Asalea’s ogen vernauwden zich. Ze kon raden dat het evenement een huwelijksceremonie was. Dus, ze zou een bruiloft bijwonen. "Wiens bruiloft is dit?" vroeg ze aan de man die haar had opgehaald.
"De uwe, mevrouw." zei hij en haalde iets uit zijn papieren zak. "Draag dit alstublieft," zei hij opnieuw en gaf haar een zwarte sluier met een tiara erin, prachtig versierd met zwarte diamanten.
"Wat zei je?!" Asalea hapte naar adem van verbazing.
"Dit is uw bruiloft, mevrouw." De man herhaalde zijn eerdere uitspraak.
"Met wie ga ik trouwen?" vroeg Asalea opnieuw met vernauwde ogen.
"Dat zult u later te weten komen. Maak u klaar, mevrouw. De bruidsmars gaat beginnen." Toen stapte de man opzij en gebaarde haar om naar voren te lopen toen de bruidsmars begon te klinken door het hele astrodome.
Asalea wist niet of ze zou volgen of zichzelf onzichtbaar zou maken en wegrennen. Ze koos voor het eerste. Ze wist dat ze dood zou zijn als ze zou wegrennen. Tenminste, ze zouden haar niet doden. Kijkend naar haar elegante zwarte jurk, haar sluier met tiara, en de locatie van de bruiloft; wist ze dat ze zou trouwen met iemand van hoge status uit het Glodeous Koninkrijk. Ze kon hier nog steeds haar leven beginnen en dan later haar wraak plannen tegen de Ecleteon weerwolven.
Met opgeheven kin maakte Asalea haar gracieuze wandeling naar het altaar. Dichter bij het altaar zag ze de rug van een man die vooraan stond.
Asalea vermoedde dat hij haar bruidegom zou kunnen zijn. "Hmm, niet slecht," mompelde ze.
Langzaam draaide de man zich om en keek haar aan toen ze bijna naast hem liep.
Asalea’s ogen werden groot toen ze de man herkende.
"Hallo, mijn mooie vampier." fluisterde hij en keek haar intens aan met zijn oceaanblauwe ogen.
