6 Book(s) Related to jalen green leg tattoo

Het is het begin van een nieuw schooljaar voor Scarlett en er is veel veranderd... Bovenaan haar lijst staan: nieuwe vrijheid, de relatie tussen haar en haar partner, en de hunkering naar bloed. Maar ze laat zich door niets tegenhouden om uit te zoeken wat ze met de rest van haar leven wil doen. Zeker niet door de oproep van de Koningin van de Amerikaanse tak van de koninklijke Coven. Of de open uitnodiging om terug te keren naar de Reinier Pack van haar neef, Paris. En absoluut niet door de altijd aanwezige schaduw die ze nu achter in haar gedachten voelt en die de overhand lijkt te nemen wanneer ze flauwvalt...

"Doe je kleren langzaam uit, geef ons een kleine show." Beval een van de drie broers.

"Ga op het bed liggen en spreid je behoeftige kutje wijd open voor ons." Ik gehoorzaamde meteen, spreidde mijn benen en liet hen mijn glinsterende natte kutje zien.

"Verdomme, je drupt al voor ons. Wil je dat we je kleine gaatje geven waar het naar verlangt?" Zijn diepe stem fluisterde in mijn oor, waardoor mijn hele lichaam trilde van verlangen en ik knikte.

"Woorden, kleintje," fluisterde een andere stem.

"J..ja, P..papa."


Jasmine werd dakloos toen ze op dertienjarige leeftijd door de mensen die ze ouders noemde uit huis werd gezet. Ze kon het zich niet veroorloven om een huis te huren, dus maakte ze van de straat haar thuis en woonde onder de brug.

Maar haar leven veranderde toen ze werd gered van een verkrachtingsincident door drie gevaarlijke maffiabroers. De drie kregen een zwak voor haar en zouden alles doen om haar veilig te houden.

Ze willen haar delen, maar is zij bereid zich vrijwillig aan hen over te geven en hun kleine onderdanige te worden?

In zes jaar huwelijk heb ik alles opgeofferd voor dit gezin.
Maar mijn man, Arthur, stak al zijn tijd en energie in een andere vrouw. Erger nog, mijn eigen kinderen wensten dat zijn minnares hun moeder zou zijn.
Toen ik me realiseerde dat ik volledig aan de kant was gezet—echt alleen was achtergelaten in dit huis—veranderde er iets.
Mijn oog viel op de Nobelprijsmedaille van mijn moeder, en er ontbrandde een vuur in mij. Een stalen vastberadenheid verhardde mijn hart: Vanaf dit moment zou ik voor mezelf leven!
Echtgenoot? Van hem scheiden. Kinderen? Ik was klaar met ze.
Vanaf nu zou ik de meester van mijn eigen lot zijn!
Ik keerde terug naar het laboratorium, eiste het podium op en claimde precies dezelfde eer die mijn moeder ooit ten deel viel.
Maar toen ik Arthur eindelijk de scheidingspapieren in de handen duwde, stortte zijn wereld—en die van de kinderen—in.
Zijn aanvankelijke opwelling van woede brokkelde onmiddellijk af. Met bloeddoorlopen ogen viel hij voor me op zijn knieën, zijn stem hees en gebroken.
"Irene... ik smeek je... verlaat me alsjeblieft niet..."

Zachte, hete lippen vinden de schelp van mijn oor en hij fluistert: "Denk je dat ik je niet wil?" Hij duwt zijn heupen naar voren, wrijvend tegen mijn billen en ik kreun. "Echt?" Hij lacht zachtjes.

"Laat me los," snik ik, mijn lichaam trillend van verlangen. "Ik wil niet dat je me aanraakt."

Ik val voorover op het bed en draai me dan om om hem aan te kijken. De donkere tatoeages op Domonic's gebeeldhouwde schouders trillen en zetten uit met de beweging van zijn borstkas. Zijn diepe, kuiltjeslach is vol arrogantie terwijl hij achter zich reikt om de deur op slot te doen.

Op zijn lip bijtend, sluipt hij naar me toe, zijn hand gaat naar de naad van zijn broek en de groeiende bult daar.

"Ben je er zeker van dat je niet wilt dat ik je aanraak?" fluistert hij, terwijl hij de knoop losmaakt en een hand naar binnen glijdt. "Want ik zweer bij God, dat is alles wat ik heb willen doen. Elke dag sinds het moment dat je onze bar binnenstapte en ik je perfecte geur aan de andere kant van de kamer rook."


Nieuw in de wereld van shifters, is Draven een mens op de vlucht. Een mooi meisje dat niemand kon beschermen. Domonic is de kille Alpha van de Red Wolf Pack. Een broederschap van twaalf wolven die leven volgens twaalf regels. Regels die ze gezworen hebben NOOIT te breken.

Vooral - Regel Nummer Eén - Geen Maten

Wanneer Draven Domonic ontmoet, weet hij dat zij zijn mate is, maar Draven heeft geen idee wat een mate is, alleen dat ze verliefd is geworden op een shifter. Een Alpha die haar hart zal breken om haar te laten vertrekken. Ze belooft zichzelf dat ze hem nooit zal vergeven en verdwijnt.

Maar ze weet niets van het kind dat ze draagt of dat Domonic, op het moment dat ze vertrok, besloot dat regels er zijn om gebroken te worden - en nu, zal hij haar ooit weer vinden? Zal ze hem vergeven?

Op een dag ben ik bezig met chagrijnige peuters en ouders die te veel werken om echt te kunnen opvoeden, en de volgende dag staat mijn leven op zijn kop en werk ik in een bar voor bovennatuurlijke wezens. Ik weet misschien niet hoe ik drankjes moet mixen, maar vreemd genoeg lijken de vaardigheden die nodig zijn om met ondeugende kinderen om te gaan, goed genoeg te werken bij vampiers, weerwolven en zelfs heksen. Het goede nieuws is dat deze baan interessant is en hé, mijn baas mag dan een demon zijn, maar ik ben er vrij zeker van dat hij onder al die norse uitdrukkingen een totale softie is. Het slechte nieuws is dat mensen niets mogen weten van al die magische dingen en dus ben ik nu magisch gebonden aan deze bar totdat ik hen kan overtuigen dat ik het niet aan iedereen zal vertellen. Of ik sterf, wat het eerst komt. Helaas lijkt sterven steeds waarschijnlijker omdat iemand achter me aan zit. Ik weet niet wie of waarom, maar ze zijn gevaarlijk en ze hebben magie. Dus ik zal mijn best doen om te overleven, en als dat betekent dat ik wat extra tijd moet doorbrengen met mijn enge maar prachtige baas, dan zij het zo. Ik zal hem overtuigen om me te vertrouwen, al is het het laatste wat ik doe.

Ik ben Ailee, de prinses van de grootste en meest gevreesde Ierse maffia, en de volgende in lijn voor de troon. Ik sta bekend als de IJskoningin vanwege mijn meedogenloosheid tegenover mijn vijanden. Ik kwam naar de Renegades om mijn vader te vinden en zijn beenmerg te krijgen om mijn leven te redden. Ik heb verder niets van hem of zijn club nodig. Dat is totdat de plaatselijke cowboy mijn aandacht trekt. Hij zegt dat ik van hem ben, maar kunnen onze werelden botsen zonder dodelijke gevolgen?

Ik ben Lug Nut en vanaf het moment dat ik een foto van Ailee zie, weet ik dat zij van mij is. Ik zal ervoor zorgen dat haar vader haar leven redt, zodat ze in het mijne kan zijn. Onze werelden zijn zo verschillend als maar kan, maar dat zal me er niet van weerhouden te claimen wat van mij is. Wanneer er plotseling een baby in mijn schoot wordt geworpen, zal Ailee dan aan mijn zijde blijven of wordt het te veel? Deze cowboy Renegade zal alles doen wat nodig is om Ailee en de baby, die zijn enige bloedverwant is, bij zich te houden.