon je dit doen?” Ze probeerde zo hard niet te huilen en veegde boos de tranen van haar wangen weg. “Ik dacht dat je van me hield, en ik dacht dat alles wat we hadden goed was. Waarom zou je naar iemand anders gaan? God,” kreunde ze en wreef over haar voorhoofd, “in al die tijd heb ik nooit overwogen om met iemand anders te slapen. Geen enkele keer. Ik heb alles voor jou opgegeven. Gestopt met werken bij het advocatenkantoor omdat de uren in de tijd sneden die je met mij wilde doorbrengen. Mijn tijd bij Janka’s kunstgalerij om jouw schema gepland. Ik ben altijd voor jou beschikbaar geweest als een hond om te worden bereden en jij hebt seks gehad met iemand anders.”

　　Hij zweeg terwijl ze haar frustraties uitte.

　　Ze zwaaide met haar hand naar hem, probeerde hem niet de overhand te laten krijgen. Als hij zo koud kon blijven zitten, dan kon zij dat ook. “Ga gewoon inpakken wat je nodig hebt voor de komende vijf dagen en verdwijn.”

　　“Het zou makkelijker zijn als je naar een van de meiden ging.”

　　“Het is jammer dat ik hier niet ben om dingen voor jou makkelijker te maken, nietwaar?” ze draaide zich om naar hem en toen hij bleef zitten, gilde ze zo luid dat haar stem schuurde, haar stembanden gespannen, “ga uit mijn huis!”

　　“Liesl, voor wat het waard is, ik hou van je. Dit was een beoordelingsfout, maar helaas, een kostbare.”

　　“Bewaar je neerbuigende onzin voor de advocaten. Ik heb het niet nodig. Ga weg,” ze plofte neer op de leren bank. Ze trilde van onbeheersbare woede, shock en als ze eerlijk was, liefdesverdriet.

　　“Ik heb je handtekening nodig.”

　　“Ik zal Elsie bellen om te komen controleren of je me niet bedriegt en dan zal ik tekenen.”

　　Ze hield zielsveel van deze man, en hij had net koud en harteloos haar wereld aan stukken gescheurd zonder een tweede gedachte.

　　Hij stond op van zijn bureau en liep langzaam naar de deur van zijn kantoor, en hij was er bijna toen haar een gedachte te binnen schoot.

　　“Ik kende elke persoon op de bruiloft van mijn zus. Wie heeft me verraden met jou? Welke van mijn zus' hoerige vriendinnen heeft mijn man geneukt?”

　　Hij pauzeerde, zijn hand op het deurkozijn terwijl hij het vastklemde, voor het eerst met witte knokkels terwijl hij stil toegaf, “Sandy.”

　　De kamer draaide gevaarlijk, en ze hapte naar adem, “mijn zus?”

　　Zijn enkele knik was alles wat nodig was om de wereld die ze dacht gebroken te hebben, volledig te laten versplinteren. Ze zakte van de bank op de vloer, happend naar adem terwijl ze een oorverdovende kreet van pijn liet ontsnappen en haar hart eruit huilde terwijl hij wegliep.