12 Book(s) Related to doomed to be a king - chapter 112

"Emma Grace?"
"Ja."
"Het spijt me om je dit te moeten vertellen, maar hij heeft het niet gehaald," zegt de dokter met een meelevende blik.
"D-dank je," zeg ik met een trillende ademhaling.
Mijn vader was dood, en de man die hem had vermoord stond op dit moment naast me. Natuurlijk kon ik dit aan niemand vertellen, want dan zou ik als medeplichtige worden beschouwd omdat ik wist wat er was gebeurd en niets had gedaan. Ik was achttien en zou gevangenisstraf kunnen krijgen als de waarheid ooit uitkwam.
Niet zo lang geleden probeerde ik mijn laatste jaar van de middelbare school door te komen en deze stad voorgoed te verlaten, maar nu heb ik geen idee wat ik moet doen. Ik was bijna vrij, en nu zou ik geluk hebben als ik nog een dag kon doorkomen zonder dat mijn leven volledig in elkaar stortte.
"Je bent nu en voor altijd bij ons," fluisterde zijn hete adem in mijn oor, waardoor een rilling over mijn rug liep.
Ze hadden me nu stevig in hun greep en mijn leven hing van hen af. Hoe het zover is gekomen, is moeilijk te zeggen, maar hier was ik... een wees... met bloed aan mijn handen... letterlijk.


De enige manier waarop ik het leven dat ik heb geleefd kan beschrijven, is als een hel op aarde.
Elke dag werd elk stukje van mijn ziel weggerukt, niet alleen door mijn vader, maar ook door vier jongens die De Donkere Engelen werden genoemd en hun volgelingen.
Drie jaar lang getreiterd worden is ongeveer alles wat ik kan verdragen, en met niemand aan mijn zijde weet ik wat ik moet doen... ik moet eruit, de enige manier die ik ken. De dood betekent vrede, maar dingen zijn nooit zo eenvoudig, vooral niet wanneer de jongens die me naar de rand hebben gedreven, degenen zijn die uiteindelijk mijn leven redden.
Ze geven me iets waarvan ik nooit had gedacht dat het mogelijk zou zijn... wraak, koud geserveerd. Ze hebben een monster gecreëerd en ik ben klaar om de wereld in brand te steken.

Volwassen inhoud! Vermeldingen van drugs, geweld, zelfmoord. Aanbevolen voor 18+. Reverse Harem, van pestkop naar geliefde.

Het eerste wat je over mij moet weten? Technisch gezien ben ik een heks. Maar als je mijn familie vraagt, betekent dat dat ik het perfecte kleine tovenaartje moet zijn: netjes hun rare rituelen bijwonen, werken in het familiebedrijf, trouwen met een goedgekeurde magische kerel en een paar schattige heksenbaby's op de wereld zetten om de bloedlijn in stand te houden. Spoiler alert: dat gaat niet gebeuren.

In plaats daarvan heb ik de kunst van het vermijden van de magische wereld onder de knie. Mijn strategie? Verstoppen achter mijn computerschermen en alle drama vermijden. Het werkt meestal—totdat de klootzak van kantoor, die toevallig ook een gedachtenlezer is, besluit zich te bemoeien met mijn zorgvuldig opgebouwde rust. Dan duikt hij halfdood op het werk op, en plotseling zit ik tot mijn nek in magische ellende waar ik nooit om gevraagd heb.

Nu is die irritante gedachtenlezende eikel ervan overtuigd dat zijn problemen mijn problemen zijn, verdwijnen er overal lichamen, en zijn beide onze families verstrikt in deze bovennatuurlijke ramp. Alles wat ik wilde, was videogames spelen, rondhangen met mijn kat en doen alsof de magische wereld niet bestond. In plaats daarvan speel ik amateurdetective, heb ik last van bemoeizuchtige familieleden, en moet ik veel te veel tijd doorbrengen met een man die even irritant als... oké, misschien een beetje intrigerend is.

Dit? Dit is waarom ik niet date.

Ava's gewone leven verandert drastisch wanneer ze de ultieme beslissing neemt om haar eer te verkopen, enkel en alleen om haar moeder te redden. Wat ze niet weet, is dat de man aan wie ze zichzelf verkoopt de meedogenloze, enigmatische maffialeider is. Een machtige man die in de schaduwen opereert, en hij claimt Ava als de zijne, in de overtuiging dat zij voorbestemd was om van hem te zijn.

Gevangen in Dimitri's weelderige penthouse in Axton, worstelt Ava tegen haar gevangenschap. Ze probeert alles, behalve zichzelf te doden. Maar Dimitri's bezitterigheid is overweldigend, een mix van felle bescherming en absolute controle. Zijn wereld staat constant onder bedreiging, een erfenis gevormd door zijn machtige vader Antonio Andreas, die Dimitri leerde dat controle de enige manier is om te overleven.

Wanneer Ava wordt ontvoerd, is hij degene die haar redt, maar Ava is terughoudend. Tussen haar verlangen naar vrijheid en Dimitri's onwil om haar los te laten, buigt hij zijn regels en geeft haar wat vrijheid, maar het is van korte duur. Ava, die niet bereid is een leven van vergulde gevangenschap te leiden, confronteert Dimitri. In een schokkende wending, ondanks zijn diepgewortelde behoefte aan controle en zijn obsessie, neemt Dimitri de pijnlijke beslissing om Ava vrij te laten.

Wat Ava niet weet, is dat Dimitri haar laat gaan, juist om haar te kunnen behouden. Het verhaal krijgt een nieuwe wending wanneer een veelbelovend voorstel voor Dimitri wordt geregeld door zijn vader en Ava, die problemen na problemen onder ogen ziet terwijl Dimitri haar vanuit de schaduwen blijft beschermen zonder haar medeweten. Ava vecht tegen de interne strijd van haar gevoelens voor Dimitri.

Dit verhaal verkent de complexe lijn tussen bescherming en gevangenschap, en of een liefde die uit zulke gevaarlijke omstandigheden is geboren ooit echt vrij kan zijn. Het is een verhaal van overleven, macht, en de ultieme test of Dimitri alles kan hebben: macht en rijkdom, inclusief Ava.

Grace komt aan bij een penthouse in het meest luxueuze hotel van Amsterdam voor een oppasbaan. Op het moment dat ze uit de lift stapt, zal haar hele leven een andere wending nemen. Meneer Powers, haar werkgever, de vader van een vijfjarige, heeft een trotse, sombere uitstraling, moeilijk benaderbaar en diep in rouw. Zijn doordringende oceaanblauwe ogen achtervolgen haar sinds hun eerste ontmoeting.

Zal Grace in staat zijn zich te concentreren op het oppassen op zijn vijfjarige kind? Of zal ze afgeleid raken en intens verstrikt raken met de onweerstaanbare Dominic Powers? ************* (Bevat volwassen inhoud)

"Zo diep in me! Ik hou van je grote lul! Hij vult me zo lekker op!”
“Vind je dat lekker? Vind je dat lekker? Hè? Voel je mijn strakke kutje je grote lul omklemmen?”
“Zo goed! Zo goed! Je laat me zo hard klaarkomen!”
Je weet wel, dat soort dingen.
Sam reed zichzelf naar drie schreeuwende orgasmes, hoogtepunten waar ik weinig eer voor kan opeisen. Ik lag daar gewoon en liet haar me gebruiken als een levende dildo. Mijn grootste bijdrage aan die ronde was simpelweg mijn vermogen om NIET klaar te komen, en de belangrijkste reden voor dat succes was Belle die me voor het avondeten leegzoog, vlak nadat ik had ingestemd om haar te laten kijken. Maar ik kon niet voor altijd volhouden, niet met een prachtig meisje dat tegen mijn kruis aan het draaien was en erotische dingen zei, en af en toe voorover boog om mijn gezicht te bedekken met haar enorme borsten. Dus toen mijn nekspieren gespannen raakten en ik mijn tanden op elkaar begon te klemmen om het nog even vol te houden, grijnsde Sam en keek naar Belle.
"Wil je zien hoe hij een enorme lading over mijn grote tieten spuit?”

Een maagdelijk tiener op de middelbare school is de 'veilige' vriend voor zes mooie, busty meiden. De meisjes flirten en plagen hem, maar willen hun vriendschappen niet verpesten door de grens van fysieke intimiteit over te steken. Maar op een dag beginnen de dingen te veranderen.

Sakshi's POV:

"Vanaf vandaag ben je dood," zei Randhir, waardoor mijn angst toenam.

"Het spijt me, alsjeblieft," zei ik.

"Ik zal je nooit vergeven. Jij bent degene die mijn leven heeft verwoest. Ik ben met je getrouwd om je te laten zien hoe pijnlijk het is om bedrogen te worden door iemand die je vertrouwt," zei Randhir terwijl hij naar me toe kwam.

"Ik heb mijn fout ingezien. Alsjeblieft, vertrouw me," smeekte ik hem.

"Je verdient het om gehaat, gestraft en weggegooid te worden, niet om vertrouwd, geliefd of vergeven te worden, mijn geliefde," was Randhirs onmiddellijke antwoord.

Ik deinsde achteruit, hoewel ik goed wist dat ik niet aan hem kon ontsnappen. Randhir was mijn man, en niemand wist dat hij met mij was getrouwd uit wraak.

"Stop daar. Waag het niet om nog een stap te zetten zonder mijn toestemming."

---Het spel tussen Alpha en zijn Jagerin---
---Wie kan de uiteindelijke winnaar zijn?---
---Wie verliest zijn/haar hart in het spel?---

"Je hebt me nooit verteld waarom je die nummers had," zei Rogan, "Betekenen ze iets speciaals?"
"We krijgen ze toegewezen, maar ik mocht de mijne kiezen," zei ik.
"Oh? Waarom dan 110?" bleef Rogan vragen.
Ik glimlachte een beetje, en Rogan keek me verward aan.
"Het ... het was het nummer van mijn vader," zei ik.
"Ik ... ik wilde hem eren, weet je."
Rogan kneep in mijn hand en ik keek naar hem op en glimlachte.
"Je was een geweldige jager," zei hij. "Maar nu moet je een geweldige Luna zijn."


Haar nummer is 110, haar naam werd zelden gebruikt. Maar ze heeft inderdaad een mooie naam, Serena. Serena verloor haar familie op zeer jonge leeftijd, ze haatte alle weerwolven die haar leven verwoestten. Toen ze werd gestuurd om de machtigste Alpha Rogan te doden, aarzelde Serena geen moment, Alpha Rogan moest gedood worden.

Alpha Rogan ving de meest onverwachte prooi, zijn metgezel, een kleine jagerin. Met haar omgaan was veel moeilijker dan zijn vijanden met bloed te doden. Hij wist dat ze hem haatte en dat hij zelf uit haar buurt moest blijven. Maar hij kon het gewoon niet, hij wilde zijn metgezel zo graag en wilde haar nooit pijn doen.

Na de plotselinge dood van haar ouders wordt Maya gedwongen om weg te rennen en opnieuw te beginnen.

Met alleen de wetenschap dat de man die haar ouders had vermoord nog steeds achter haar aan zat, verlaat ze het volledig menselijke dorp waar ze was opgegroeid en begint ze haar nieuwe leven als universiteitsstudent in Groningen.

Zonder vrienden of familie probeert ze zo goed mogelijk op te gaan in de mensenmassa, maar wanneer vreemde mensen en dingen om haar heen beginnen te gebeuren, ontdekt ze al snel dat het misschien het lot was dat haar hier bracht.

Zal ze eindelijk de waarheid over de dood van haar ouders ontdekken of zal ze alleen maar dieper wegzinken in de gekte die haar nieuwe leven is geworden?

Een nieuwe roedel...

Een partner... of meer dan één partner?

Onbekende krachten?

De zaken zijn nu veel gecompliceerder.

Waarom zou tech-miljardair Artemis Rhodes zoiets posten?!

"Iedereen praat over de hashtag die binnen een paar uur viraal is gegaan. Toch is dit meisje een mysterie dat iedereen wil oplossen. We hebben zelfs foto's van verschillende mensen die het meisje in persoon hebben gezien."

Het scherm van de telefoon is klein, maar ik zie verschillende foto's van mijzelf op het scherm flitsen. Dit kan niet waar zijn!

Weet je die paniekaanval die ik probeerde te onderdrukken? Nou, die komt met wraak terug. Het voelt alsof alle lucht uit me wordt gezogen en mijn borst wordt strak. Mijn zicht vervaagt en ik besef dat ik val net voordat alles zwart wordt.

"Rustig aan, juffrouw Riley, dit is meneer Rhodes, een donor van ons ziekenhuis. Deze vrouw is zijn verloofde. Ik neem het vanaf hier over." zegt de dokter en stapt opzij om de verpleegster eruit te laten.

Ik kijk haar na terwijl ze haastig wegloopt voordat ik me op de dokter concentreer. Hij is een oudere man met wit haar en een vriendelijk gezicht, maar hij geeft me een vreemd gevoel.

Wacht... zei hij net verloofde?

"Sorry, wat zei u?" vraag ik.

"Ik heb een voorstel voor je." zegt de man.

"Een voorstel voor mij? Wat bedoelt u?"

"Een voorstel? Dat betekent-"

Ik zwaai met mijn hand. "Niet dat! Ik ben geen idioot. Ik bedoel welk voorstel?"

"Ik wil dat je met me trouwt." zegt hij met een strak gezicht.

Dus je vraagt je vast af hoe een vrouw die in een verlaten treinwagon woont, eindigt met trouwen met een grote tech-miljardair.

Nou, het is simpel. We liepen recht tegen elkaar aan, keken elkaar in de ogen en de rest is geschiedenis.

Oké, nee, dat is niet precies hoe het gebeurde. Zie je, Artemis Rhodes zit in de problemen. Hij heeft een bruid nodig voor zijn volgende verjaardag... over zes dagen. Dus wat doet hij? Hij spoort me op als een gekke stalker en biedt me een hoop geld om met hem te trouwen.

Gek, toch?

Natuurlijk weiger ik omdat ik enige waardigheid heb, maar wanneer mijn wereld op zijn kop wordt gezet, heb ik geen andere keuze dan te accepteren. Dankzij hem kan ik niet terug naar mijn oude leven, en nu zit ik vast in het zijne.

Ik ben zijn rebellie tegen zijn familie en de doorn in zijn vlees... Zijn woorden, niet de mijne...

We komen uit verschillende werelden en dat betekent dat die werelden uiteindelijk botsen en daarmee slaat de ramp toe, klaar om het hele plan uit elkaar te scheuren. Weet je, gewoon een normale dinsdag.

Dus wat doen twee mensen als alles begint mis te gaan?

Nou, laat me je vertellen...

Nadat Amelia ontwaakt is van de ontmoeting met de lotsbestemmingen, moet ze een manier vinden om haar eigen dood te voorkomen. Pas naarmate de dag vordert, beseft ze dat niets is zoals het was in de visie die ze van haar toekomst zag.

Een innerlijke strijd om als de witte wolf tevoorschijn te komen, leidt haar naar een confrontatie met een bloedbeest, dat erin slaagt haar te verleiden. Dat is totdat ze worden onderbroken door de komst van haar partner.
Niets is zoals het zou moeten zijn en het zal al haar bondgenoten kosten om erachter te komen waarom, en misschien een beetje hulp van een vijand....

De toekomst ligt nooit vast....en soms moet je alle regels breken.

Dit is het vervolg op het boek 'Meer Dan Ik', maar het kan als een op zichzelf staand verhaal worden gelezen.

Blake drukte me tegen de rand van het bureau, zijn vingertoppen brandend, papieren verspreid over de vloer. "Stop met jezelf voor de gek houden," mompelde hij koud, "Je hebt me nodig."

Ik had hem moeten haten—zijn vader was de hoofdverdachte in de dood van mijn ouders, maar zijn aanraking deed me beven. "Ik haat je…" knarste ik tussen mijn tanden, maar mijn stem was zwak.

Hij grijnsde, zijn greep verstevigend, "En toch reageert je lichaam op mij." Zijn vingers gleden dieper, "Zo nat, en je zegt nog steeds dat je me niet wilt?"

"Ah… Blake…" Ik kromde mijn rug, mijn verstand verbrokkelde.

Hij lachte zachtjes, "Braaf meisje."


Emma verloor beide ouders toen ze vijftien was. Na tien jaar geadopteerd te zijn door de familie Reynolds, werd ze verraden door haar vriend Gavin, met wie ze vijf jaar een relatie had. Toen leidde het lot haar naar een emotionele verwikkeling met Blake van het partnerbedrijf, maar het hintte ook dat het auto-ongeluk dat haar ouders doodde, verband leek te houden met Blake's vader...

De man die haar wonden genas, kon de zoon zijn van de man die haar leven verwoestte. Donder rommelde terwijl Blake's sleutel draaide: "Emma?" Staand voor het bewijs, werd haar hart verscheurd. Wanneer liefde en wraak botsen, wat zou ze kiezen?

‘Wat is er?’ vroeg ik, terwijl ik mijn zijden kamerjas strak dichttrok.

Therons stem bleef beheerst en kil. ‘Je bent niet de biologische dochter van de familie Reed, en ze hebben hun echte dochter gevonden.’

Alle kleur trok uit mijn gezicht weg. Ik had me voorgenomen alles uit te leggen zodra hij terug was, maar Victoria was me voor geweest.

‘Wat ben je van plan te doen met ons huwelijk?’ dwong ik mezelf rechtstreeks te vragen.

‘Huwelijk is voor mij een procedure, ongeacht met wie.’ Daarmee pakte hij zijn aktetas en liep weg.

_

Zes jaar geleden werd Leila’s valse identiteit als erfgename ontmaskerd. Theron scheidde meedogenloos van haar, en ze werd erin geluisd voor poging tot moord. Pas na de scheiding ontdekte ze dat ze zijn kind droeg. Op de zwarte lijst gezet en wanhopig overleefde ze in een kelder tot haar echte familie haar vond—ze was de verloren prinses van Chicago’s machtige familie Randall.

Ze beviel van kostbare tweelingen, maar men vertelde haar dat haar zoontje het niet had overleefd, waardoor ze alleen haar geliefde dochter overhield. Wat ze niet wist, was dat het lot andere plannen had.

Zes jaar later bracht een zakelijk project haar terug naar San Francisco, waar ze haar kille ex-man onder ogen kwam—die een vijfjarige zoon had. Nog verdraaider: hij was nu haar patiënt, volledig aan haar overgeleverd. Zijn vroegere arrogantie was verdwenen; nu jaagde hij haar na met wanhopige intensiteit. Kon ze ooit de man vergeven die haar had vernietigd, of zou ze hem laten boeten voor de hel die hij haar had laten doormaken?