เรื่องสั้น (จบในตอน)

ก็อก! ก็อก!

เสียงเคาะประตูดังรัวๆ ขณะที่เจ้าของห้องกำลังอาบน้ำอย่างสบายใจ เพราะวันนี้เป็นวันหยุดของเธอ วันหยุดสุดสัปดาห์ที่นักเรียนนักศึกษาทุกคนต้องการ คนไหนมีทุนมากหน่อยก็จะพากันจับผมไปต่างจังหวัด คนไหนไม่มีทุนก็เที่ยวบริเวณหอพักของตัวเอง ไปห้างสรรพสินค้าบ้าง ไปดูหนังบ้าง บางคนรับงาน part time ส่วนเธอคนนี้ทั้งใจจะอยู่ห้องพักทำความสะอาดห้อง

พลอยใส นักศึกษาปี4 ที่มีหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักราวกับตุ๊กยางมีชีวิต หุ่นไซด์มินิน่ากอด แต่หน้าอกกลับโตเกินมาตรฐาน

เธออาศัยอยู่ในห้องเช่าที่มีขนาดเล็กกว่าห้องน้ำของใครบางคนซะอีก พลอยใสเป็นเด็กสาวที่โตมาจากบ้านเด็กกำพร้า พ่อแม่นำเธอมาทิ้งตั้งแต่เด็กๆ พอเริ่มช่วยเหลือตัวเองได้ เธอจึงขอออกมาใช้ชีวิตเองตอนขึ้นปี1

“มาแล้วๆ”

หญิงสาวตะโกนบอกคนที่กำลังเคาะประตูห้อง ขณะที่เธอกำลังเดินออกไปเปิด ด้วยสภาพที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวปกปิดร่างกาย เธอรีบร้อนจนลืมดูสภาพของตัวเอง

“ใครเหรอ...”

หญิงสาวยังไม่ทันได้พูดจบประโยคก็โดนมือหนาดันไหล่ให้ถอยเข้ามาในห้อง ก่อนที่ร่างสูงจะก้าวตามเข้ามาแล้วปิดประตูอย่างรวดเร็ว แน่นอนว่าเป็นคนที่คุ้นเคยจึงกล้าที่จะทำแบบนี้กับเธอ

กลิ่นหอมสะอาดแบบนี้ทำให้พลอยใสรู้ทันทีว่าผู้ชายคนนี้คือโฟร์ค เพื่อนคณะเดียวกันกับเธอ แล้วเขาก็เป็นคนที่ช่วยเหลือรายจ่ายของเธอทุกอย่าง รวมไปถึงค่าเช่าห้องเล็กๆ นี้ด้วย เพื่อแลกกับการที่เธอต้องเป็นนางบำเรอลับๆ ของเขา เพราะเขามีตัวจริงอยู่แล้ว

ด้วยความที่ไม่มีที่พึ่ง ไม่มีครอบครัวช่วยเหลือ หญิงสาวจึงเลือกที่จะทำแบบนี้ เพื่อการเอาตัวรอดของตัวเอง และเพราะว่า...เธอชอบเขามานานแล้ว

“บอกกี่ครั้งแล้วว่าห้ามใส่แบบนี้ออกมาเปิดประตู” โฟร์คทำเสียงเข้มอย่างไม่พอใจที่เห็นผู้หญิงของตัวเองออกไปเปิดประตูด้วยสภาพที่ล่อแหลมแบบนี้ ถ้าคนที่มาเปิดไม่ใช่เขาจะทำยังไง เพียงแค่คิดก็ทำให้ชายหนุ่มหงุดหงิดขึ้นมา แล้วแบบนี้จะปล่อยให้อยู่คนเดียวได้ยังไง

โฟร์ค หนุ่มหล่อบ้านรวยทายาทธุรกิจชื่อดัง เขามีแฟนสาวเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว แต่เขาก็ชอบผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า เธอตรงสเปคของทุกอย่าง จนเขาอยากจะครอบครองเธอ เขาหวงเธอหึงเธอเหมือนเธอเป็นแฟนตัวจริงของเขา ทั้งๆที่เธอเป็นแค่นางบำเรอคั่นเวลา แต่จะให้ทำยังไงได้...ในเมื่อเขาเป็นคนขี้หวง

“แล้วโฟร์คจะให้พลอยทำยังไงหล่ะ ในเมื่อโฟร์คเคาะไม่หยุดสักที แล้วพลอยก็กำลังอาบน้ำอยู่” พลอยใสก้มหน้าตอบอย่างรู้สึกผิด ที่ทำให้โฟร์คไม่พอใจ ทั้งๆ ที่เขาก็บอกกับเธอหลายครั้งแล้ว เธอรู้ดีว่าคนตรงหน้าเป็นคนที่ขี้หวงขนาดไหน เขาหึงและห่วงเธอไม่ชอบให้เธอใกล้ผู้ชายคนไหน และไม่ชอบให้เธอแต่งตัวสวยไปให้ใครดู ยิ่งอยู่ในสภาพแบบนี้เขายิ่งหวงมาก

แต่เธอ..ไม่มีสิทธิ์ที่จะหวงเขาหรอกนะ

“ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นเลย แล้วตกลงอาบเสร็จหรือยัง” โฟร์คเลิกสนใจเรื่องอื่นเมื่อรู้สึกว่ามีอะไรน่าสนใจกว่าตั้งเยอะ สายตาคมจับจ้องที่เนินอกขาวเนียนที่โผล่พ้นผ้าเช็ดตัวออกมา หน้าอกอวบขาวไร้การศัลยกรรมใดๆ ผู้หญิงตรงหน้าสวยใสไร้ศัลยกรรม เต็มไม้เต็มมือ หน้าตาจิ้มลิ้มยิ่งกว่านางเอกเอวีที่หลุดออกมา แบบนี้จะให้เขาไม่หวงเธอได้ยังไง

“เสร็จแล้ว” พลอยใสตอบเสียงใสแล้วเงยหน้ามองใบหน้าหล่อที่กำลังแสดงออกถึงความทรมานและออดอ้อนในเวลาเดียวกัน

“แข็งแล้วหว่ะพลอย… นมเธอทำมันตื่น ขึ้นให้สักรอบดิ!!” โฟร์คพูดออกมาขณะที่ดันไหล่มนถอยไปยังเตียงเล็กๆ ที่เป็นสนามรบให้เขาจนนับครั้งไม่ถ้วน ตั้งแต่มีเธอคนนี้..เขาก็รู้สึกเต็มอิ่มกับเรื่องบนเตียงในทุกๆวัน ไม่ว่าเขาจะต้องการตอนไหน เธอก็พร้อมจะตัดให้เขาตลอดเวลา เธอเอาใจเขาได้ทุกครั้งที่เขาต้องการ แล้วยังทำมันอยากถึงใจสุดๆ

พรึบ!!

มือหนากระตุกปมผ้าเช็ดตัวจนทำให้มันหลุดลงไปกองที่พื้น จนทำให้ร่างสวยโชว์เด่น แต่เธอก็ไม่ได้เขินอายแต่อย่างใด เพราะเธอกับเขาผ่านจุดนั้นมาไกลแล้ว มีแต่สายตายั่วยวนและลีลาที่เร่าร้อน

“โฟร์คจะไปต่างจังหวัดไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมถึงได้มาหาพลอยหล่ะ” พลอยใสถามออกไปขณะที่มือเล็กยื่นไปปลดเข็มขัดหนังราคาแพงออกอย่างช่ำชอง ไม่นานเข็มขัดก็ถูกถอดออกพร้อมกางเกงยีนต์สีซีด ทุกการกระทำของเธอช่างเร้าใจเหลือเกิน

“ไปสิ... แต่แวะมาดูก่อน เผื่อใครบางคนเอาผู้ชายคนอื่นมานอนด้วย ตอนที่ฉันไม่อยู่”

ความห่วงมาเป็นที่หนึ่ง ตามเฝ้าดูเธอไม่ให้คลาดสายตา ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหนก็จะนึกถึงเธอเป็นอันดับแรก ถ้าเป็นไปได้อยากให้เธอติดตัวไปด้วยทุกที

“ทำไมโฟร์คคิดแบบนั้นหล่ะ พลอยไม่กล้าทำแบบนั้นหรอก”

พลอยใสพูดออกไปด้วยน้ำเสียงปกติ ขณะที่ดันร่างกำยำลงไปนอนที่เตียง ส่วนเธอก็ตามขึ้นไปอย่างไม่รั้งรอ

“ไม่รู้สิ... อีกไม่กี่อาทิตย์เราก็จะเรียนจบแล้ว ฉันนึกว่าเธอจะหาผู้ชายคนอื่นมาเลี้ยงดูต่อจากฉันซะอีก”

โฟร์คพูดตามที่คิด ขณะที่สายตาจับจ้องที่ร่างเล็กที่กำลังจัดการกับความเป็นชายที่แข็งปั๋ง มือนุ่มๆ ของเธอทำให้เขาเสียวจนต้องขบกรามแน่น

“พลอยไม่เคยคิดจะทำแบบนั้น เรียนจบแล้วพลอยก็จะไปหางานทำ”

“ก็ดี… ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกละกัน”

โฟร์คต้องหมั้นกับแฟนสาวหลังจากเรียบจบ แล้วเขาก็ตกลงกับพลอยใสว่าจะจบสัมพันธ์ลับหลังจากเรียนจบเช่นกัน

เป็นข้อตกลงที่เธอกับเขาทำไว้ตั้งแต่เริ่มต้น ถึงไม่ได้มีการปิดบังเรื่องของแฟนแต่อย่างใด ในเมื่อทั้งสองตกลงยินยอมพร้อมใจ ถึงเวลาก็ต้องแยกทาง โดยไม่มีฝ่ายใดรู้สึกผิดต่อเรื่องที่ทำอยู่

“ไม่มีหรอก… ที่ผ่านมาโฟร์คก็ให้พลอยมาเยอะแล้ว”

พลอยใสพูดออกไปพร้อมรอยยิ้มก่อนที่จะใช้ลิ้นเลียวนที่ปลายบานสีชมพูอย่างเร่าร้อน จนร่างกำยำเกร็งไปทั้งตัว มือหนาเลื่อนไปขย้ำเต้าอวบและบีบเค้นจนหญิงสาวนิ่วหน้า

“มีเวลาแค่30นาทีนะพลอย รีบๆ ขึ้นมาเถอะ!”

“โอเค” พลอยใสรีบผละออกจากแก่นกายใหญ่แล้วคลานขึ้นมานั่งบนตัวชายหนุ่มทันที

“เลียให้ก่อนมั๊ย?” เขากลัวว่าเธอจะไม่มีอารมณ์ร่วม อยากสัมผัสกลีบสวยสีชมพูนั้นเหมือนกัน ต้องห่างกัน 2 วันโคตรคิดถึงเลยแหละ

แค่คิดว่าเธอจะไปเป็นของคนอื่นก็รู้สึกหัวร้อนขึ้นทุกครั้ง อยากจะรับเลี้ยงเธอต่อ แต่ติดตรงที่เขามีตัวจริงมาแล้ว

“ไม่เป็นไร” เพราะร่องรักของเธอผลิตน้ำล่อลื่นออกมาตั้งแต่ได้กลิ่นตัวของเขาแล้ว เธอไม่จำเป็นต้องให้เขาเล้าโลมแต่อย่างใด เธอพร้อมจะเป็นของเขาทั้งตัวและหัวใจ ร่างกายของเธอก็เช่นกัน สนองเขาดีเป็นที่หนึ่ง

" โคตรฟิน.."

ชายหนุ่มนอนมองร่างเล็กที่กำลังจับแก่นกายของเขายัดใส่ร่องของเธออย่างพอใจ เธอเก่งขึ้นมากๆ ถ้าเปรียบเทียบจากครั้งแรกที่มีอะไรกัน

โฟร์คเป็นผู้ชายคนแรกของพลอยใส และเป็นคนสอนลีลารักทุกท่วงท่าให้กับเธอ

แล้วตอนนี้… ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ถูกใจเขาไปเสียหมด จนบางครั้ง… เขาก็อยากมีอะไรกับเธอมากกว่าแฟนตัวจริงของเขาเสียอีก

พิสูจน์ได้จากที่เขามาหาเธอก่อนจะไปเที่ยว เอาขาดเธอไม่ได้จริงๆ ในหั

วคิดถึงแต่ร่องนุ่มๆแน่นๆของเธอตลอดเวลา