บทนำ
หากแต่การก้าวเข้าไปอยู่ในหัวใจของเขานับว่าผิดยิ่งกว่า
เขาหมางเมินเย็นชา...ไม่เคยคิดแลเธอแม้แต่หางตา
เพราะแม้นว่ากายเราจะแนบชิดติดอยู่ในพิศวาสอันหวานหวามร่วมกัน
แต่ใจของเขานั้นแนบชิดอยู่กับใครอีกคน ที่เธอไม่อาจเบียดแทรกได้เลย
“ทีหลังไม่ต้องยุ่งวุ่นวายทำอะไรให้ฉันกินหรอก”
“ทำไมคะ ในเมื่อดาเป็นภรรยา ก็ต้องมีหน้าที่ทำให้สามีกิน”
"เธอก็รู้นี่ว่าเราแต่งงานกันด้วยเหตุผลอะไร ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องปรนนิบัติฉันในฐานะภรรยา ฉันเองก็แสดงออกอย่างชัดเจนอยู่แล้ว รวมถึงเรื่องแยกห้องกันอยู่ ฉะนั้นเธอก็อยู่ในส่วนของเธอ ฉันก็จะอยู่ในส่วนของฉัน ธุรกิจของเธอฟื้นตัวเมื่อไร...เราก็จะหย่ากัน”
บท 1
ภายในคฤหาสน์หรู
ชายหนุ่มร่างสูงเดินตามชายวัยกลางคนเข้ามายังห้องโถงใหญ่ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งตรงข้าม พลางมองหน้าอีกฝ่ายอย่างครุ่นคิดกับคำพูดปริศนาที่ได้ทิ้งท้ายก่อนจะก้าวลงจากรถ หลังจากที่ทั้งคู่กลับมาจากงานฌาปนกิจศพของครรชิต นักธุรกิจใหญ่ชื่อดังที่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุอย่างกะทันหัน
“พ่อว่าการตายของคุณครรชิตไม่ธรรมดาเอาเสียเลย”
“ทำไมคุณพ่อคิดแบบนั้นล่ะครับ ตำรวจก็สรุปสำนวนออกมาแล้วว่าการเสียชีวิตของคุณอาครรชิตคืออุบัติเหตุไม่ใช่หรือครับ” ติณณภพยังไม่เข้าใจว่าทำไมบิดาถึงได้คิดเช่นนั้น
“รูปคดีมันออกมาแบบนั้นก็จริง แต่เมื่ออาทิตย์ก่อน...”
เขาเจอกับครรชิตที่งานเลี้ยง จากนั้นก็ชักชวนกันมาดื่มต่อที่ไนต์คลับภายในโรงแรมที่จัดงานเลี้ยงตามประสาคนรู้จักสนิทสนมกันมานาน และได้พูดคุยกันหลายเรื่องรวมถึงเรื่องงาน กระทั่งครรชิตเผลอหลุดปากพูดว่ามีเรื่องทุจริตเกิดขึ้นในบริษัท พอเขาถามย้ำอีกฝ่ายกลับเงียบเสียงไปไม่ยอมพูดอะไรออกมาอีก และสัปดาห์ต่อมาครรชิตก็เสียชีวิตจากอุบัติเหตุ รถประสานงากับรถพ่วงในระหว่างเดินทางไปเซ็นสัญญาที่ต่างจังหวัด
“คุณพ่อจะทำยังไงต่อไปครับ”
“พ่ออยากให้แกแต่งงานกับน้อง”
“แต่งงาน!” ติณณภพค่อนข้างตกใจกับคำขอของผู้เป็นบิดา “ทำไมต้องให้ผมแต่งงานด้วยครับ” เขายังไม่เข้าใจจุดประสงค์ของบิดาอยู่ดี
“อย่างที่พ่อเคยเล่าว่าคุณครรชิตเคยช่วยเหลือบริษัทของเราเรื่องเงินทุน ตอนที่พ่อเริ่มก่อตั้งบริษัทรับเหมาใหม่ๆ แล้วไหนจะช่วยหาฐานลูกค้ารายใหญ่ๆ ให้อีก บริษัทของเราเจริญรุ่งเรืองได้ถึงทุกวันนี้เพราะคุณครรชิตช่วยหนุนหลัง”
บวรชัยถือว่าเป็นบุญคุณอันยิ่งใหญ่ หากไม่ได้ครรชิตยื่นมือเข้ามาช่วยในวันนั้น เขาก็คงไม่ร่ำรวยอยู่สุขสบายเหมือนทุกวันนี้
“แล้วไงครับ ทำไมถึงต้องแต่งงาน”
“ฟังพ่อให้จบก่อนสิ...ตอนนี้บริษัทคนที่มีพระคุณกับเรากำลังย่ำแย่เกิดเรื่องทุจริตในบริษัท แถมยังขาดหัวแรงใหญ่อย่างคุณครรชิตอีก พ่อกลัวว่าชยพลจะเข้ามาเทกโอเวอร์บริษัทไป มันคงไม่เป็นเรื่องที่ดีแน่”
“แต่เขาเป็นน้าหลานกัน ก็ไม่แปลกถ้าเขาจะเข้ามา เทกโอเวอร์ เพราะรัญชิดาก็ไม่สามารถเข้าไปนั่งในตำแหน่งผู้บริหารได้”
เท่าที่ทราบ เธอเพิ่งจบการศึกษาในระดับปริญญาตรีเป็นบัณฑิตจบใหม่
“ถ้าเขาจะมาช่วยด้วยความบริสุทธิ์ใจก็คงไม่มีปัญหา แต่ชยพลเคยทำเรื่องทุจริตกับคุณครรชิตมาก่อน” บวรชัยเท้าความกลับไปเมื่อสี่ปีก่อนให้บุตรชายฟัง “ติณช่วยน้องได้ไหม”
“เอ่อ...คือ” ติณณภพถึงกับอึกอักพูดไม่ออกกับคำขอของบิดา เพราะตนได้แอบชอบรุ่นน้องคนหนึ่ง ซึ่งตอนนี้เธอกำลังไปดูงานอยู่ที่ต่างประเทศ และจะกลับมาในอีกหนึ่งปีข้างหน้าพร้อมกับคำตอบที่เธอคอยบ่ายเบี่ยงมาตลอด เธอสัญญาว่าจะกลับมาให้คำตอบกับเขา
“ว่าไงติณ”
“ก็ได้ครับ แต่ผมขอแค่จดทะเบียนสมรสกับรัญชิดาโดยไม่มีงานแต่งงาน ถ้าภายในสองปีบริษัทเริ่มดีขึ้น ผมจะขอหย่ากับเธอทันที ตกลงไหมครับ”
“ได้สิ เรื่องนี้ไม่มีปัญหา”
“แล้วรัญชิดารู้เรื่องนี้หรือยังครับ”
“ยัง แต่ไม่ต้องห่วง ยังไงหนูดาก็ต้องเห็นด้วยกับการแต่งงานในครั้งนี้”
“ครับ” ติณณภพพยักหน้า พลางนึกถึงแววตาหวานปนเศร้าของผู้หญิงที่เขากำลังเข้าไปปกป้องดูแล...เพียงสองปีเท่านั้น แล้วเขาก็จะเป็นอิสระ
ชยพลรู้สึกว่าพลาดไปเพียงก้าวเดียวเท่านั้น ทั้งที่เตรียมการไว้อย่างดีกับการที่จะเข้าไปเทกโอเวอร์บริษัทของพี่เขย สุดท้ายก็ต้องพลาดอย่างไม่เป็นท่า เมื่อหลานสาวตัวดีอย่างรัญชิดาได้โอนหุ้นทั้งหมดของบริษัทให้กับติณณภพ และตอนนี้ไอ้หนุ่มนั่นก็ได้เข้าไปบริหารงานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ที่ร้ายไปกว่านั้น เขาเพิ่งรู้ว่าทั้งสองได้จดทะเบียนสมรสกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
“บอกให้คนของเราจับตามองไอ้ติณกับยัยดาทุกฝีก้าว ตอนนี้มันยังไม่เข้าไปวุ่นวายที่แผนกบัญชีใช่ไหม”
“ยังค่ะ แต่เชื่อว่าอีกไม่นานคุณติณณภพจะต้องให้คนเข้าไปตรวจสอบแน่ ฉัตรกลัวจังเลยค่ะ” หัวหน้าแผนกบัญชีนามว่าฉัตรวดีเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“เราทำกันมาตั้งนานพี่ชิตยังไม่ระแคะระคายเลย นับประสาอะไรกับไอ้หมอนั่น มันก็แค่เด็กเมื่อวานซืน คงไม่สามารถเข้าไปตรวจสอบได้หรอก”
“แต่ว่า...”
“ไม่มีอะไรหรอกเชื่อผมสิ ถ้ามีอะไรคนของเราคงรีบส่งข่าวให้คุณรู้ทันที”
“แล้วเมื่อไหร่จะให้ฉัตรเข้าไปช่วยงานที่บริษัทล่ะคะ” ฉัตรวดีทวงคำสัญญาที่ชยพลเคยให้ไว้กับเธอ และที่สำคัญหากถูกจับได้ว่ายักยอกเงินบริษัทออกไป มีหวังถูกดำเนินคดีแน่
“รออีกหน่อยนะ รอผมเข้าไปเทกโอเวอร์บริษัทพี่ชิตให้ได้เสียก่อน แล้วผมจะให้คุณขึ้นไปนั่งในตำแหน่งผู้บริหาร”
“จริงหรือคะ คุณไม่ได้หลอกฉัตรเล่นใช่ไหมคะ”
“จริงสิ ผมจะหลอกคุณทำไม” ชยพลดึงร่างฉัตรวดีมากอดไว้อย่างเอาใจ
ฉัตรวดีกับชยพลแอบมีความสัมพันธ์ลับๆ กันตั้งแต่ทำงานอยู่ที่บริษัทของครรชิต และทั้งคู่ก็ร่วมมือกันยักยอกเงินออกจากบริษัท แต่ยังไม่มีใครจับได้
บทล่าสุด
#89 บทที่ 89 89
อัปเดตล่าสุด: 1/23/2026#88 บทที่ 88 88
อัปเดตล่าสุด: 1/23/2026#87 บทที่ 87 87
อัปเดตล่าสุด: 1/23/2026#86 บทที่ 86 86
อัปเดตล่าสุด: 1/23/2026#85 บทที่ 85 85
อัปเดตล่าสุด: 1/23/2026#84 บทที่ 84 84
อัปเดตล่าสุด: 1/23/2026#83 บทที่ 83 83
อัปเดตล่าสุด: 1/23/2026#82 บทที่ 82 82
อัปเดตล่าสุด: 1/23/2026#81 บทที่ 81 81
อัปเดตล่าสุด: 1/23/2026#80 บทที่ 80 80
อัปเดตล่าสุด: 1/23/2026
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













