บทนำ
"ยะ อย่าเพิ่งขยับ...อยู่แบบนี้นิ่งๆ สักพักเถอะนะ"
"ทำไมถึงขยับไม่ได้เหรอคะ?...หนูไม่เข้าใจอะค่ะ"
นิยายเรื่องนี้รวมเรื่องสั้นอีโรติกหลายแนวเข้าไว้ด้วยกัน
อ่านแยกได้ เน้น NC เป็นหลัก แบบจัดหนักพริกยกสวน!
เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
บท 1
Trrrrrrrrrr
Trrrrrr
“โอ๊ยยย...ไม่รับสายฉันอีกแล้วนะ ยัยเพื่อนบ้านี่!”
เสียง 'โซดา' สาวสวยวัย 21 ปี บ่นเพื่อนซี้อย่าง 'ต้นอ้อ' ด้วยสีหน้าบึ้งตึง
วันนี้เธอตั้งใจจะชวนยัยต้นอ้อไปดูหนังเรื่องใหม่ที่เพิ่งเข้าโรง แต่ว่าดูท่าเธอก็คงต้องไปดูคนเดียวเสียแล้ว เพราะโทรไปหาตั้งหลายสายแต่ก็ไม่ยอมรับสายเสียที
“คงไม่ใช่ว่ามัวแต่เล่นเสียวกับแฟนจนลืมฉันอีกหรอกนะ?” เธอบ่นอุบ และคิดว่านี่น่าจะเป็นเหตุผลเดียวที่ยัยต้นอ้อไม่รับสายเธอ เพราะปกติก็ตอบข้อความไว รับสายไวตลอด
“ชิ...เบื่อพวกมีความรักจริงๆ” โซดายันตัวขึ้นจากเตียงนอนหนานุ่มสีเทาหม่นแล้วลุกขึ้นไปอาบน้ำอย่างเซ็งๆ
ขณะที่เธอกำลังจะถอดเสื้อผ้าออก เสียงแจ้งเตือนไลน์ก็ดังขึ้น
ตึ๊ง!
‘ขอโทษนะแก พอดีพี่แม็กกับพี่ไมค์งอแงน่ะ’ พออ่านจบโซดาก็กลอกตาไปทีหนึ่งอย่างเอือมๆ
เหมือนที่เธอคิดไว้ไม่มีผิด!
ยัยต้นอ้อมันมัวแต่ติดผัวจริงๆ ด้วย!
“ชิ ไม่ยอมรับสายฉันเพราะงี้นี่เอง ฉันงอน!” เธอกดส่งสติ๊กเกอร์โกรธไปทีหนึ่ง ก่อนจะวางมือถือไว้ตรงชั้นแล้วถอดเสื้อผ้าอาบน้ำต่อ
@ห้างสรรพสินค้า
ร่างอวบอิ่มของโซดาหมุนตัวไปมาหน้ากระจกในห้องน้ำแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างพอใจ เพราะวันนี้ชุดที่เธอใส่มันสวยเข้ารูป และเหมาะกับเธอมากๆ
“เฮ้อออ...ทำไมคนแซ่บอย่างฉันต้องมาเดินห้างคนเดียวด้วยเนี่ย” โซดาถอนหายใจออกมารอบที่ร้อยของวัน เพราะนอกจากวันนี้ยัยต้นอ้อจะไม่ว่างแล้ว พี่กั้งก็ยังติดธุระเรื่องที่บ้านอีก เธอเลยต้องมาเดินเหงาๆ ในห้างคนเดียว
ให้ตายสิ...วันนี้มันวันอะไรกันคะเนี่ย!
คนสวยเซ็ง!
พอเธอเข้าห้องน้ำเสร็จ เธอก็เดินออกมาเพื่อจะไปดูหนังต่อ ระหว่างที่ขึ้นลิฟต์ไปชั้นบน เธอก็ใส่แอร์พอดฟังเพลงโปรดทั้งสองข้าง พร้อมเปิดเสียงดังกระหึ่มไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง เลยไม่ทันได้ระวังว่ามีผู้ชายตัวสูงแต่งตัวมิดชิดคนหนึ่งแอบใช้มือถือเปิดกล้องดูใต้กระโปรงตัวจิ๋วของเธอ
“คุณทำอะไรน่ะ!?”
เสียงผู้ชายอีกคนที่อยู่ด้านหลังดังขึ้น ชายแปลกหน้าจึงสะดุ้งโหยง รีบเก็บมือถือของตัวเองเข้าไปในกระเป๋า แล้วรีบวิ่งหนีหายไปอย่างรวดเร็วเพราะลิฟต์เปิดออกพอดี
“อะไรของเค้าเนี่ย...” โซดาที่มัวแต่ฟังเพลงไม่ได้รับรู้เรื่องเมื่อครู่บ่นเสียงเบาอย่างหงุดหงิดที่อยู่ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งวิ่งตัดหน้าเธอไป
“หนูดาเหรอ?”
ขณะที่เธอเดินออกจากลิฟต์เสียงด้านหลังก็ดังขึ้น เธอเลยหันกลับไปเพราะรู้สึกว่าเสียงคุ้นหู ก่อนจะพบว่าเป็น 'หมอทิม' ที่เปิดคลินิกอยู่ใกล้ๆ คอนโดฯ ของเธอนั่นเอง
“อ้าว...สวัสดีค่ะคุณหมอ บังเอิญจังเลยนะคะ” เธอฉีกยิ้มกว้างอย่างน่ารัก ทำเอาคุณหมอหนุ่มใหญ่วัยสามสิบสองใจเต้นไม่เป็นส่ำ
โซดากับหมอทิมรู้จักกันครั้งแรกก็ตอนที่เธอตากระตุกแล้วไปรักษาที่คลินิกของเขา ด้วยความที่เธอเป็นคนที่ร่าเริง และน่ารักเป็นพิเศษกับผู้ชายหล่อ ทั้งคู่จึงสนิทกันได้อย่างรวดเร็วแม้อายุจะห่างกันสิบกว่าปีก็ตาม
“เมื่อกี๊ตอนอยู่ในลิฟต์เห็นคนโรคจิตแอบถ่ายใต้กระโปรงหนูด้วย ยังดีที่น้าเห็นก่อนมันเลยยังไม่ทันได้กดถ่ายไป คราวหลังก็ต้องระวังตัวดีๆ นะรู้ไหม” หมอทิมเข้าเรื่องทันที เอ่ยตักเตือนเด็กสาวด้วยความเป็นห่วงเพราะเมื่อครู่ถ้าเขาไม่เห็นก่อน ผู้ชายโรคจิตคนนั้นคงได้รูปใต้กระโปรงเธอไปแน่
“จะ จริงเหรอคะ?” เธอตกใจเล็กน้อยที่ได้ยินแบบนั้น ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าผู้ชายแปลกหน้าที่วิ่งแทรกออกไปจากลิฟต์ ที่แท้เป็นไอ้โรคจิตที่หมอทิมว่ามานี่เอง
“จริงน่ะสิ คราวหลังก็แต่งให้มันมิดชิดกว่านี้หน่อย น้าเป็นห่วงนะรู้ไหม” หมอทิมพูดด้วยน้ำเสียงที่เข้มขึ้นมาเล็กน้อย แต่สำหรับโซดาท่าทางของเขาไม่ได้ดูน่ากลัวสักเท่าไหร่ เพราะมันดูน่ารักน่าแกล้งมากกว่า
“เอ...คุณหมอเป็นห่วง...หรือว่าหึงหนูกันแน่คะ? คิกๆ” โซดาทำหน้าทะเล้นหยอกล้อคุณหมอสุดหล่ออย่างที่ชอบทำเป็นประจำ
“ปะ เป็นห่วงน่ะสิ...แล้วนี่หนูมาเดินห้างคนเดียวเหรอ” หมอทิมรีบเปลี่ยนเรื่องคุย เพราะกลัวว่าตัวเองจะหน้าเห่อร้อนไปมากกว่านี้
“ใช่ค่ะ คุณหมอล่ะคะ?” เธอถามกลับด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
“มาคนเดียวน่ะ...เห็นหนังเข้าใหม่ แล้ววันนี้ก็ว่างๆ พอดีเลยว่าจะมาดูแก้เครียด”
“พอดีเลยค่ะ หนูก็มาดูหนังคนเดียวเหมือนกัน ให้หนูไปดูด้วยได้ไหมคะคุณหมอ นั่งดูคนเดียวมันเหงาเกินไป” มือเล็กเอื้อมไปดึงชายเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขา แล้วทำหน้าอ้อนใส่ไปทีหนึ่ง
“ก็เอาสิ น้าไม่ติดอะไรอยู่แล้ว” เขายิ้มอย่างเอ็นดูท่าทางน่ารักของเธอ ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินไปเลือกหนังดูด้วยกัน
บทล่าสุด
#103 บทที่ 103 อยากลองกับลุงดำ 7.2 [END]
อัปเดตล่าสุด: 3/23/2026#102 บทที่ 102 อยากลองกับลุงดำ 7.1
อัปเดตล่าสุด: 3/23/2026#101 บทที่ 101 อยากลองกับลุงดำ 6.2
อัปเดตล่าสุด: 3/23/2026#100 บทที่ 100 อยากลองกับลุงดำ 6.1
อัปเดตล่าสุด: 3/23/2026#99 บทที่ 99 อยากลองกับลุงดำ 5.2
อัปเดตล่าสุด: 3/23/2026#98 บทที่ 98 อยากลองกับลุงดำ 5.1
อัปเดตล่าสุด: 3/23/2026#97 บทที่ 97 อยากลองกับลุงดำ 4.2
อัปเดตล่าสุด: 3/23/2026#96 บทที่ 96 อยากลองกับลุงดำ 4.1
อัปเดตล่าสุด: 3/23/2026#95 บทที่ 95 อยากลองกับลุงดำ 3.2
อัปเดตล่าสุด: 3/23/2026#94 บทที่ 94 อยากลองกับลุงดำ 3.1
อัปเดตล่าสุด: 3/23/2026
คุณอาจชอบ 😍
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง













