บทนำ
บรรณารักษ์สาว
นิยายสุดร้อนแรงและเร้าอารมณ์
ประสบการณ์สุดร้อนแรงของ
ข้าวหอม
บรรณารักษ์สาวสวย
ที่จะทำให้คุณชุ่มฉ่ำหัวใจ
บท 1
วันนี้ก็เป็นอย่างทุกวันที่ข้าวหอมต้องรีบมาห้องสมุดแต่เช้าและมาถึงก่อนใครเพื่อนเพราะต้องรีบจัดข้างบนโต๊ะทำงานและตรวจเช็คระบบหนังสือ จะว่าไปงานบรรณารักษ์เป็นงานที่เหมาะกับหล่อนเอามาก ๆ เพราะข้าวหอมชอบอ่านหนังสือ นวนิยาย และสารพัดหนังสืออื่น ๆ ที่หล่อนชอบ
ห้องสมุดที่หล่อนทำงานอยู่เป็นตึกที่อยู่ในมุมสงบเงียบของเมืองใหญ่ ไม่ค่อยมีผู้คนพลุกพล่าน ทำให้บรรยากาศภายในห้องสมุดเงียบสงบดีและเป็นสถานที่ที่หล่อนชอบมากกว่าห้องพักตัวเองเสียอีก
หญิงสาววัยเพียงสิบเก้าเข้ามาทำหน้าที่เป็นบรรณารักษ์ในห้องสมุดแห่งนี้ได้เพียงสามเดือน หล่อนชอบที่นี่เพราะมันเงียบสงบมาก ข้าวหอมเป็นสาวหุ่นระหงเหมือนนางแบบ สัดส่วนของหล่อนก็เต็มตึง หล่อนชอบนุ่งเสื้อเชิ้ตและกางเกงยีนส์รัดรูปเป็นชีวิตจิตใจแต่เพราะหน้าที่ของการที่ต้องเป็นบรรณารักษ์ทำให้หล่อนต้องสวมชุดที่ดูเรียบร้อยอย่างชุดกระโปรงลายดอกไม้ ข้าวหอมเหมือนผู้หญิงแสนเรียบร้อยเพราะหล่อนสวมแว่นสมกับที่เป็นบรรณารักษ์สาว
วันนี้บรรยากาศในที่ทำงานเงียบกว่าปกติ ข้าวหอมจัดของบนโต๊ะทำงานตัวเองและพึ่งนึกได้ว่ายังมีหนังสือสองสามเล่มที่ยังไม่เอาขึ้นชั้น หล่อนหยิบหนังสือสองสามเล่มนั้นขึ้นมาแล้วเดินตรงไปที่ชั้นวาง แต่แล้วก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังลอดออกมาจากชั้นหนังสือที่อยู่ด้านในสุด
“ซี๊ดดด...อืม...อ่าส์...อ่าส์”
ข้าวหอมให้นึกสงสัยเสียเต็มประดา หล่อนคิดในใจว่าวันนี้หล่อนเป็นคนแรกที่ไขกุญแจเข้ามาในห้องสมุด เสียงที่ได้ยินดังขึ้นเรื่อย ๆ หล่อนกุมหนังสือไว้ในมือมั่นเพราะกลัวว่าจะมีใครแปลกหน้าเข้ามาที่นี่ก่อนหน้าหรือไม่ หญิงสาวย่องเงียบเลียบแอบไปที่ชั้นวางที่มีหนังสืออยู่บนชั้นแน่นขนัดที่อยู่ใกล้ที่สุด แล้วค่อย ๆ เยี่ยมออกไปดูว่าเสียงนั้นเป็นเสียงของใคร
“อุ๊ยตายละ!”
ข้าวหอมอุทานออกมาเบา ๆ และแทบลืมหายใจเพราะภาพที่เห็นไม่ใช่ใครอื่นไกลที่ไหน เป็นน้องปิ๋มกับผู้อำนวยการเด่นชัยนั่นเอง แต่หล่อนไม่สามารถจะแสดงตัวออกไปให้คนทั้งสองเห็นได้ในตอนนี้เพราะภาพที่เห็นนั้นคือน้องปิ๋ม ผู้ช่วยบรรณารักษ์สาววัยสิบแปดกำลังทำอะไรบางอย่างอยู่กับผู้อำนวยการเด่นชัย
ผอ. วัยห้าสิบของหล่อนกำลังยืนพิงอยู่กับชั้นวางหนังสือ มือทั้งสองแผ่ออกไปข้าง ๆ และด้านหน้าน้องปิ๋มกำลังนั่งคุกเข่า ใบหน้าของน้องปิ๋มอยู่ตรงเป้ากางเกงของผอ. ข้าวหอมรีบวางหนังสือทั้งสามเล่มลงและลืมไปเลยว่าหล่อนตั้งใจจะเอามันมาเพื่ออะไร ตอนนี้หล่อนกำลังสนใจสิ่งที่น้องปิ๋มกำลังทำให้ผอ.
“ซี๊ดดดดด...หนูจ๋า...เสียวจริง ๆ...อ่าส์...อ่าส์”
ผอ.ร้องครางออกมาแบบไม่เกรงใจว่าจะมีใครเข้ามา ข้าวหอมเองนึกได้ว่าโชคดีที่หล่อนเข้ามาในห้องสมุดแล้วปิดล็อคเอาไว้เพราะยังไม่ถึงเวลาเปิดให้ใครเข้ามาใช้บริการ หล่อนจับจ้องอยู่ที่เป้ากางเกงของผอ.อีกครั้ง ซิปที่เป้ากางเกงนั้นอ้าออกกว้าง ก็เห็นท่อนเอ็นขนาดใหญ่ที่กำลังผลุบเข้าผลุบออกในริมฝีปากของเด็กสาวอย่างน้องปิ๋ม ผอ.หลับตาปี๋แล้วครางไม่หยุด ข้าวหอมมือไม้สั่นแทบจะทำอะไรไม่ถูกไม่นึกว่าจะมาเจออะไรอย่างนี้
“หนูจ๋า...ดูดให้ผอ.แรง ๆ หน่อย...ผอ.ชอบ”
เสียงผอ.ร้องขอน้องปิ๋ม ผอ.เด่นชัยซึ่งยังอยู่ในชุดสูท เป็นชายวัยเกือบห้าสิบแต่ไม่น่าเชื่อว่ายังดูหนุ่มแน่นมากกว่าอายุ ข้าวหอมเคยมีโอกาสได้พูดคุยด้วยหลายครั้งก็ไม่เห็นว่าผอ.จะเป็นคนหื่นแบบนี้ เพราะผอ.มีเมียที่ก็สวยมาก แต่เจอเข้าแบบนี้ข้าวหอมก็ถึงกับเปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับผอ.ผู้แสนดีของหล่อนไปเลย
ส่วนน้องปิ๋มก็เป็นเด็กสาวที่พึ่งเรียนจบม.6 และมาทำงานเป็นผู้ช่วยข้าวหอมอยู่ที่นี่พลาง ๆ หล่อนเป็นเด็กสาวหน้าตาดี กิริยามารยาทเรียบร้อยจนทำให้ข้าวหอมนึกเอ็นดู แต่...สิ่งที่เห็นวันนี้มันตรงกันข้ามกับสิ่งที่หล่อนเห็นก่อนหน้านี้
“อืม...ผอ.ขา...เป็นไงคะ...ชอบมั้ย”
เสียงของน้องปิ๋มเอ่ยถามผอ. ที่อายุคราวพ่อ แต่หน้าตายังหล่อและหนุ่มแน่นกว่าอายุ
“ดูดให้อีกเถอะ...ฉันชอบแบบนี้จริง ๆ หนูปิ๋ม...หนูดูดได้สะใจฉันจริง ๆ”
ผอ.ลืมตาขึ้นมาพูดกับเด็กสาววัยใส น้องปิ๋มที่มือทั้งสองของหล่อนยังกำท่อนเอ็นขนาดเขื่องของผอ.ไว้ในมือก็เริ่มไล้เลียที่ส่วนหัวของมันแล้วอมเข้าไปในปากอีกหน คราวนี้ผอ.ส่งเสียงดังหน้าตาบิดเบี้ยวแทบดูไม่ได้
“โอย...โอย...หนูปิ๋ม...ซี๊ดดดดด...ทำไมหนูดูดได้ใจแบบนี้...ซี๊ดดดด...อะ...อาส์...อาส์”
ข้าวหอมเห็นว่าน้องปิ๋มดูดอาวุธคู่กายของผอ. แถมมือทั้งสองยังรูดรึงสัดส่วนอันอลังการเข้า ๆ ออก ๆ นี่มันยิ่งกว่าในหนังโป๊ที่ข้าวหอมเคยดูซะอีกนะนั่น
“อูย...หนูปิ๋ม...ใจจะขาดแล้ว...หนูปิ๋ม”
ดูท่าผอ.คงจะมีความสุขอย่างเหลือเกินเพราะสะโพกสอบหนาส่ายไปส่ายมาตอนที่น้องปิ๋มสูบเจ้าตอปิโดยักษ์เข้าปากจนแก้มตอบ นี่มันวันอะไรของหล่อนกันนะ ข้าวหอมนึกในใจ ไม่ได้ตั้งใจจะมาเห็นอะไรอย่างนี้แต่ก็ต้องมารับรู้ว่าทั้งผอ.และน้องปิ๋มกำลังมีความสุขกันแค่ไหน
น้องปิ๋มที่กำลังดูดเล็มท่อนเอ็นของท่านผอ. หล่อนอยู่ในชุดกระโปรงผ้าซีฟอง ข้าวหอมเห็นหล่อนเปลี่ยนท่าเป็นนั่งยอง ๆ กับพื้นแล้วแยกขาออก โอ...แม่เจ้า นั่นน้องปิ๋มกำลังเลื่อนมืออีกข้างลงไปเล่นกับน้องสาวของตัวเอง ปากก็ดูดท่อนสวาทที่แข็งเหยียดยาว
ขนาดอาวุธของผอ.ใหญ่ไม่ใช่เล่น ขนาดว่าอายุวัยกลางคนแล้วแต่เครื่องเครายังแข็งแกร่งดีอย่างไม่น่าเชื่อ มันผลุบเข้าผลุบออกในปากของน้องปิ๋มที่สูบเอา ๆ จนท่อนสวรรค์เปียกเยิ้มด้วยน้ำลายของหล่อนเป็นมันวาว
บทล่าสุด
#88 บทที่ 88 ซ่านสวาท บทที่ 11
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#87 บทที่ 87 ซ่านสวาท บทที่ 10
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#86 บทที่ 86 ซ่านสวาท บทที่ 9
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#85 บทที่ 85 ซ่านสวาท บทที่ 8
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#84 บทที่ 84 ซ่านสวาท บทที่ 7
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#83 บทที่ 83 ซ่านสวาท บทที่ 6
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#82 บทที่ 82 ซ่านสวาท บทที่ 5
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#81 บทที่ 81 ซ่านสวาท บทที่ 4
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#80 บทที่ 80 ซ่านสวาท บทที่ 3
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#79 บทที่ 79 ซ่านสวาท บทที่ 2
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













